Jain Yug 1936

Author(s): Jamnadas Amarchand Gandhi
Publisher: Jain Shwetambar Conference

Page 5

તા. ૧-૧-૩૬
જેન યુગ
ગમે તેમ છે એટલું તે સાચું જ છે કે કાયદાની કલમે વિના મૂળે કે નહિ જેની કિંમતે માત્ર જનોનાજ નહિ પણ સાથે માનવીની પ્રતા અને અનુભવ પણ જરૂરી છે. નહિં તે પણ જનતરનાં ઘરમાં પહોંચે તેવા ઉપાયે જવાની, એ એ જડ લીટીએ કેવળ જડતાજ આવ્યું છે. વળી જો કે એ પાછળ દ્રવ્ય વ્યય કરવાની ખાસ આવશ્યકતા છે. શતાબ્દિ પણ ખ્યાલમાં રાખવું ઘટે છે કે સામાજીક સંસ્થાની કાર્ય કુંડ પાછળ પણું ઉપકત વર્ણનને અનુરૂ૫ આશય રહેલે વાહક સમિતિમાં બધા કંઇ કાયદાના જાણુકજિ નથી છે. એને આધાર કેડની વિશાળતાપરે છેએ સંબંધી હતા. તેમ એ સંસ્થાએ કંઈ ધારાસભા નથી કે જ્યાં દરેક અત્યાર સુધીમાં તે સાહિત્ય પ્રગટ થયું છેઅને જે જાતની વાતમાં કાયદો લાગુ પડે. તંત્ર વ્યવસ્થિત ચાલે અને એમાં જાહેરાત થઈ ચુકી છે એ જોતાં પ્રત્યેક તેને યથાશક્તિ કઈ જાતની ગેરવ્યવસ્થા ન જન્મે એટલા પુરતી કાળજી એમાં પિતાને હાથ લંબાવવો જોઈએ, એ સ્તુત્ય પ્રયાસને રાખી, સામાજીક સંસ્થાઓએ પિતાનાં કાર્ય ચલાવવાનાં વધાવી લેવા જેવું છે. હોય છે. ત્યાં ઝાઝી રાબ બાજીઓનું પ્રયોજનજ નથી. તીર્થ કલેશના કાંઠે. સમાજના પ્રમને ત્યાં અટપટા હોય છે, અને એનું માનસ પાવાપુરી કેસનો ચુકાદ પ્રીવી સીલ તરફથી આવી
જ્યાં કોઈ વિચિત્ર રીતે ઘડાયેલું હોય છે ત્યાં વારે વારે ગયે છે, અને તવેતાંબર સંપ્રદાયને જળ મંદિરમાં મૂર્તિ કલોઝર પિકારનાર કે વાત વાતમાં પિઈન્ટ ઓફ ઓર્ડરની લાવો પૂજન કરવાને હકક સ્વીકૃત થયો છે. આપણે કવેતાંબર બુમરાણ કરનાર કયું ફળ મેળવી શકે ? સંસ્થાને તાળાં હોવાથી આ વાતથી આનંદ થાયજ પણ જ્યારે આ જાતના વાસવાનું જ, બીજું કંઈ ? સમાજની બાબતમાં બાંધછોડ કલમાં ડોકીયું કરીએ છીએ ત્યારે કેવળ નાનકડી બાબતમાં કરવી જ પડે. કોઈકવાર બહુમત ને અળગે પણ કરવા પડે, આપણો તેમજ દિગબર બંધના સમયનો અને અગત્યની વાત હેય ને એજન્ડા વગર પણ વિચારવી પડે. ભગ નજરે આવે છે; ત્રીજી વ્યક્તિ દ્વારા શુદ્ધ પ આવ અન્ય છે અને એ એક પ્રકારની બુદ્ધિમત્તા છે. બુદ્ધિથી ન્યાય મેળવવો હોય તે આ જાતની વિડંબનાને ખુદ મહાત્માજીએ બહુમતિ પિતાની હોવા છતાં દાસ-નહેરૂજી દ્રવ્ય હાનિ વગર મેળવી શકાય તેમ હોવા છતાં પણ આપણી જેવા પ્રખર નેતાનો વિરોધ જોઈ પસાર થઈ શકે તે આંખ ઉધડતી ની. અમે કવેતાંબર છીએ તેટલા ખાતર કરાવ પડતા મેલ્યાના દાન્ત મજુદ છે. આથી સાર નહિં પણુ આજે લાંબા અનુભવથી જે સત્ય બહાર આવ્યું એટલેજ દાવાને કે કાયદે જરૂરી છેપણ એ સાથે છે તે જોતાં એટલું કહીએ કે ઘણીખરી બાબતમાં દિગંબર પ્રતાને ઉપયોગ ને વહેવા બુદ્ધિ પણ એટલાંજ જરૂરનાં છે. બંધુઓ તરાથી ઇરાદાપૂર્વક આડખીલીઓ ઉભી કરવામાં તેજ સામાજીક સંસ્થાનાં કાર્ય નભવાનાં. “વીસમી સદી, આવી છે અને એકજ પિતાના પુત્ર તરિકેન બંધુભાવ પ્રગટ અને જન ને એટલું જ કહીએ કે આ જાતની કટાક્ષ શિલી કરવા જતાં નિમાજ પડતાં મસીદ માટે વળગ્યા જેવું થયું ત્યજી દઈ સહકાર આપવા કમર કસે તેજ સમાજ કંઈ છે. ગત'ન ચામિ' એ ન્યાયે દેશકાળ પ્રતિ દ્રષ્ટિ રાખી પ્રગતિ મણે ધશે. માત્ર 'કાના વમળે જન્માવવાથી તે વિચારીએ તે આજે આપણે કાંઠે આવી ઉભા છીએ. સમેત આછો પાતળો રસ દૃષ્ટિગોચર થાય છે તે પણ સુકાઈ જશે. શિખરની માલિકી અને એવી જ રીતે પાવાપુરીજીની અને વિતંડાવાદ વૃદ્ધિ પામશે. કદાચ એમાં આપને પ્રગતિ આપણું કામ રહી છે. રાજગૃહી સંબંધી જે સમાધાન જણાતી હોય તે એ ધી રાખજો કે માત્ર છાપાના કેટલમે થયું છે એ પણ સામાન્ય રીતે લીકજ છે. જો કે હજુ પરનીજ ! ! અમલી કાર્યમાં મીંજ !!!
નાના ફણગાએ મેજુદ છે છતાં એકંદર રીતે ઉભય ક્રિકાને શ્રી આત્મારામજી મહારાજની શતાબ્દિ. બોધ પાઠ ગ્રહણ કરવા જેવા ઘણા પાડો છેલ્લા
- કાર્ટ ઝઘડાએથી પ્રાપ્ત થયા છે. એ ઉપરથી વેતાંબર તન સમાજમાં શતાબ્દિની ઉજવણી નવિન હોવા છતાં
તરિકે આપણે તીર્થના વહીવટદારે તેમજ તીર્થે દેશકાળ જોતાં એમાં કંઈ ઝાઝી નવિનતા નથી; આત્મારામ
જનારા યાત્રાળુઓ ખાસ ધ્યાનમાં રાખીએ કે જે જાતની મહારાજનું નામ મુકમશહૂર હોઈ, એ પ્રત્યે હિંદના ચારે
દિયાએથી દિગંબરભાઇઓનાં મન દુ:ખાય તેવી કરણી ના ખૂણામાં એક સરખું બહુમાન દષ્ટિગોચર થાય છે. એવા
આચરીએ પ્રતિમાનાં પુજન જરૂર કરીએ પણ સામગ્રીમાં પુણ્ય લેક પુરુમની એ વર્ષની જન્મ ગાંઠે જૈન ધર્મને અને
' વિવેક રાખીને નકામા કલહને પ્રેરણા મળે તેવું હરગીજ જૈન સમાજને અતિ જરૂરનાં કાર્યના શ્રીગણેશ મંડાય તે ન કરીએ." સેન ને મુગંધ મન્યા જેવું ગણાય. આજે જેટલે દેવાલય ને એ સાથે દિગંબર બંધુઓને પણ કહીએ કે અત્યારે મૃતિને મલિંઓનો વિસ્તાર જણાય છે તેટલું આગમે અને સાહિત્ય- તમે પણ માને છે તે શા માટે અમુક આભૂષણ અંગપર હોય થને નથી દેખાતે. આ મકાળમાં ધર્મ પ્રાપ્તિનાં સાધનામાં એટલા ખાતર વિરોધ કરે છે. સાધન ધર્મો માટે ઝગડા નેજ
4 અને આગમ” એ બે ગણાય છે. વળી આ કૃતિન હોય. જે તમને પિતાના માર્ગ માટે માન હોય તે સામાને તેના માટે એક તરથી વરાળને વાયકે વાઈ રહ્યા છે અને માર્ગે જવા દેવા એજ વ્યાજબી લેખાય. ટૂંકમાં કહીએ તો બીજી બાજુથી પૂજનનું સાચું રહસ્ય વિસરાતું જાય છે એટલું જ કે કંકાશન ઓર્ડ પણ કાળે કરીએ. સમાજનું ત્યારે એ સંબંધી તેમજ પ્રભુ શ્રી મહાવીર દેવનાં વચને ધણું ધન વેડી નાંખ્યું. હવે એ સમજી અને એ સંબધી જ્ઞાન વધુ પ્રમાણુમાં, સરલ બીરામાં, સાદી શૈલીમાં, દિવ્ય સમાજનાં કલ્યાણ માટેજ ખચાય તે રસ્તે લઈએ.