Kalyan 1960 12 Ank 10

Author(s): Somchand D Shah
Publisher: Kalyan Prakashan Mandir

Page 6

આજના અંકથી જૈન સમાજના લોકપ્રિય અને વિશાલ વાચક
સમૂહ ધરાવતા “કલ્યાણ માં એક નવી ભાવવાહી એતિહાસિક કથા રામાયણની
શરૂ થાય છે. જેના મૂલ લેખક કલિકાલકાલ સર્વજ્ઞ શ્રી હેમચંદ્ર
સૂરીશ્વરજી મહારાજ છેતેમણે શ્રી રામચંદ્રજી, લક્ષ્મણજી, રાવણ, ૨ ન પ્ર ભા બિભીષણ, વાલી, સુગ્રીવ તથા હનુમાન તેમજ તેમના પૂર્વજોને [જૈન રામાયણ].
સ્પર્શતી કથા આલેખી છે. તેને અનુલક્ષીને લેખક શ્રી પ્રિયદર્શન
પોતાની પ્રાસાદિક ઓજસ્વી સરલ તથા સ્વચ્છ શૈલીમાં કલ્યાણ શ્રી પ્રિયદર્શન
માટે એ ઇતિહાસ પ્રસિદ્ધ મહાપુરુષોની જીવનગાથા આલેખે છે. લેખકની શૈલી માધુર્યભરી તથા તેજસ્વી છે. વાચકોને અવશ્ય
રસપ્રદ બનશે. દર અંકે આ ઐતિહાસિક કથા આગળ ને આગળ (૧)
વધતી રહેશે. જે વાચકોને અવશ્ય મનોરંજક તથા બાધક બનશે.
તમે દર મહિને “કલયાણું” ને અવશ્ય વાંચતા રહેશે. પૂર્વભૂમિક
મહેલને ત્યાગ કરી સદગુરુનાં ચરણમાં અજિતનાથ ભગવાનના સમયની આ નિવાસ કરવાનો તેણે નિર્ણય કર્યો. વાત છે.
તુરત મોટા પુત્ર મહારક્ષને બોલાવ્યો. રાક્ષસ' નામને એક દ્વીપ અને તેમાં લંકા
- “બેટા ! આ રાજ્ય હવે તારે સંભાળવાનું નામની નગરી.
છે. પુત્રના માથે પોતાને ક્રૂજતો હાથ ફેરવતા લંકા એટલે લંકા જ! ખૂબ સુંદર! મેઘવાહને કહ્યું. તેમાં મેઘવાહન રાજા રાજ્ય કરે.
પિતાજી...આપ મેઘવાહન રાજાથી રાક્ષસવંશ શરૂ થયે.
* શરૂ થયો. “રાજ્યરક્ષાનું મારું કર્તવ્ય અહીં પૂર્ણ થાય ભલે વંશનું નામ રાક્ષસ હતું, પણ આ મેધ. છે. હવે આત્મરક્ષાનું પરમકર્તવ્ય બજાવવાનો વાહન રાજા તો દેવથી ય વધુ દયાળ અને સમય થઈ ગયા છે બેટા !” પોપકારી હતે.
મહારક્ષની આંખમાં આંસુ ઉભરાયાં. સર્વ - એક દિવસ મેઘવાહન મહેલની અગા
સ્વને ત્યાગ કરી જતા પ્રેમાળ પિતાના વિરહની સીમાં બેઠે હતું. તેણે અનંત આકાશ સામે
કલ્પનાએ તેને ધ્રુજાવી દીધે, જોયું.જોયા જ કર્યું...આંખ મીચી દીધી... “પિતાના માર્ગમાં આડો ઉભું રહું? ન જવા
* દઉં, ન જવા દઉં. પણ પછી પિતા ક્યારે ય તેણે આત્મનિરીક્ષણ કર્યું. અહો! આ નહિ જાય? શું મારે કાયા રેકશે? જાલિમ આકાશ જેમ અનંત છે...છે જ નથી. તેમ કાળની ફાળ આગળ મારૂં શું ચાલશે? ના ના. , મારૂં ભવભ્રમણ પણ અનંતકાળથી ચાલુ છે. ભલે ન ચાલે. પણ મારાથી નહિ જવા દેવાય.” ક્યારે અંત આવશે?
મહારક્ષનું મનોમંથન ગુંચવાતું ચાલ્યું. રાજ્ય પર રાગ ચાલ્યા ગયે. રાજા વેરાગી “પણ હું એમના પ્રિયમાગમાં વિન કરીશ, ‘બની ગયે.
તે તેમનું કમળ હૃદય કેટલું બધું દુભાશે ? છે કે હું છેલ્લાં છ ણ કહી
, , ,
,
મહાલ