________________
- ૨૬ઃ મનુષ્યજન્મની મહત્તા શાથી : અને, જન્મ ન લેવો એ આપણા હાથની વાત જ્ઞાન અને ક્રિયા એ ઉભયથી મોક્ષ મળે. છે. પુરુષાર્થ કરીએ તે જરૂર ઠેકાણું પડી જાય. તેમાંથી જ્ઞાન ભૂલાય અને એકલી ક્રિયા વ્યાપક
પણ જેને જન્મ ખરાબ ન લાગે તેને થાય છે? માટે શું? બધાને ચોવીસે કલાક પુરુષાર્થ જે ક્રિયા નથી કરતા અને પ્રમાદમાં પડયા શાને માટે ચાલે છે? જન્મ રહિત થવા માટે છે એને છોડી દઈએ.પણ જે હમેશ ક્રિયા કરે ને? જ્ઞાનીઓ સંસાર સામું જુવે છે, શા માટે? અને તેને જ્ઞાનની જરૂર ન લાગે તે તે આ જન્મ રહિત થવા માટે. જ્ઞાનીઓ વિચારે, કે- કાળમાં જ બને ને ! આટલા બંધન પડ્યા છે એ શી રીતે છૂટે? કેટલાક સુખ ભેગવ્યે છૂટે, કેટલાક
જાણ્યા વગર દુનિયામાં ન ચાલે. કચરા દુઃખ ભેગળે છૂટે. ઘણાને મરતાં સુધી બધી કી
ધી કાઢનાર પણ જાણે છે તે બે-પાંચ રૂપિયાની સામગ્રી હોવા છતાં પણ દુઃખ છુટે નહિ. ડોકટરો, નોકરી મળે છે. તે સિવાય કોણ રાખે?
સ્નેહિ-સંબંધી બધા એનું દુઃખ જાય એ ' ધર્મક્રિયા કરનાર કહે કે આપણે તે ચાલે!” માટે બેઠા છે. પિસ પણ જોઈએ એટલે છે. તમે તેને સમજાવવાની વાત કરે તે કહે, કેપણ કમ કહે છે કે–બધું દુઃખ ભેગવાઈ ગયા “આપણું કામ નહિ... કારણ કે જરા સમજવા પછી જ જવાનું.
પ્રયત્ન કરે તે કેધ, માન, માયા, લેભ અને બહ પુણ્યશાળીને સુખ એવું હોય છે, કે વિષયવાસનાને ધકકો લાગે, અને તે તે તેને જે સુખ ભોગવે તે જ જાય. બાલ્યકાલમાં પણ રાખવું છે. ત્યાગની વાત કરનાર શ્રી જિનેશ્વરદે ઘરમાં ઘરનું કામ મૂકી ધર્મક્રિયા કરનાર પણ રહે. ત્રણ જ્ઞાન સાથે હેય, ત્રાષભદેવ જેવા ૮૩ નથી કહેતા કે “આ (ધનાદિ) મારે શું કામ લાખ પૂવ સુધી રહે, કારણ કે એમનું પુણ્ય જોઈએ ?” ફરીયાદ તે કરેને? અમે એવું હતું, કે સુખ ભેગવે તે જ જાય. સુખને પૂછીએ કે “આમ કેમ ? તે કહે કે–મેહ ભગવટો કરાવ્યા સિવાય જાય જ નહિં. જોરદાર છે ” અમને પણ સમજાવી દે. આગળ
તીર્થકરો અને જ્ઞાનીઓ સંસાર શા માટે બેલવાપણું રહે જ નહિ. અમારી જબાન જુવે છે? જન્મરહિત થવા માટે. આ જન્મ બંધ કરી દે. પણ કમરહિત થવા માટે છે ને?
અમે પણ સમજીએ છીએ કે–વિષય-કષાય મંદિરમાં શા માટે જવાનું પૂજન શા અનાદિથી લાગ્યા છે. પણ અનાદિની ટેવ ભૂલવી માટે કરવાનું સાધુ પાસે શા માટે જવાનું છે કે નહિ ? ધમ શા માટે કરવાને? કહે કે પુણ્ય થાય, સહ સમજે તે જાગે કેમ નહિ? સુખ મળે એમજ ને?
સુખના ટુકડા મળે તે લેવા છે. પેટના સભામાંથી -મેલ પણ મળે ને? દદીઓ ખાવાની ભૂલ કરે ને માંદા પડે છે. - એ તે સ્તવનાદિમાં સાંભળો છો માટે કહે છે. ડાકટર મનાઈ કરે, પાછા ભૂલ કરે, ડાકટર પૂછે રત્યવંદન કરતાં પ્રાર્થનાસૂત્રમાં સૌથી પહેલાં કે
છે કે “કેમ? તે કહે કે “ટેવ પડી ગઈ, બેસીએ ‘ભવને નિવેદ” માગો છો, એની ખબર છે ? એટલે નથી રહેવાતું.” એમ અહિં પણ છે. મેક્ષ મેક્ષ તે રૂઢપણે કહે છે, પણ મેક્ષ મારે એ સમજાવવું છે, કે- “જન્મ ભુડે એટલે શું એ જાણો છે? તમે તે સમજે કે છે, એ હૈયામાં લાગી જવું જોઈએ. આપણા જે મળે તે તેમાંથી. ,
દેવ, આપણુ ગુરુઓ અને આપણા શાસ્સે કહે.
