________________
કમાણ : એકટેમ્બર, ૧૯૯૧ : ૫૯ મેં તમને ઉંડા ભવકૃપમાં ઉતાર્યા છે...? સારું?” સજળ–નયને ગોશાલકે પિતાની આસપાસ - “તદ્દન સાચું. હું શું કહું ભાઈઓ? જ્યારે વીંટળાઈ વળેલા ભક્તો સામે જોયું.
એ પરમગુરુ વર્ધમાનના ઉપકારને ચાદ કરું “દેવ ! આપ સાચા જિન છે. રાગ- છું ત્યારે મારું કાળજું કંપી ઉઠે છે. જે દેશના વિજેતા છે.... આપ અમને વિકૃપમાં તેલેશ્યા વીરવધમાન પર મેં કી તે તેને કઈ કાળે ય ન ઉતારે... અત્યંપૂલ શ્રાવકે લેણ્યા મને શિખવી હતી એ જ કૃપાનિધિ ગશાલકમાં વિશ્વાસ વ્યક્ત કર્યો. - વર્ધમાને.
“હું જિન નથી, હું રાગદ્વેષને વિજેતા સૌ સ્તબ્ધ બની ગયા. નથી અયંપૂલ!.”
ગશાલકે પડખું ફેરવ્યું.
પરિચારકે પાછું આપ્યું. હા, સાચેસાચ હું જિન નથી. મેં તમને અત્યંત વેદનાને અનુભવતે ગોશાલક છેતર્યા છે. મેં તમને મારી માયાજાળમાં ક્ષણભર આંખો બંધ કરી પુનઃ ભક્તોને સંબફસાવ્યા છે. ગોશાલકનું ગભીર આત્મમંથન ધવા લાગે. આજે એને પિતાનાં સઘળાં શબ્દો દ્વારા બહાર પડવા માંડ્યું.
પાતને પ્રગટ કરી આત્માને હળ કરી આ “માની શકાય તેવી વાત નથી....પ્રભુ!” દે છે. આજે એને પિતાના લાખ અનુ
કારણ કે મેં તમને આંજી નાખ્યા છે. યાયીઓની ભ્રમણાને ભાંગી નાંખવી છે. આજે તમે મારા પર અનન્ય દષ્ટિરાગ ધરાવે છે !... એને પોતાની કમજાતને એના મૂળસ્વરૂપે નાથ...કંઈ સમજાતું નથી...”
પ્રગટ કરી દેવી છે. - સાચી વાત છે, ન સમજાય તેવી વાત ' “જગદ્ગુરુની ઘેર આશાતના, દારુણ છે. આજ દિન સુધી મેં તમારા કાનમાં ઠેકી અવગણના કરીને મેં મારું બધિબીજ બાળી દેકીને તકથી બુદ્ધિથી જ્ઞાનથી એવું ઠસાવી મૂકયું છે. એટલું જ નહિ પણ તમારાં બધિરહ્યું છે કે “આજની મારી વાત તમને પહેલ- બીજ પણ સળગાવી દીધાં છે.' વહેલી ન જ સમજાય!
ત્યારે આપને નિયતિવાદ સત્યપર એટલે ?'
નિર્ભર નથી ?' “એટલે એ જ કે સાચા જિન...સાચા “બિલકુલ નહિ. મારે નિયતિવાદ એકાંત તીર્થકર શ્રીમદ્ મહાવીર વધમાન છે..” -- દષ્ટિ પર રચાયેલું છે. માટે તે મિથ્યા છે.
શું શું?” હજારે ભક્તો ફાટી આંખે શ્રી વીર વર્ધમાનને અનેકાંતવાદ જ સાચે છે.’ છેલી ઉઠયા.
તે પછી વરવર્ધમાન કરતાં આપના “હા, હું તેમને સૌ પ્રથમ શિષ્ય હતે...” અનુયાયીઓ વધુ કેમ?” : “સૌ પ્રથમ તે ઈન્દ્રભૂતિ ગૌતમ છે ને?” “કટ વગરને ધર્મ ઘણાને ગમે ! કષ્ટમય
“ ના ભાઈઓ હું તો ત્યારનો શિષ્ય છું ધમ ઓછાને રે! તમને એ વાદ કે જ્યારે શ્રી વર્ધમાનને કેવળજ્ઞાન નહોતું સમજાવ્યું કે જેમાં તમને કષ્ટ ઓછું પડે. પ્રગટયું.”
સહન ન કરવું પડે અને તમે ધામિક તરીકે
