________________
બુદ્ધિપ્રભા [ તા. ૨૦-૬-૧૯૬૪ શાસ્ત્રો ઉપરાંત ઇતર દશનના શાસ્ત્રોનો અલખના પૂજારી ને સાધક હતા પણ તેમાં સમાવેશ થઈ જાય છે. તેથી દેહધારી શિની મેહમાં ન
વાંચન સાથે યોગની પણ સાધના તણાયા. તેમણે તે અમર શિષ્યોની જ તેમણે કરી. સ્વામી સદાશીવ સરસ્વતી
ઝંખના ને સાધના કરી. એવા એક પાસે તેઓ ગયાં. અને એમની તમામ
આઠ ગ્રંથ શિષ્યો કરવાની તેમણે ક્રિયા-પ્રક્રિયા સિદ્ધહરત કરી અને આ પ્રતીજ્ઞા કરી. સાધનાએ તેમને આત્માના દર્શન આ કાર્ય માટે તેમણે માણસામાં કરાવ્યા. સમાધિનો એક અપૂર્વ આનંદ તેમના ભકતોના સહકારથી અધ્યામા અહીં તેમને લાગ્યો અને પછી તે જ્ઞાન પ્રચારક મંડળની સ્થાપના કરી. આ સમાધિ તેમની રોજની સંગિની આ મંડળે પણ તેમની એ પ્રેરણાને બની ગઇ.
ઝીલી લીધી. અને તેમના જીવતાં જ શાસ્ત્ર વિશારદ તે એ સમયમાં તેમણે કરેલી તીજ્ઞાથી ય વધુ રચેલા બની ચૂક્યાં હતાં. સાથે સાથે હવે ગ્રંથ પ્રકાશીત કર્યા. તેઓ ગનિષ્ઠ પણ બન્યાં.
તેમના અંતેવાસી ભક્ત સ્વ. શ્રી યોગને જીવ જે અશાશ્વત સુખમાં મણીલાલ પાદરાકર કહે છે કે જ્યારે લપટાય તો પછી એ યોગી શાને ? તેમને પોતાની જીવન સંધ્યા ઢળતી શાશ્વત સુખની ખોજ અને સાધનામાં જણાય ત્યારે તેમણે એક સાથે સત્તાએ લાગી ગયાં. એ સુખ તે ઘણીવાર વીસ ગ્રંથે જુદા જુદા સત્તાવીસ જોગવ્યું અને આનઘુ. પરંતુ એ પ્રેસોમાં એક સાથે પ્રગટ કરવા આપ્યા સ્વાર્થી છવ ન હતાં. સુખની વહેંચણીમાં હતા. અને જીવનની છેલ્લી સાંજ તે માનતાં હતાં.
સુધી તેમણે સાહિત્યની સાધના અને
સેવા કરી હતી. જગત જેને પણ તે સુખ મળે તે તેમની કામના હતી. આથી ઘણાને
ખરેખર તેઓશ્રીએ જે જે કાર્યને તેમણે યોગ તરફ વાળ્યાં. એય હતાં હાથમાં લીધું હતું તે તે કાર્યને તેમને યુગની શીક્ષા આપી. જે તેને પરિપૂર્ણ ન ઉત્તમ બનાવ્યું હતું માટે હજુ લાયક બનવાના હતા તેમને સાહિત્ય સેવા સાથે સમાજ સેવા પણ માટે તેમણે કર્મયોગ શીખવ્યો. અધ્યાત્મ તેમણે કરી હતી. શાંતિ બતાવી. આત્મ પ્રદીપ ને યોગ અમદાવાદમાં આવેલી લલ્લુભાઈ દીપક પિટાવ્યા. સમાધિ શતકની પગ- રાયજી બેડગ, વિજાપુરનું જ્ઞાન મંદિર, વાર બનાવી.
મહુડીમાં શ્રી ઘંટાકર્ણ મહાવીરની દેરી,
