________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
નહીં, પણું શરીર, મન, સુદ્ધ, આમા એ સર્વ સ્વાધીનતાને ફગાવી દઇને વધુ માન પર છેડી નીકળી પડ્યા રાસી પરિધાનના ત્યાગ કરી અકિંચન રૂપ ધારણ કર્યું મહેલ છે!ડી જંગલના રસ્તો પકડ્યો. ઉપર વિશાળ નભ અને નચે કઠાર ધરતી – એ જ એમનુ રહેણું હતું. તે તો એવુ ઇચ્છતા હતા કે શરીર ધરતીની જેમ સર્વસતુ બની જાય અને મન આકાશની જેમ નિર્લેપ
હાવાં જોઇએ. દરેકને પેાતાને વિકાસ સાધવા માટે પૂરતી ફૂટ હાલી જોઇએ, સર્વેમાં સમાનતા અને મિત્રતા હાર્યાં જોઇએ. દરેકને બીજા તરફ્થી અભય મળવુ જોઇએ.
અને સર્વવ્યાપી મૃતી જાય.
આમ જોતાં જોતાં વધુ મતે પાતાની તીવ્રત્ર બુદ્ધિ તથા સ્લમ ષ્ટિ વડે સસારના અનુભવ લીધા. ત્રીસ વર્ષો સુધી કૌટુંબિક જીવન ભાગવતે વ્યક્તિ તથા સમાજની સમસ્યાએની સમજ મેળવી.
સાધનાકાળનાં બાર વર્ષો દરમ્યાન વર્ધમાને કઠેર અંતે તેમણે એ જ નિષ્કર્ષ કાઢયા કે જીવનનુંરહીતે અભયતત્ત્વની આરાધના આદરી. શત્રુ હોય કે મિત્ર, તપસ્યા કરી. ભયાનક પશુ તથા ક્રૂર નરરાક્ષસે વચ્ચે
સૌ પ્રત્યે એક સરખી ચિત્તવૃત્તિ રાખવાના અભ્યાસ કર્યો. ઉપકારક હાય કે અપકારક, પુજારી હૈાય કે પ્રહારકર્તા
રહસ્ય એ જ છે કે કાઇ પ્રાણીને કાઇથી ભય સેવા ન પડે. કાઇ કાથી ડરે નહીં, કાઇ કાને ડરાવે નહીં. કાઇ અન્યથી દુખાય નહીં, કોઇ અન્યને દખાવે નહીં. ન ઢાને શારીરિક અત્યાચારના ડર હાય, ન બૌદ્ધિક અત્યાચારને, ન સામાજિક અત્યાચારને અને ન આધ્યાત્મિક અત્યાચારના
વિરાષમાં પણ એકતાનાં દર્શન કરવાની પ્રવૃત્તિ આદરી.
આવી જાતના અક્ષયની આરાધના અર્થે વધમાતે સર્વ પ્રથમ પાતાની જાતને પ્રયેગશાળા બનાવી. એમણે અનુભવ્યું કે જ્યાં સુધી હું રાજકુમાર છું અને દુનિયા સમક્ષ શાસકરૂપે ઉપસ્થિત થાઉં છું ત્યાં સુધી અભયની સાધના થઈ શકશે નહીં. મારે એવા વેશ અને એવી ત્તિ અપનાવવી જોઇએ કે જેથી કાઈ મારાથી ભય ન અનુ.વે.
આમ વિચારતાં તેમને લાગ્યુ` કે મહેલની દિવાલેા
ફકત ચાર રિક બ ંધનરૂપ જ નથી. તેઓ આપણી બુદ્ધિ અને આત્માને ણુ સીમિત કરી દે છે. જૂડી પદ-મર્યાદા, મિથ્યાભિમાન, વિભ્રમ તથા વ્યામે!હુ આપણા માટે કારણ જેવા ખતી જાય છે અને પરામે મુક્તપણે શ્વાસ લેતે પશુ મુશ્કેલ થ× પડે છે. વર્તમાને ગુગળાવનાર' વાતાવરણુ છેડીને ઉન્મુક્ત ગગનમાં વિર કરવાના નિય કર્યો.
પા
ત્રીસ વર્ષની યુવાવસ્થામાં મનુત્ત્વાકાંક્ષા અને કામનાના તાનનું”—ોભાનું દમ કરીને, પ્રત્યેક પ્રકાર
*
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
કહેવાય છે કે સાધનાકાળની શરૂઆતમાં એક વાર દેવરાજ ઇન્દ્ર વર્ધમાન પાસે આવ્યા અને કહેવા લાગ્યા, “ભગવન, આપ વિશ્વમાં જે સિદ્ધાન્તને પ્રચાર કરવા ઇચ્છો છો તેને માટે તપ કરવાની શી જરૂર છે? શું મારુ વજ્ર એને માટે પૂરતું નથી ? સારુ ંયે વિશ્વ એના ભયથી ધ્રુજે છે. ક્રાઇની તાકાત નથી કે એનેા આદેશ ન સ્વીકારે. આપ આપના સંદેશ જણાવા અને આ સેવકને આજ્ઞા કરી. આખું બ્રહ્માંડ આપનું અનુયાયી ખૂની જો.”
વર્ધમાને ઉત્તર આપ્યા.દેવેન્દ્ર, મારા સ ંદેશને ભયનું પ્રતીક છે, જ્યારે હું અભયના સંદેશ આપવા પ્રચાર તમારા વારા નહીં થઈ શકે. તમારુ વ માગુ છુ. એ પાવિક શક્તિનું દ્યોતક છે, અને હું પાવિક શક્તિ પર આધ્યાત્મિક શક્તિના વિજયના
સંદેશ દે ઇચ્છું છું. હું જે બાબતથી સંસારને મુક્તિ આવા માગુ છું તેનેા જ આશ્રય લેવાનુ તમે સૂચવે હા ! મારા અને તમારા માર્યાં જ જુદા છે. સુત્પતિ, માર્ગ પથ અને છે, તમારા લક્ષ્યના; મારા શમનના છે, તમારા દમનના; હું સૌને મુક્ત કરવા પ્રયત્ન કરૂ હું, તમે તેમને બંધનમાં નાખવા માગે છે. ઇન્દ્રરાજ,
આત્માનંદ પ્રકાશ
For Private And Personal Use Only
