________________
કલ્યાણ માર્ચ-એપ્રીલ : ૧૯૫૨ : ૩પ : જીવનને પ્રાયશ્ચિતના જળમાં પ્રક્ષાલન કરી લાભ લે છે? લે. લેતા તે નથી, પણ લાભ લૌકિકતા હટાવી અલૌકિકતાથી શણગારી, આપીએ છીએ, ને તે મા ખમણના તપમોક્ષનગરની મહેમાનગીરીએ ન જવાનું હોય, સ્વીઓ મુનિના લકખા-સુકકા કૂરમાં થુંકવાની તેમ પ્રત્યેક શ્રાવક હર્ષભેર ને ઉલ્લાસભેર કંડીની રાખ ફેંકી. સંવત્સરીને ભાવે છે.
અહો ! કેવા પરોપકારી ! કેવી અમીઅહો! પ્રાયશ્ચિતના અગાધ સમુદ્રમાં દષ્ટિ કે મારે લાભ લીધા વિના, ઉપરથી નાહીને જીવ કેવો નિમળ હૃદયને અને તેમના પવિત્ર મુખના અમૃત બિંદુઓનું દાન સુકોમળતાથી સર્વાગ સુંદર દીસે છે! જુગ કર્યું ! અનંત કાળના દીર્ઘ કાળમાં આજને જુનાં કર્મબંધને સામે સ્વાતંત્ર્ય જંગ ખેલ- દિન ધન્ય ધન્ય બન્યું ! ભારોભાર આત્મવાની અણમલ તક કેવી તે આ પુણ્યદિને ગુણોની શ્રેણીએ ચઢતાં-ચઢતાં કૂરના કવળે માનવ મેળવે છે ! આવા આ કલ્યાણ દિવસે કવળે આત્માની મલિનતામાં પ્રકાશનાં કિરણે પણ આ ઋષિ રેજના કાર્યક્રમ મુજબ સવારમાં આછા આછાં પથરાયાં. આત્માની અનંત ઉઠતાંજ સુધાવેદનીયથી પીડાતા ગોચરીએ અજ્ઞાનતામાં અનંત જ્ઞાનના દિપક પ્રગટ્યા. નિકળ્યા.
મેહમુઢતાથી ઘેરાયેલે સચ્ચિદાનંઘન પ્રફુલ નિરસ ને શુષ્ક, નિર્દોષ અને નિવિકારી પણ તેના દિવ્ય સ્વરૂપમાં ઝગમગી રહ્યો. આહાર ! ફક્ત પેટને પૂરવા માટે, કર્મના આત્મઘાતક આંતર શત્રઓનાં જુથ ગભરાયાં, કરને ભરવા પૂરતું જ તેનું હૈયું આત્માની નાશભાગ શરૂ કરી. રાગ અને દ્વેષ મોહ કંગાલિયત પર ઝરવા માંડયું. અરેરે ! આ અને અજ્ઞાન, આશાઓ અને સ્વાર્થાલ્પતા, પવિત્ર દિવસે પણ મારા માટે આત્મસાધનની કુપણુતા ને તૃષ્ણા, અસહિષ્ણુતા અને ઉછું. એક પ્રવૃત્તિ નહિ ? ભવ્ય જિનશાસનની ખલતા જેવા કુટિલ દુગુણ હવે આ મુનિને પ્રાપ્તિ પછી પણ કમસત્તા તેને ક્રૂર સ્વભાવ સતાવી શકે એમ નથી. અનાદિની કમપ્રકૃતિને છેડવા તૈયાર નહિ? ઋષિના હૈડે આત્મ- હટાવી, કાળનાં ચક્રો મીટાવી અનંત આનંદનાં નિંદાનો દાવાગ્નિ પ્રગટ.
ચક્રો ગતિમાન થઈ ચૂકયાં. ' ગેચરી લાવીને વિધિસહિત પ્રણામ કરી દેવની દુંદુભિ વાગી, દેવી નૃત્યે સજાયાં, ગુરુદેવને બતાવી ગોચરી લેતાં કંઈ પણ તેના વિયત દેવવિમાનોથી છવાયુ સહસ્ત્ર કમળ બેંતાલીસ દેષમાંથી એક પણ દોષ સેવાઈ તો નથી રચાયું. મુનિને કેવળજ્ઞાન પ્રગટયું. મુલાયમ ગોને, તેને યાદ કરી ગુરુદેવ સમક્ષ નિવેદિત સુવર્ણ કમળ પર મુનિ આરૂઢ થયા. કરી આ મુનિ તેમના સહાધ્યાયી મહામુનિઓની કુરગડુ કેવળી વર્ષો સુધી આ ભારતવર્ષ પર ભક્તિ કરવાની ઈચ્છાથી દરેકને નિમંત્રે છે, વિચરી અનેક આત્માઓનાં કલ્યાણ કરી, પધારે છેડેક આ કંગાલ મુનિને લાભ અનંતને અમાપ સંસાર અને કાળને અંત આપો. તેના ગળગળા ને આત્મનિંદાથી ભરપુર લાવી અનંત જીવોના ધ્યેયભૂત પરમ શાશ્વત સ્વરે કોના હૃદયને ન ભીંજવે? લાભ! આજે સિદ્ધિ પદમાં પહોંચી ગયા.
