Kalyan 1958 08 09 Ank 06 07

Author(s): Somchand D Shah
Publisher: Kalyan Prakashan Mandir

Page 7

શ્રી નંદનવનનાં પુષ્પ છે કે શ્રી સત્યં શિશુ
અમદાવાદ જેમ પુરબહાર ખીલેલ પ્રકૃતિસૌંદર્યનાં વશીકરણ મંત્ર જે હોય તે તે શ્રદ્ધા, સેવા નર્તન નિહાળતાં પહેલાં આત્માને રસવાન અને તથા સમર્પણ છે. જે સુદેવ, સુગુરુ તથા સધ્ધમ પ્રશાંત બનાવવાની આવશ્યકતા છે, તેમ આત્માના પ્રત્યે થાય તે સ્વપરનું સાચું કલ્યાણ જ છે...
ઔદાર્યને નિહાળવા ત્યાગ અને વિરાગભાવનાની કેળવણી ઉત્તમ છે.
પ્રત્યેક માનવીની આંખમાં પ્રતીક્ષાની ઝળક
ઝળકે છે...પરદેશ ગયેલ પુત્ર માટે માતાની, જ્યાં સાહસ-પગ ચૂમે છે, ત્યાં સિદ્ધિ તેવી જ રીતે ગુરુશિષ્યને, પિતાપુત્રને, પતિપત્નીને સલામી ભરે છે...સાહસની દાસી સિદ્ધિ છે. સુમિત્રને, પરંતુ સાચી પ્રતીક્ષા તે ભભવ પ્રેરણા સહચારિણિ છે.....સંક૯૫બળની દઢતા નિવારિણી; એક ત્યાગીની અખંડાનંદ અર્ધનારી એની જનની છે.
મુક્તિપ્રાપ્તિથી જ છે...
સંસાર અને મુક્તિ વચ્ચે અનુલ્લંઘનીય જગતમાં વૃત્તિથી જે નાનામાં નાનું હોય પહાડ છે. તેનું ઉલ્લંઘન કરનાર જ ખરે તે તે ક્ષુદ્ર હૃદયને કૃપણ....અણુ પરમાણુથી પણ સાહસિક...ધીર અને વીર... મુક્તિના અપ્રતીમ સંકુચિત છે. સૌન્દર્ય અને સુખને પ્રાપ્ત કરે છે. પહાડની ભયંકરતા અને વિકટતાને જોઈ ભાગી જનાર સ્વાર્થવૃત્તિને એક કણમાં સંગૃહીત રાખી કાયર છેએ રસતા એને અલધ્યમાન છે. માટે અર્થ કરવાથી કે કીર્તિસ્થંભના ચણતરની
ચાહનાથી પરમાર્થ નથી. જીવનના ભેગે પરને ભાગ્યની શેરી બહુ જ સાંકડી છે. એ ઉપકાર કરવાની કેવળ ભાવનાથી પણ નહીં જ... સાંકડી ગલીમાંથી સમતાથી પસાર થવું એ શું પરતું તન, ધન, સુખની આસક્તિને ત્યાગ એક અભિનવ પ્રયોગ નથી. અલબત્ત, છે જ..... કેવળ અનાસક્તિપૂર્ણતા અને કાર્યપરાયણતા.
એ જ પરમાર્થ.... અગાધ રત્નાકરનું સૌન્દર્યપાન એના તટે રહીને જ કદાચ છે, નહિ કે ભીતરમાં ઉતરીને.
ગાઢ કર્મના ઉદયથી પતિત થાય તેટલા ભીતરમાં ઉતરનારનું મરણ થાય છે.તેવી રીતે
માત્રથી જીવ ધર્મ માટે નાલાયક બની ગયે? પગલિક સુખને અનુભવ અનાસક્તિમય હે જઈએ..
જેમ અમાસની ઘેર રાત્રિના અધિકાર પછી
સૂર્યનું આગમન નથી એવું કહેનાર કોણ છે? આસક્તિમય ભાવ (અનુભવ કર્યા વિના પણ) સંસારના તળીયે લઈ જાય છે.
ધનના અથજના ચિત્ત વિરામ પામતા નથી, જ્યારે ધમાંથી જનેને ચિતે સદૈવ
એવું નથી.