Shubh Sangraha Part 04

Author(s): Bhikshu Akhandanand
Publisher: Sastu Sahityavardhak Karyalay

Page 386

શુભસ’ગ્રહ-ભાગ ચાથા
તુલસીદાસજી કી ઇસ પક્તિ સે ભાવ કિતના મિલતા હૈ—
૩૭.
કાહૂ કી બેટી સાં બેટા ના બ્યાહમ,કાહૂ કી જાતિ ખિગારી ન સા
સાધુજી નિત્ય ૩।ા ખજે કે કરીબ ઉઠે જાતે હૈં; ઉસ સમય ઉનકે પાસ કૈાઇ નહીં રહતા, ઇસ લિયે ઉનકે બનાયે હુએ સિધી ભજન હમારે હિસાબ સે ખેા જાતે હૈં. ૧ નિત્ય એક ભજન નયા ખના કર ગાતે હૈં. ઉસે વે પુષ્પ કી તરહ અપને પ્રભુ કે ચરણાં મેં અણુ કર દેતે હૈ. સૂર, તુલસી ઔર મીરાં કે ગીતાં કી તરહ યે પદ્ય ભી—ભક્તિ કે આવેશ ઔર તન્મયતા કી દશા મેં બનતે હૈ; સાધુજી કે સર્વોત્તમ વિચાર ઉન્હીં મેં ગુંથે રહતે હૈં. ગાને કે પીછે ગામેવાલા સ્વયં ઉન્હેં ભૂલ જાતા હૈ, ઈસ લિયે પ્રયત્ન કરને પર ભી ઉનકી રક્ષા કા કાઈ ઉપાય ન હૈ। સકા
સાધુજી કી ખ ્ર્ સે અનન્ય ભક્તિ હૈ. જો ઉનકે સમ્પર્ક મેં આતા હૈ ઉસસે વે ખર પહનને કા અનુરોધ કરતે હૈ. અનેક આશ્રમવાસિયોં ને અપને જીવન મેં ખદ્દર પહનને કા વ્રત લિયા હૈ. આશ્રમ કી વદી ભી ખાદી કી હી બનાઇ ગઈ હૈ. સાધુજી કા આહાર બહુત પરિમિત હૈ; કભી કભી વે મુઝે ભી અપને હી કમરે મેં ખાને ! કહતે થે. તબ ઉનકા સૂક્ષ્મ સાત્વિક આહાર દેખ કર બડા આશ્ચર્ય ઔર આનદ હૈાતા થા. હર સમય કામ મે' લગે રહના ઉનકી વિશેષતા હૈ. તે પિરમિત સભાષણ કરતે હૈં ઔર જબ કાઈ ઉનકે પાસ નહીં હૈાતા તબ ઉનકા હર એક ક્ષણ પઢને યા ધ્યાન-ઉપાસના મેં હી ખીતતા હૈ. સપ્તાહ મેં એક બાર બૃહસ્પતિવાર કે વે ઉપવાસ કરતે ઔર મૌન રહતે હૈ. વે કહા કરતે હૈં કિ જ્યાં જ્યાં મનુષ્ય આધ્યાત્મિકતા મેં બઢતા હૈ, ઉસકે નાડી-ગુચ્છ અધિક સૂક્ષ્મગ્રાહી ઔર મૃદુ હાતે જાતે હૈ. સપ્તાહભર ખેાલને ઔર બહિર્મુખ કાર્યં કરને સે જો થકાન આતી હૈ ઉસકા નિરાકરણ ઉપવાસ ઔર મૌન સે અવશ્ય કરના ચાહિયે.
સાધુજી ક લેખનશક્તિ અદ્ભુત હૈં, વે કરીબ પચાસ પુસ્તકે લિખ ચૂકે હૈં; ઉનકી ખ્યાતિ પૂર્વ ઔર પશ્ચિમ સત્ર ફૈલ ગઇ હૈ. ઇસકે અતિરિક્ત સમાચારપત્રો મેં ઉન્હાંને હજારાં લેખ લિખે હોંગે; સાધુજી કે લેખાં મેં ભારતવર્ષોં કી પ્રાચીન આત્મા પદ પદ પર ઝલકતી હૈ. ઉસ આત્મા કે। આધુનિક ભારત કે લિયે સાધુજી નયે ચેાલે મેં ઉત્પન્ન હુઆ દેખના ચાહતે હૈં. ઉનકી આશાયે યુવકેાં પર હૈ. યુવાં કા જીવનમંત્ર તપસ્યા હતા ચાહિયે. ભેગ કી પ્રવૃત્તિ ને ભારત કે યુવકાં ા અશક્ત ખના ક્રિયા હૈ. શારીરિક, માનસિક ઔર આત્મિક શક્તિ કા સંચય સબસે બડા ધર્મ હૈ; યહી શક્તિસંદેશ સાધુજી કી પુસ્તકે દેતી હૈ. ઇસીકી સફલતા કે લિયે શક્તિ-આશ્રમેાંકી સ્થાપના હારહા હું.
પરંતુ લિખને સે ભી અધિક એજસ્વી સાધુજી કા ભાષણ હેાતા હૈ. ખેલતે સમય વાતાવરણ ઉનકી આત્મિક લહર સે ભર જાતા હૈ. સ્વર ગંભીર ઔર શબ્દ માના અગ્નિદગ્ધ હા કર નિકલતે હૈં, જિન્હાંને એક બાર ભી ઉન્હેં ખેલતે સુન લિયા હૈ વે જાનતે હૈ કિ સાધુજી કા સંદેશ ઉનકે લેખાં કૈ પઢને કી અપેક્ષા સાક્ષાત્ ભાષણ સે કહીં અધિક જ્વલંત ઔર સ્થાયી રૂપ સે પ્રાપ્ત હતા હૈ. સાધુજી દ્દેિ નયી સૃષ્ટિ કર સકતે તેા શાયદને હમારે પાર્થિવ શરીરાં કા અગ્નિ કા ખના દેતે. ઉનકે દિલ મેં ઔર વાણી મેં આગ ઔર જોશ ભરા હુઆ હૈ.
ગરીખી મેં ઇન લાગી કા આનંદ મિલતા હૈ, કિસીસે ભી કુછ પ્રતિગ્રહ ન લેના ઉન્હોંને અપને જીવન કા વ્રત ખના લિયા હૈ. યહ એક આશ્રર્યાં કી બાત હૈ કિ રાજપુર-શક્તિ-આશ્રમ મેં સબ વિદ્યાર્થિયાં કી તરહ વે ભી જબ તીસ રૂપયે મહીના દે લેતે થે તખ આશ્રમ કા ભેાજન કરતે થે. આત્મજ્ઞાન કી મસ્તી ચૌબીસ ધ`2 ઉનકી આંખે મેં ભરી રહતી હૈ, વમાન કાલ કે ને-ગિને ઋષિયાં મેં ઉનકી ગણતા હૈ. ઐસે ત્યાગી તપસ્વી ઉદ્યમી મહાત્મા કે ચારેાં આર વિકસિત હુઆ યુવક-આંદોલન અવશ્ય સફલ હેાગા. યુવાં સે હમારી પ્રાથૅના હૈ કિ અગલે વર્ષોં મઇ મેં અધિક સંખ્યા મેં રાજપુર-શક્તિ આશ્રમ જા કર સાધુજી કે દન ઔર
સહવાસ સે લાભ ઉઠાવે.
સાધુજી દેશ કે યુવકાં ા ઉઠાને મેં પ્રાણપણુ સે લગે હુએ હૈં. શ્રી કૃષ્ણુસ્વામી, શ્રી આનંદ