________________ 13 સંઘભેદ નામનું મહાપાપ નામની ટીકા રચી છે. રચનાકાળ વિ. સં. ૧૬૭૭નો છે. તેમાં પણ એ જ લખ્યું કે “પાક્ષિક પ્રતિક્રમણ ચૌદશના દિવસે કરવાનું નિયત છે. જો ચૌદશની વૃદ્ધિ હોય તો પહેલી ચૌદશને છોડીને બીજી ચૌદશ સ્વીકારવી.” એ જ રીતે પૂ. જગદ્ગુરુ હીર સૂ. મહારાજાના પ્રશિષ્યરત્ન પૂ. મહોપાધ્યાય શ્રી વિનયવિજયજી મહારાજે પણ શ્રી કલ્પસૂત્ર આગમ ઉપર સુબોધિકા' નામની ટીકા રચી છે તેઓશ્રીનો રચનાકાળ છે: વિ. સં. 1696. તેઓશ્રીએ પણ ટીકામાં લખ્યું છે કે “ચૌદશની વૃદ્ધિ આવે ત્યારે પહેલી ચૌદશને છોડીને બીજી ચૌદશમાં પાક્ષિક કૃત્ય કરાય છે.” આમ શ્રી કલ્પસૂત્ર આગમની ત્રણ ત્રણ ટીકામાં ચૌદશની વૃદ્ધિનો સ્વીકાર ખુલ્લંખુલ્લા કરવામાં આવ્યો છે. જો તપાગચ્છની સામાચારી પર્વતિથિની ક્ષય-વૃદ્ધિ ન જ સ્વીકારવાની હોય તો કદાચ એકાદ ટીકાકાર ભૂલમાં બે ચૌદશ લખી નાંખે. ત્રણ ત્રણ ટીકાકાર એક સરખી જ ભૂલ કરે ? ખરા અર્થમાં જુઓ તો આ ત્રણ ટીકાકારની ભૂલ કદી ન કહેવાય. ત્રણેય ટીકાકારે બે ચૌદશની લખેલી વાત તપાગચ્છની નક્કર માન્યતા કહેવાય. તેમાંય પૂ. મહોપાધ્યાય શ્રી વિનયવિજયજી મહારાજે તો સુબોધિકા ટીકામાં કિરણાવલીટીકાની ક્ષતિઓ તરફ ધ્યાન પણ દોર્યું છે. જો બે ચૌદશની વાત પણ ક્ષતિ હોય તો તેના અંગે પણ સુબોધિકા ટીકામાં ઉલ્લેખ મળી શકત. ઉપરથી તેઓશ્રીએ પણ ચૌદશવૃદ્ધિને સ્વીકારી જ છે તે જ બતાવે છે કે તપાગચ્છની માન્યતા “પર્વતિથિની ક્ષયવૃદ્ધિ ન થાય તેવી નથી. જેમના સ્તવનો લોકજીભે રમી રહ્યા છે તે પૂ. આ. શ્રી જ્ઞાનવિમલ સૂ. મહારાજાએ શ્રી પાક્ષિક પર્વચારવિચારની રચના કરી છે. રચનાકાળ છે : વિ. સં. 1728. આ ગ્રન્થમાં પણ ચૌદશના પાક્ષિક આરાધના કરાય તેવી સિદ્ધિ કરવા માટે અવચૂર્ણિનો પાઠ આપતા લખે છે કે
