Buddhiprabha 1964 09 SrNo 58

Author(s): Gunvant Shah
Publisher: Gunvant Shah

Page 6

સ’પાકીય
પઢો રે પોપટ સીતારામ
આજે આપણે કંઇક વર્ષોથી પર્યુષણ પર્વની આરાધના કસ્તા આવીએ છીએ. સ'વત્સરીને દિવસે મેાટા અવાજે આપણે સકલ સ ંધને મિચ્છામિ દુક્કડમ્ દઇએ છીએ. સગાસબ્ધીઓને ઘરે જઈ હાથ જોડી મિચ્છામિ દુક્કડમ્ ખેલીએ છીએ. ચેડી મિનિટ માટે પણ આપણે આમ આપણાથી દુભાયેલી વ્યક્તિચેને મળીએ છીએ એ સારું છે. પરંતુ સવાલ એ થાય છે કે આમાં ભગવાન મહાવીરે બતાવેલ ક્ષમાપનાનુ સાચુ ગૌરવ આપણે
સાચવીએ છીએ ખરા ?
ફાન તેાડી નાખે એવા અવાજથી તેના જવાબ મળે છે ના. આ એક નગ્ન સત્ય છે કે આપણે આ પર્વને ખીજા લૌફિક પની જેમ રૂઢિ બનાવી દીધી છે. આપણે માનસને ક્રિયામાં જકડી નાંખ્યુ છે. અને એ ક્રિયા પાછળ જે ભાવના છે, જે આદર્શી અને ઉદ્દેશ છે તેને લગભગ સાવ ભૂંસી નાંખ્યા છે.
ઉપાશ્રયાની ખેંચાખેંચ ન હત-પરંતુ આ બધું જ છે, એકરાગે આજે આપણે ભેગા તથી ધર્મ શતા. સૌ પોતપોતાના લગ્ન ચાકાને અંતિમ માની ખેઠા છે. પેતાના મતને જ સાચે માની બેઠા છે. એવા વિખવાદમાં માત્ર હેઠના ઉચ્ચારમાં જ મિચ્છામિ દુક્કડમ દેવું એ તે ક્ષમાપનાની નરી મશ્કરી જ છે.
અને જેમ આ પર્વ જીવન શુદ્ધિનું પર્વ છે તેટલું જ તે સમાજ શુદ્ધિ અને ધર્મ શુદ્ધિતુ પણ પર્વ છે. વસે વરસ સમા આપની આરાધના કરે અને સમાજ જો અલગ અલગ છાવણીમાં હું ચાટને એક બીજાની સામે ઘૂરકયાં જ કરે તે સમાજ કરેાડે વરસ સુધી ભલે સવછરીના મિચ્છામિ દુક્કડમ દે પણ તે તલમાત્ર પ્રતિ સાધી શકવાને નથી.
સવરીના આ પર્વે આપણી રૂઢ બની ગયેલી એ ક્રિયાએમાં ભાવના રેડીએ, જ્ઞાનનું સિંચન કરીએ અને ક્ષમાપનાનુ` સાચું ગૌરવ કરીએ.
બુદ્ધિપ્રભાના વહીવટમાં અમારાથી
અને જો તેમ ન હેાત તે આજે
સંધ અને સંધાડાના ઝગડા ન હેાત,જાણતાં અજાણતાં કાઇને પણ મન
ન
સંસ્થા અને સત્તાની સાઠમારી હાત, વહીવટાના ગેાટાળા ન હેાત, વ્યક્તિ વ્યક્તિ પ્રત્યેના વર્તમાન પત્રામાં દિવાપેાતુ ન હેાત, દેરાસર અને
દુઃખ થયુ હોય તે સૌ વાચકાતી અમે મન–વચન અને કાયાથી ક્ષમા યાચીએ છીએ,