Jain Satyaprakash 1936 01 SrNo 07

Author(s): Jaindharm Satyaprakash Samiti - Ahmedabad
Publisher: Jaindharm Satyaprakash Samiti Ahmedabad

Page 8

૨૦૦
શ્રી જૈન સત્ય પ્રકાશ
અ
હોય અને તેથી વિધ્યાચલની દક્ષિણ પણ દુનિયાદારીના લોકો વિવસનબાજુ પર્યટન કરનારે કરેલા ગ્રંથમાં નગ્નશબ્દ વાપરે છે. છેવટે પહેરવાને તેને માટે હાંસીનો શબ્દ ન વપરાય તે લાયકના વસ્ત્રો પહેર્યા છતાં પણ બીજા સ્વાભાવિક છે.
તેવાં વસ્ત્રો પહેરવાના ફાજલ ન હોય તો બૌદ્ધાદિ ગ્રંથમાં વિવસન શબ્દ ત્યાં પણ વિવસન એટલે નગ્ન શબ્દને કેમ નહિ ?
પ્રાગ જગતમાં થાય છે. માટે વિવસન,
નિગ્રંથ કે નગ્ન વિગેરે શબ્દો માત્ર જેવી રીતે શંકરાચાર્યની વખતે
દેખીને સાધુઓ અસલથી સર્વથા વસ્ત્રદિગંબરોનું વસ્ત્રરહિતપણું થવાને લીધે
રહિત જ હતા એ સિદ્ધાંત કરે જેની વિવસનાદિ શબ્દોથી હાંસી થવા
તે બુદ્ધિમાન પુરુષને કોઈ પણ પ્રકારે લાગી. તેવી જ રીતે જે બોદ્ધાદિક મતાની ચેષ્ય નથી. વખતે પણ સર્વ જૈન સાધુઓ સર્વથા
ઉપકરણના અભાવે મહાવતને નગ્નપણામાં જ હોત અને ભજનના
અભાવ, ભાજને પણ ઘારણ કરનારા ન હોત તો તે બૌદ્ધ વિગેરે મતવાળા અને તેના એ પણ વાત ધ્યાનમાં રાખવાની છે ગ્રંથકારો પણ પિતાની ઈર્ષ્યા સફળ કરવા કે વસ્ત્ર અને ઉપકરણરહિત જે માટે વિવસન જેવા દુનિયામાં બીભત્સ અવધિ આદિ અતિશય જ્ઞાનરહિત હોય ગણાતા શબ્દ જ વાપરત, કેમકે વિવસન તે તેને મહાવ્રત પાળવાં જ મુશ્કેલ વિગેરે શબ્દ દિગંબરના રિવાજ પ્રમાણે પડે, કેમકે પ્રથમ મહાવ્રતમાં પાંચ આચારને અનુકૂળ ગણાય, અને તેમાં સમિતિઓ મુખ્ય સ્થાન ભોગવે છે, અને તેઓ પોતાની પ્રશંસા માને અને તે પાંચે સમિતિઓ વસ્ત્ર અને ઉપકરણ બોલનાર વિધિને મશ્કરી ઉડાડવાની રહિત સામાન્ય સાધુથી પાળી શકાય મજા પડે.
જ નહિ. શાસ્ત્ર અને વ્યવહારથી
ઉપકરણ-રજોહરણ વિના અચેતકનું સ્વરૂપ
ઇર્યાસમિતિને અભાવ એ પણ ધ્યાનમાં રાખવાની જરુર સાધુ કઈ પણ જગો પર બેઠે હોય છે કે એકલા વસ્ત્રથી સર્વથા- અને શરીર ઉપર કે સ્થાન આગળ જે રહિતપણને લીધે જ વિવસન શબ્દ કેઈ કી વિગેરેનું આવવું થાય, તે વપરાય છે એમ નહિ, પણ ફાટેલાં તૂટેલાં વખત વસ્ત્ર કે ઉપકરણ ન હોય તો તે વ હોય, તે પણ વિવસન–નગ્ન જીવનું પ્રમાર્જન ન થાય તે ચેકનું શબ્દ વપરાય છે. તેમ જ તુચ્છ વસ્ત્રો હોય દેખીતું જ છે. વળી ચકાસાના કાળમાં છતાં અગર દુનિયાદારીના પહેરવાના રિવા- શરદીને લીધે માત્રાની અધિક શંકા જથી વિપરીત રીતે પહેરવામાં આવે તો થાય અને તેવી વખતે જે માત્રાનું પાત્ર