________________
પુનિત મહારાજ
બાલિદાન
વીજળી પડે અને જે આંચકે મહારાજ- કુમારપાળને સમજાવવા મહાલાગે એ આંચકે આજે પાટણ જન ગયું. વાસીઓ અનભવી રહ્યા હતા. મહા- કુમારપાળે સૌને શાંતિથી સાંભળ્યા રાજા કુમારપાળે રાજ-આજ્ઞા બહાર અને કહ્યું. નગરજને, શું તમે એમ પાડી હતીઃ “આ વર્ષે કુળદેવી કટેશ્વરી માનો છો કે મૂંગાં નિર્દોષ પશુઓને . પાસે કોઇપણ જીવનું બલિદાન ધરવામાં મા આગળ વધેરવાથી મા રાજી થશે? નહિ આવે!
આ સમજણમાં તમારી મટી ભૂલ - રાજ-આજ્ઞા સાંભળતા જ પૂજારી થાય છે, દયા ધર્મ જે એકે બીજે એને ધાગ્નિ ભભૂકી ઊઠે. એક ધર્મ નથી. મા મારીને રાજી ના પૂજારી બેલ્યોઃ
થાય. માની આંખ તે ત્યારે જ હરખે “અરે ! મહારાજા કુમારપાળને આ કે જ્યારે નિર્દોષ પશુ એની આગળ અવળી મતિ શી સૂઝી છે? આ તે ગેલ કરતાં હેય. અને હા, માને ભેગ કુળદેવી! ખફા થાય તે રાજ આખાનું જોઈતું હોય તો હું આ૫વા ખુશી ધને તપનત કાઢી નાખે?”
છું. મા તે જગદંબા છે, સર્વ શક્તિ“એ તે મહારાજા કુમારપાળ પિલા માન છે, એને જેટલા ભોગ જોઈએ ટૂંઢિયાની વાદે ચડયા છે એટલે ! એટલા એની શક્તિથી લઈ લે. આપણે આ તો મા ભવાનીનો ભોગ ! પરા- હણવાના નહિ એ શરતે હું એ માગે પૂર્વથી ચાલ્યો આવે છે. એ તે કાંઇ એટલા ભેગ આપવા તૈયાર છું.' બંધ થતો હશે! એક તે શરીરે કેદ્ર “એ કેવી રીતે નગર શ્રેણીએ છે. હવે રગતપીત ન નીકળે તે ચેખવટ કરવા પ્રશ્ન મૂકો. કહે ને !”
જુઓ, પરાપૂર્વથી જેટલાં પશુ. એક પૂજારી જરા દબાતા ચંપાતા એનું બલિદાન દેવાયું છે. એટલા અવાજે બોલ્યા.
પશુઓ આપણે માને ચરણે ધરી એક-બે દિવસમાં તે આખા દઈશું. હેમહવન પણ ધામધૂમથી નગરમાં વાયુ વેગે વાત ફેલાઈ ગઈ. કરીશું. અને છેવટે બલિદાનમાં વધેઆમા, શ્રેણીઓ, અને નગરજન રાતાં પશુઓને માને રમત ચિંતાના સાગરમાં ડૂબી ગયા. છેવટે મૂકી, મંદિરના દ્વાર ભીિ ઈ.
