________________
૧૫૪
શ્રાવક-શ્રાવિકાઓ શાને લિપિબદ્ધ કરવા ભેગા થયા. ભદ્રબાહુ સ્વામી વગર શાસ્ત્ર વાચના પૂરી ન થઈ શકે કારણ કે તેઓ જ તે સમયે સહુથી પ્રખર જ્ઞાની હતા. તેથી જિનભક્ષમા શ્રમણે બે સંતને, શ્રીસંઘની આજ્ઞા લઈને ત્યાં મોકલ્યા. ભદ્રબાહુ સ્વામીએ કહ્યું : મારે યોગ પૂરા થયા પછી આવી શકીશ?”
સાધુઓ પાછા ફર્યા અને તેમણે શ્રીસંઘને વાત કરી. સંઘે બન્નેને ફરી મોકલીને કહેવડાવ્યું : “આપની યોગસાધનાનો છેલ્લો હેતુ સમાજ-સાધના છે. એટલે સહજ આવતી સમાજ સાધનાને મહત્વ આપવું જોઈએ.”
ભદ્રબાહુ સ્વામીને સત્ય સમજાયું અને તેઓ પાટલીપુત્ર આવ્યા.
ઘણું સમાજથી કંટાળીને અતડા થવા માટે યોગ-સાધના કરે છે; તે સાધકોની સાધના પણ કાચી રહી જાય છે. બાહુબલિજીએ એ રીતે જંગલમાં યોગ સાધ શરૂ કર્યો કારણ કે તેમને સિદ્ધિ મેળવી મહાન થવાનું મનમાં હતું. સાથે જ નાના ભાઇઓને પણ પૂર્વ દીક્ષિત થયેલાં હાઈને વંદન કરતાં મન અચકાતું હતું. તેમને સમજાવવા ઋષભદેવ પ્રભુએ બ્રાહ્મી અને સુંદરી સાધ્વીને મેક૯યાં. સાધ્વીઓએ તેમને કહ્યું -
વીરા મોરા ગજ થકી હેઠા ઊતરે રે, ગજે ચઢયાં કેવળ ન હોય વીરા મેરે! તે સાંભળી બાહુબલિછ પ્રતિબંધિત થયા. સમાજ સાથે અનુબંધ ન હોવાથી તેમનું અભિમાન વધતું ગયેલું. પણ જ્ઞાન થયા પછી સમાજ સાથે અનુબંધ જોડવા પગલાં ભરે છે કે તરત કેવળ-જ્ઞાન પ્રાપ્ત થાય છે અને તેમને સિદ્ધિ મળી જાય છે.
ચોગસાધના એકાંતમાં થોડા સમય માટે ભલે થાય પણ તેની ખરી પરીક્ષા તે સમાજની વચ્ચે રહીને જ થાય છે. સામાન્ય માણસ યોગસાધના ઓછી કરી શકે છે. કાંત કંટાળેલા, કાંતે જ્ઞાનિ અથવા સમર્થ માણસે કરે છે. ઘણા ધનવાને પણ નામ કમાવવા માટે
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
