________________
તા. ૧-૭-૧૯૩૯.
જૈન યુગા.
પાયાની કેળવણું.
આમીય એક્તા. કેળવણી ભણાવે છે વધારે કે ભૂલાવે છે. વધારે એ એક આત્મીય એકતા જ સ્ત્રી પુરૂષના જીવનને આદર્શ હવે સવાલ જ છે. આપણે જાણીએ છીએ કે જે ભણે છે તે ઘટે. બન્નેએ વિચાર સમન્વય કરતાં શીખવું જોઈએ. આર્ય બાપદાદાનો ધધાં ભૂલે જ છે, અને તેના બદલામાં ઘણું થડ રમણીમાં જે સેવા પરાયણતા અને સ્વાર્પણ ભાવના હોય છેકાંઇપણ બંધ ન શીખે છે. ખેડુતને ભણેલા છેક ખેતીમાં પતિ સામે તંદ૫ થવાની ભાવના હોય છે તે ભાગ્યે જ બીજે કશું સમજી ન શકે. કુંભારને અભણ છોકરે માટેલો ઉતારી ક્યાંક નજરે પડશે. કાણુ કહે છે આર્ય શ્રી પીડિત છે? શકે, પણ એના ભણેલા છોકરાને માટી ખૂદતાંયે નહિ આવડે. શેષિત છે? દબાયેલી છે? કચડાયેલી છે ? જ્ઞાનપૂર્વકનું-સમાજદરજીને કેળવાયેલે દીકરો ન સીવી શકે, ન વેતરી શકે. પર્વ ન વાપણ એ આદ
પૂર્વકનું સ્વાર્પણ એ આદર્શ અતિ ઉત્તમ છે. માતૃભૂમિની
અતિ ઉત્તમ છે આ ભણ્યા પછી એ બધાની કઈ મહેતાગીરી મેળવવા પરજ ખાતર હોમાઈ જવું એનું નામ માતૃભૂમિની ગુલામી નથી. દ્રષ્ટિ જાય.
તેમ પત્ની પતિની પાછળ પિતાનું સ્વત્વ ભૂલે અને પરવશતા આપણા દેશમાં કેળવણીનું પરિણામ ઉલટું એવું આવ્યું કહેવી એ નરી મૂર્ખાઈ છે. એમાં સ્ત્રી જાતિની સેવા પરાયણછે કે અનેક જાતનું પરંપરાથી ચાલી આવેલું જ્ઞાન પણ તાની અને સ્વાર્પણની ભાવનાની હાંસી છે. જોવાનું ચાલ્યું છે. ડોશીનું ઘર ગયું વૈદક ડોશી સાથે મારી જાય; કારણ કે એની ભણેલી દીકરીએ એમાં રસ ન લીધે
- પતિઓ ઘણી વખત મૂર્ખ બને છે. ભાન ભૂલે છે. હોય એવીજ રીતે કેટલીયે જાતના કળા-કારીગીરીનાં કામો
અધિકાર મત્ત થઈ જાય છે, પ્રભુત્વને પોતાનામાં આરોપ કરે કેવી રીતે થતાં તે જાણનારા હવે રહ્યા નથી.
છે, પિતાની મર્યાદાઓ વિસરે છે. તેમને ઠેકાણે લાવવાની
જરૂર છે, પરંતુ તેથી સ્ત્રીઓના ઉચ્ચ ગુણની કિંમત ઓછી છોકરો ચાર ચોપડી ભણે છે અને પ્રશ્ન ઉભો થાય છે કે
આંકવી તેને પરવશતા કહેવી એ શું વ્યાજબી છે ? હવે શું કરવું? ચાર વર્ષમાં બાપના ધંધા પર અણગમો આવે એટલુ જ એ ભણ્યો હોય માર્ગ સૂઝતો નથી, તેથી
અહિંસાની બાબતમાં તે વખતના જેમાં સ્પષ્ટ ખ્યાલ આગળ ભણવાનું નકકી થાય છે આમ એ મેટ્રિક સુધી હતા કે અહિસા વીર પુરુષોને ધર્મ છે. કાયાને નહિ. કાય જાય છે, અને પાછા એને એ સવાલ ઉભો થાય છે. વળી અહિંસાનું પાલન કરી શકતા નથી. પ્રત્યેક વ્યક્તિમાં સ્વરક્ષકશ સુઝતું નથી. અને આશા તો અમર છે. તેથી કોલેજમાં ની તાકાત હોવી જોઈએ. વીર્યવાનનું કઈ નામ લઈ શકતું જાય છેઆમ જીવનનાં ૨૦-૨૨, વર્ષ કશા બેય વિનાએ નથી. વિશ્વમાં નિરંતર મળવાને અને બળહીને વચ્ચે કંઠ આગળ ચાલ્યા જાય છે. જીવનનાં વીસ અમૂલ્ય વર્ષો અનિ- ચાલ્યા કરે છે. જગતમાં ગૌરવ પૂર્વક જીવવા માગતા સમાજે શ્ચિતતાને સંસ્કાર મજબુત કરવામાં જ વીતે, તેનું આખા
બળવાન રહેવું જોઈએ ખાસ કરીને જેન કેમ જેવી કે, જીવન પર કેવું પરિણામ આવે ?
જેનાં ધર્મ મંદિર અને તીર્થસ્થાનો ભારતવર્ષના વિશાળ –હરિજન બંધુ. તા. ૨-૪-૩૯
પટ પર સ્થળે સ્થળે પથરાયેલા પડયા છે. તેને શુરાતન વિના
પાલવે જ કેમ ? શૌર્યના અભાવે તેનું રક્ષણ થઈ શકેજ કેમ ? –શ્રી ચીમનલાલ વાડીલાલ શાહના માંગરોળ જેન નીવર્ય પ્રજામાંથી બુદ્ધિમાન અમાત્મ-વિશ્વવ્યાપાર ખેડનાસભાના મંત્રીપદના રાજીનામાથી મુંબઈના જૈનમાં ઠીક ચક- રાએ પ્રકટી શકે જ કેમ ? તે વખતના જેને સમજતા હતા ચાર જાગી છે. નવી ચુંટણીની રાહ જોવાય છે.
કે જ્યાં સુધી હથિયારો પકડવાની જેના કાંડા-બાવડામાં –થી મુંબઈ જૈન સ્વયંસેવક મંડળની બાયામશાળા
તાકાત છે ત્યાં સુધી જેનેનું ઉન્નત સ્થાન અમર છે. જે લાલબાગ (માધવબાગ) માં હતી તેની જગ્યા મોતીશા ચેરીટી. દિવસે હથિયારો જશે, શૌષ જશે, તે દિવસે જૈન સમાજની ઝના ટ્રસ્ટીઓના હુકમ અનુસાર પાછી સોંપવામાં આવી છે. અવનીત થશે તેથી તે વખતને પ્રત્યેક જૈન પિતાનાં બાળકોને આ રીતે હાલ તુરત તો વ્યાયામશાળા બંધ થયેલી ગણાય. યુદ્ધની તાલીમ આપતો અને તેમને શુરવીર બનાવતે. કહેવાય છે કે ટ્રસ્ટીઓએ આવી ઉપયોગી પ્રવૃત્તિને બનતી
–વીર દયાલદાસ. મદદ આપવા જૈન સ્વયંસેવક મંડળના ડેપ્યુટેશનને – વેચન આપેલ છે.
ચેતવણી. – શ્રી મહાવીર જેન વિદ્યાલયમાં આ વર્ષે નવા કાઠાપુરથી એક ભાઈ લખી જણાવે છે કે મલવલી વિદ્યાર્થીઓ દાખલ કરવા ખૂબ રસ લેવાય છે.
(મહારાષ્ટ્ર) માં આવેલ શ્રી મહાવીર જૈન ચેરિટેબલ હેપી– ધી ફ્રેન એસેસીએશન ઓફ ઇડીઆની સભા ટલના મેનેજર સંસ્થાની મદદ માટે ફંડ ભેગું કરવા ગામેગામ મંત્રીઓએ બોલાવી છે.
કરીને કેલ્હાપુરના આગેવાન ગૃહસ્થોના મેમ્બરેના નામે -માંગરોળ જેન સભાના મંત્રી તરીકે શ્રી. ચીમનલાલ આગળ કરી કહાપુરના સદગૃહસ્થા તરફથી દસ હજારની વાડીલાલે રાજીનામું આપ્યા પછી તેની જગ્યાએ ડો.
મદદ મળી છે એમ જાહેર કરે છે, અને જનતાને ફસાવે છે, ચીમનલાલ એન. શ્રોફની નિમણુંક થઈ છે. ડે. શાહ સ્વભાવે શાંત, મીલનસાર અને ઉત્સાહી હોવાથી માંગરોળ સભાનું
માટે સમાજને જણાવવાનું કે આ સંસ્થાના તેઓ મેમ્બરે કાર્ય સુંદર રીતે ચાલવાની આશા રહે છે.
નથી, તેમ સંસ્થાને મદદ આપી નથી અને આપવા ઈચ્છો નથી તેથી તેવા માણસોથી ચેતતા રહેવું.
