________________
૩૪
अज्जेव धम्मं पडिवज्जयामो,
जहिं पवन्ना न पुणब्भवामो ।
अणागयं णेव य अत्थि काई,
सद्धाखमं णे विणइत्तु रागं ॥
પિતાજી,
અમારે તો આજે જ સંયમનો સ્વીકાર કરવો છે.
સંયમનો સ્વીકાર
એ જ મોક્ષનો સ્વીકાર છે.
કાલે...ભવિષ્યમાં...પછી...
આના ઉપર અમને જરા પણ વિશ્વાસ નથી.
એ બધું ખૂબ જ છેતરામણું છે... બિહામણું છે...ખૂબ જ જોખમ ભરેલું છે.” પિતા પુત્રોને અનુમતિ આપે છે એટલું જ નહીં,
પણ સ્વયં તેમની સાથે દીક્ષા લે છે, એ પણ સજોડે.
એમનો આદર્શ લઈને
એ નગરના રાજા-રાણી પણ દીક્ષા લે છે.
છ યે જણ સુંદર સાધના કરે છે
અને એ જ ભવમાં
મુક્તિપદને પ્રાપ્ત કરે છે...
सव्वे ते परिणिव्वुडे ।
‘આજ’ની મજા જ કંઈક ઓર છે.
ડિલે ઇસ ડેન્જરસ
