________________
તા. ૧૦–૯–૧૯૬૪
ત્યારે તારા શરીર અને માંની વિકૃત દશા છતાં, જોતાંની સાથે જ હુ' તને ઓળખી ગઇ હતી. મે' તે વખતથી જ તારી ઉપર વેર લેવા નક્કી કર્યું હતું. અને મે વેર લઈ લીધું.
બુદ્ધિપ્રભા
બા,
પણ ન સમજ્યેા. તાથી મેલ્યા.
આપ ખેલ્યાં એમાં હું જરા નાકર નમ્ર
‘વેર શત્રુ ઉપર લેવાનું હાય કે મિત્ર ઉપર ?” શેઠાણીએ પૂછ્યું, ‘શત્રુ ઉપર.’
‘તારા આજના વન ઉપરથી તું મારે શત્રુ છે એમ કદી હું માની શકું... ખરી ? બાએ પૂછ્યું,
ના બા, હું તમારા શત્રુ હવે કદી રહ્યો જ નથી.”
તે પછી જે મિત્ર છે તેની ઉપર વેર લેવાનું હ્રાય જ કયાંથી ? હું તને શત્રુ માનતી જ નથી. તે મારા જીવનની બરબાદી કરી નાખી, તારી ઉપર પ્રેમ રાખી મેં તને બનાવી દીધા, તું શત્રુ મટી મિત્ર બન્યા, એ પછી વેર લેવાને પ્રશ્ન જ ફયા ઊભા થાય છે ?
છતાં
મિત્ર
‘મા, આ બધી
લાંબી વાતમાં
મને બરાબર કાંઇ ન સમજાયું. શું ખરેખર હું એમ માનુ કે મારા જેવા નીચે નામકહરામકૃતઘ્ધીનાં દુષ્કૃત્યે
માટે તમે મને માફી આપી છે ?” નાકર ડઘાઈને માલ્યા.
‘જરૂર...જો, ઈશ્વર કેટલા બધા યાળુ છે! એ આપણુને અનેક
[ ૭૩
પાપાની ક્ષમા આપે છે. તા પછી આપણે પણ અન્યને ક્ષમા આપીને જ પ્રભુ ઉપરની આપણી શ્રદ્ઘા દર્શાવવી નેઇએ કે નહિ ? ભાઇ, તારા સર્વ અપરાધ તુ આવ્યા ત્યારના જ મેં મા ફરી દીધા છે. હવે એ વાત સંભારીશ નહિ. બીજા નાકરા કરતાં પણ હું તારી વધારે કાળજીપૂર્વક સંભાળ લઇશ.' શેઠાણી મેલી.
નાકરે શેઠાણીનાં ચરણુ પકડી લીધાં. એ રડયા, ખૂબ રડયેા. કયાંય લગી એનું છાતીફાટ રુદન શમ્ય નહિં. આખરે એ ખેલ્યાઃ માતા ! તમે તે। યાનાં દેવી છે. તમે તે પ્રભુના આ જગત ઉપરનાં ફિરતા છે. તમે તેા મને મા કર્યું, પણ ભગવાન આવાં દુષ્કૃત્યેા શી માફ કરશે ? મારી જાતને હું શી રીતે માફ કરી શકીશ ?”
મારે
રીતે
ભાઈ ખાલી: ભાઈ, શુદ્ધ હૃદયથી કરેલાં પાપના પશ્ચાત્તાપ કરવાથી પ્રભુ પાપ માફ કરે છે. અને ફરી બૂરાઇને રસ્તે ન ચાલવાની દૃઢ પ્રતિજ્ઞા કરી, એનુ પાલન કરવાથી આપણું અંતઃકરણ પણ હળવુ બની જાય છે, અને આપણે આપણને માફ કરી શકીએ છીએ. જા ભાઈ, હવે તારે કામે જા.
જિંદગીના છેલ્લા દહાડા લગી
નેકરે પેાતાની શેઠાણીના પડછાયાની પણ પૂજા કરી એમ કહીએ તા ચાલે
* હ્રાદિયા સ્ટુઅર્ટની એક અંગ્રેજી વાર્તા વાંચે, એનાં સ્મરણે! ઉપરશી આધારિત.
