________________
તા. ૧-૨-૧૯૩૯.
જૈન યુગ.
=
આશય નારીજાતિના દુઃખ એછા કરી સુખી સંસાર સર્જ -= નાંધ અને ચર્ચા
વાને છે ત્યાં પ્રેમભાવ અને સેવાવૃત્તિજ કામ લાગે, તીખી જેન મહિલા સંઘ.
• ભાષાકે આક્ષેપના ઇતિહાસનું પ્રયોજન જ નથી. : કેટલીક ઉત્સાહી અને શ્રીમંત લેખાતી હેના તરફથી અણ ખેડાયેલા ક્ષેત્રો માટે વિનંતિ. ઉપરોકત સંસ્થાની સ્થાપના કરવામાં આવી છે અને અમારા એક ભાઈબંધ પત્રે મહારાષ્ટ્રમાં શ્રી વિજયરામસુરિજીના અભિનંદન છે. સ્ત્રી સમાજને લગતાં કેટલાક અને એવા છે વિહારથી થયેલ ધર્મોન્નત્તિની લાંબી પ્રશસ્તિ ગાઈ છે. એ કે જેની વિચારણા અને પૂર્ણ છણાવટ એ વર્ગ તરફથી થાય; પત્રની નીતિજ પક્ષાંધતાના ધોરણે ચાલતી હોવાથી એવી જ એ સબંધમાં શું કરવા જેવું છે તે વાત ચોકક્સ શબ્દમાં રીતે ભારતના અન્ય પ્રદેશમાં બીજા મુનિપુગથી થઈ રહેલ પુરૂષ વર્ગ સામે ધરવામાં આવે, તે એને ઉકળ સહજ શાસન પ્રભાવનાની નોંધ લેવાનું નથી સૂઝયુતે અફસે જનક સંભવે છે. એ સારૂ એકાદ સંસ્થાની આવશ્યક્તા હતી જ. છે. એક વાત યાદ આપીએ કે ગુજરાત યાતે મુંબઈની મર્યાદા આ પૂર્વે આવી જાતની સંસ્થાઓ નહોતી એમ તે ન કહેવાય બહાર માત્ર મહારાષ્ટ્ર જ નહિં પણ ઉત્તર હિંદ, બેંગાલ, સિંધ પણ દેશ-કાળ આજે જે જાતની જીવંત સંસ્થા માંગે છે અને આદિ દેશો તરફ સાધુ મહારાજાને વિહાર કરવાની વિનંતિ કરતાં જેના કાર્યકર પગ પર કુહાડો મારી પ્રગતિ ચાહક હોય છે, આવ્યા છીએ અને એ પાછળ કેવું રહસ્ય અને લાભ સમાયા છે એ રીતે માપતાં ને ઉદેશ તથા પ્રાથમિક શરૂઆત નિહાળતાં તે એ જુનવાણી પત્ર આજે મેડ મોડ ૫ણું જોઈ શકે છે એ વાંચી ઉપરની સંસ્થા માટે જરૂર સારી આશા બાંધી શકાય. અલ- આનંદ થાય છે. પંજાબમાં જૈન ધર્મની જીવંતદશા સિંધ જેવામાં બત એ વાત સ્પષ્ટ છે કે આ યુગમાં સંસ્થાનું જીવન કેવળ અહિંસાના બહુમાન, બેંગાલમાં સરાક જાતિનો ઉધાર, મીરત ધનના ઢગલા પર કે નાની મોટી હારમાળા પર નથી આસપાસના સ્થાનમાં પહેલીવાળ આદિ જાતિમાં જૈન ધર્મના અવલંબતું. સેવાભાવી અને નારી જાતના પ્રકમાં ઉલટ લઈ પુનઃ સંસ્કાર જેવા ઉત્તમોત્તમને પ્રભાવિક કાર્યો જે એ તરક, એ પાછળ પ્રાણું પાથરનાર બહેનોની સંખ્યા જેટલી વધુ વિદ્વાન મુનિ મહારાજાઓને વિહાર ન થયું હોત તો સંભવી તેટલી પ્રગતિની આશા વધુ રહેવાની. એ અર્થે કેવળ કુલચંદ શો ખરાં કે? ભલે આજે ઉપધાન વિધિ કે નાનકડા સંઘથી નિવાસ જેવા પ્રાંતવર્તી સ્થળથી નિરીક્ષણ ન કરતાં સમાજના શાસન પ્રભાવના કર્યાના યશોગાન ગવાય પણ ઉપર વર્ણવ્યા મધ્ય ભાગમાં જઈ અવલોકન કરવું જોઈએ ને એમાં ઓત પ્રમાણેના કાર્યોમાં એછી પ્રભાવના નથી સમાણી. આજના પ્રેત બનવું જોઈએ. સાથે એક વાત ભુલવાની નથી અને તે યુગને બંધબેસ્તી વાતો તો એજ છે. એટલેજ એકવાર ફરીથી એજ કે કાર્યવાહીમાં પશ્ચિમનું આંધળું અનુકરણ ન કરતાં આગ્રહ ભરી પ્રાર્થના વિદ્વાન મુનિરાજેને એ અણખેડયા આર્ય સંસ્કૃતિને નજર સમ્મુખ રાખીને દરેક સવાલની ચર્ચા પ્રદેશે પ્રતિ કદમ માંડવાની કરીએ અને એટલી વિનંતિ કે કે વિચારણા કરવામાં આવે. તેજ એમાં સફળતા મળવાની પરસ્પરના મતફેર માટે ત્યાં કોઈ વાડા કે પક્ષે ન ઉભા અને વિશાળ સંખ્યામાં ઓંનેનું આકર્ષણ થવાનું. જ્યાં કરતાં પ્રભુશ્રી મહાવીર દેવના શાસનને વિજયવંતે ધ્વજ કેમ
ફરકત રહે અને અનુયાયી સંખ્યા વૃદ્ધિ કેમ પામે, તથા જૈન ધર્મવ્યવહારની સાચી નિતિ તરફ જોવાય-એમાંનો
ધર્મને મુખ્ય તત્વોનું પાન કરી જનતા કેમ આત્મ ભાન કરે સત્તાનો અંચળો દૂર ફેકી કેવળ સેવાનો ભાવ ઓળખાય
એજ લક્ષ્ય રાખશે. તે કહેવું જ પડશે કે ઉપરની વલણ ઈષ્ટ નથી જ. ઘડીભર પણ ચલાવી લેવા જેવી નથી જ. સમાજ સામે ચર્ચા ક્ષેત્રની હદ આવે છે. ઉભી કહે તે પૂર્વે પિતાના હાથે જ એનું દફન કરવું કોન્ફરન્સની શિથિલતા સંબંધમાં, અધિવેશન મેળવવાની ઘટે. એનો ઉપાય ધારા શાસ્ત્રીની સલાહમાં નથી–કે નથી અનિયમિતતા કે મુશ્કેલી સંબંધમાં અને આમ જનતામાં એ કેવળ વકીલના ઘરભરી કેર્ટની દેવડીએ જઈ વલેણ સંસ્થા પ્રત્યે જે જાતની ભિન્ન ભિન્ન લાગણીઓ પ્રવર્તે છે કરવામાં! એથી ધર્ષિક ખાતાના પૈસાના કેવલ અપવ્યયજ તથા એ માટે કયા કારણે જોવામાં આવે છે એને લગતું છે. સાચે માર્ગ તે સમાજ યા સંઘને વિશ્વાસમાં લઈ, વિવેચણ પૂર્ણતાએ પહોંચ્યું છે અરે કોઈ ગપ ગેળામાં તો એ જે જાતની ભ્રમણ સેવતો હોય, તેનું કયાં તે એને લગતી મનગમતી કેલેજી પણ ચાલી છે. આજે એ નિરાકરણ કરી અથવા એ માન્યતામાં સત્ય રહેલ જણાય ચર્વણ પરથી જે વાત સ્પષ્ટ દ્રષ્ટિગોચર થાય છે તે જ છે તો એને સ્વીકાર કરી પરસ્પરની સમજુતીથી બની ગયેલ કે કોન્ફરન્સજ એક એવી સંસ્થા છે કે જેમાં અખિલ જૈન વાતને ઉકેલ આણી, ભાવિ માટે સચોટ પદ્ધતિ દોર સમાજનું પ્રતિનિધિત્વ છે. સમાજના નામે બોલવાનો અધિકાર વામાં–વહીવટ સરળ ને શુદ્ધ રીતે ચાલે તેવો પ્રબંધ- એ એક જ સંસ્થાને છે, એનું ભૂત કાલિન ગૌરવ પણ એ કરવામાં છે.
નથી. જે કંઇ નિષ્ક્રિય સ્થિતિ કે એક વર્ગની દ્રષ્ટિયે ટીકાપાત્ર - ટ્રસ્ટીઓ આ પરિસ્થિતિનો શાંતચિત્તે વિચાર કરે હાલત જન્મી છે તે છેલ્લા થેંડા વરસોને આભારી છે. અને તાકીદે સુધારો કરી ખેટકાઈ પડેલ વહીવટી તંત્રને કાઈબી હિસાબે પુનઃ એકવાર જુદા જુદા વિચારવાલાએ પુન: સાચા રાહ પર આણે-જનતાને ચાહ પુન: સં૫- એકત્ર બની પરસ્પર સમજુતી કરી એ સંસ્થાને પૂર્વવત્ કામ દન કરે. જાગૃતિના આ જુવાળમાં-સમાજના આમ વર્ગમાં કરની કરવાની જરૂર છે. એનું મંગળા ચરણું ભાવનગરની આવેલ જાગૃતિ અને વધી રહેલ સંગઠનમાં–એજ એક ભુમિમાં થાય એવી અભિલાષા છે એમાં નડતરનું સ્થાન કયા ધેરી માર્ગ છે એ વાત ન ભૂલે..
(અનુસંધાન પૃષ્ઠ ૫ ઉપર)
