________________
કલ્યાણ માર્ચ–અમીલ : ૧૯૫૨ : ૩ : ૯૧ જે મૂળ વસ્તુની કિંમત ન હોય તે આજુ. શ્રાવિકા તે શ્રાવિકાપણાને લાયક નથી. બાજીની વસ્તુ પર પ્રેમ થવાનો નથી.
૯૭ હુ તે ઢોલ પીટીને કહું છું કે, આંબાપની ૯૨ સૌથી પહેલો ગુણ એ છે, કે ધર્મને જાણવાની ! આજ્ઞા ન માનવી એવું કહે તે શ્રી જિનેશ્વર ઈચ્છા થાય.
દેવની આજ્ઞાને વિરાધક છે, પણ શરત એટલી ૯૩ જ્યાં સુધી સંસારના સઘળા સંગ મારે માટે.
છે કે તે માબાપ શ્રી જિનેશ્વરદેવની આને હિતકર છે, એ ઝાંખઝાંખો પણ ખ્યાલ હોય
વિરોધ કરનાર ન હોવું જોઇએ. ત્યાં સુધી ધર્મની સાચી જીજ્ઞાસા થતી નથી. ઉત્તમ દિકરાની ફરજ તે એ છે, કે ઉપકારી જેમ ભસવું અને લોટ ફાક એ બે નહિ બને, માતાપિતાને ધર્મમાં જોડી તેમને સદંગતિનાં તેમ સંસારને મોક્ષ બેયને સારા માનવા તે
ભાજન બનાવવાં. ન બને.
એક ત્યાગી થાય તેની પૂઠે કેટલાક ત્યાગને ૯૫
છે. ૯૯ કોઈ ખોટી પ્રશંસા કરે તે તેમને કહી દેવું
કે, ખોટી પ્રશંસા કરી અમારા આત્માનું રસ લેતા થાય, કેટલાક ડું પણ તજતા થાય બહુ રંગીલા, મોજશોખીલા પણ વિચારતા
નિકંદન ન બનાવે. થાય કે આખી જીંદગી મોજમજામાં તે મજ
૧૦૦ સાધર્મિક ભકિતમાં હૃદયની ભકિત ઇએ. કાઢવી.
દયા કે અમુકંપા નહિ, ૯૬ શ્રી મહાવીરદેવની આજ્ઞા વિરૂદ્ધ જતી વાતનો ૧૦૧ શાસ્ત્ર કહે છે કે, સંસારમાં રહેવું ને સ્વતંત્ર
આગ્રહ કરનાર સાધુ તે સાધુપણાને લાયક તાની વાત કરવી એના જેવી મુરખાઈની બીજી નથી, શ્રાવક તે શ્રાવકપણાને લાયક નથી, કોઈ હદ નથી.
વિદ્યાર્થી -[સાહેબને] મારા દાખલામાં શી ભૂલ છે ? સાહેબ – તારા દાખલામાં એક રૂપીઆની ઘટ આવે છે. વિધાર્થી [ ખીસામાંથી રૂપીઓ કાઢી ] યે સાહેબ, એક રૂપીએ ને દાખલ
ખરે આપે. બાપા -(દીકરાને) નવિન બજારમાંથી શેર દુધ લેતે આવ. નવિન :- બાપ, પિસા આપે.. બાપા :- પૈસા લઈને તે બધાય દુધ લાવે પણ તું પૈસા વિના લેતે આવ.
ત્યારે ખરે. (નવીન જાય છે અને છેડી વારમાં પાછો આવે છે.) નવિન :- (ખાલી કળ તેના પિતાને દઈને) ત્યે બાપા દુધ પીઓ. બાપા :- આમાં દુધ કયાં છે ? નવિન :- દુધ હોય તે બધા પીએ પણ આમાં દુધ નથી તે પીએ ત્યારે ખરા ! કીરીટ – આજ ચાર દિવસથી હું દુધભર છું
કુલ :- એમાં શું વાઘ માર્યો? મારી નાની બેન છ માસથી દુધ ભર છે. ગપ્પીદાસ – મારે દાદે દોઢ લાખ રૂપીઆ મુકીને મરી ગયે. છેક :- અહે એમાં તે શું ? મારે દાદે મરી ગયો ત્યારે આખી દુનિયા મકતે ગયે છે.
સં. શ્રી શાંતિલાલ દોશી
