________________
મેદાન કરવા દોડ્યા ન આવે તો મને કહેજે. ચોક્કસ તારા વિનાશ કાળે જ તને આવી વિપરીત બુદ્ધિ સુઝાડી છે. હજી પણ કંઈ બગડી ગયું નથી, તું સિંહને છૂટો મૂકી દે. નહિ તો શિયાળ અને સસલાં તને ઘેરી લેશે.
ચારણના આ બોલને ઠાકોર સાંભળી ન શક્યા. એમનું કાળજું કપાઈ ગયું. એમણે ચારણ-કવિને હાથ જોડીને કહ્યું : મને ક્ષમા આપો. આગ જેવી આવી આગાહી મારાથી સંભળાતી નથી. ઘેલાશાહને હું કેદમુક્ત કરવા તૈયાર છું. પણ તમે પ્રસન્ન થાવ અને જમવા પધારો. કવિના દુઃખનો અને કોપનો પાર ન હતો. ઘેલાશાહ પરની આવી આપત્તિ જોઈને એમની આંતરડી કકળી ઊઠી હતી. એમણે કહ્યું : ભલે જમવા ટાણું થઈ ગયું, પણ અહીંનાં અન્ન-જળ મારે હરામ છે. આમ કહીને એ કવિ-ચારણ ચાલતા થયા.
હરિસિંહે કેદમુક્ત કરવાનું વચન તો આપ્યું હતું. પણ પાછું સ્વમાન આડે આવ્યું. એમણે જાહેર કર્યું કે, ૩ લાખ રૂપિયાનો દંડ ભરપાઈ કરે, તો ઘેલાશાહને કેદમુક્ત કરવાની મારી તૈયારી છે. સિંહ કદી કેદમાં પુરાયેલો રહે ખરો ? ઘેલાશાહ પાસે ૩ લાખ રોકડા તો ક્યાંથી હોય? એમણે ૬૦ હજારના દાગીના, પોતાના નામે હતું એ પીપરિયું ગામ બીજા ૬૦ હજા૨ના બદલે, અને પોતાના દીકરા : આટલું લીંબડીના નામે લખી આપીને વઢવાણના ઠાકોર-મિત્ર પાસેથી થોડી રકમ ઉછીની લઈને તે આપ્યા બાદ બાકીની રકમ ઊભી કરવા એમણે ભાવનગર ભણી કદમ ઉઠાવ્યાં. ઘેલાશાહે ભાવનગરના ધણીને બધી વાત કરી, તો એમણે ભાવનગરના કારભારી બની જવાની લાલચ દર્શાવી, પણ ઘેલાશાહ એને જરીક પણ વશ ન થયા. એમની માંગણી તો એક એ જ રહી કે આપી શકો તો મને ઉધાર રકમ આપો.
ઘેલાશાહનું ભાવનગર ભણીનું ગમન સાંભળીને લીંબડી ઠાકોરને ફાળ પડી કે, એ વાણિયો ભાવનગર ભેળો ભળી જશે, તો લીંબડીનું સંસ્કૃતિની રસધાર ભાગ-૩
- ૯૩
