________________
પશ્ચાત્તાપના આંસુ :
[ ‘કલ્યાણ’ માટે ટૂંકી વાર્તા ]
ભગવાન શ્રી મહાવીરદેવનાં કાલમાં ભગવાનનેા જ પેાતાના શિષ્ય તે તેમની પાસેથી જ ભણી-ગણી વિદ્યાએ પ્રાપ્ત કરનાર ગાશાલા, ભગવાનને સંતાપવામાં પાછળથી કાંઇ બાકી રાખતા નથી, પણ એવા મહાપાષી ગેાશાલનાં જીવનની અંતિમ ડિએ દુનિયા ન માને તેવા પરિવતનવાલી બને છે. મૃત્યુશય્યાપર પેઢલા ગેશાલા જીવનની છેલ્લી ક્ષણમાં પાતનાં જીવનને કઇ રીતે પ્રશ્ચાત્તાપના આંસુએથી પવિત્ર બનાવી જાય છે, એ હૃદયંગમ પ્રસંગ અહિં સુપ્રસિદ્ધ કથા લેખક, પેાતાની આગવીશૈલીમાં આલેખે છે. જે એક વખત તમે હાથમાં લેશે એટલે પૂરૂ વાંચ્યા વિના તમે ઝ ંપી નહિ શકે ! હ
ત્યારે ગોશાલક પર હજારો ધિક્કાર.... - ફ્રોડ કાર્ડ તિરસ્કાર....અગણિત અપમાનાની અગ્નિવર્ષા થઇ રહી હતી.
દેવા અને દાનવા રાષથી સળગી ઉઠયા
હતા.
ક્રોડ ક્રોડ માનવા ચેાધાર આંસુએથી રડી
રહ્યા હતા.
પરમાત્મા મહાવીરદેવનાં દેહની કાંતિ ઝંખવાઇ.... ‘ તેજોલેશ્યા ની ગરમીથી જ્યારે ત્રિલેાકનાથને અશાતા ઉભવી, ત્યારે એ પાપી કૃત્ય કરનાર ગોશાલક પર ગાળાના અસંખ્ય ગાળા ઝીકાવા માંડયા હતા.
પણ....ગાશાલક ત્યારે મૃત્યુશૈયામાં છેલ્લા શ્વાસ લઇ રહ્યો હતા. એની ચામેર નિયતિબાદી સેંકડો ભક્તો આંખમાંથી આંસુ સારી રહ્યા હતા.
શ્રી પ્રિયદર્શન
ગોશાલકનાં. ચિત્તમાંથી સેંકડો વિચાર પસાર થઇ રહ્યા હતા....અને એ વિચારમાં એના છ દિવસ વ્યતીત થઈ ગયા હતા.
આજે સાતમા દિવસ છે.
આજે એના વિચારાના પ્રવાહ સ્વચ્છ છે....શુદ્ધ છે....છતાં શીતળ નથી....ગરમ ગરમ છે. એની ખિડાયેલી ચક્ષુએ એના ભૂંડા ભૂતકાળને જોઇ રહી....પણ વધુ સમય ન જોઇ શકી....વીતેલા ભૂતકાળ એક બિહામણું ભૂતાવળ
ભાસ્યું....સૂતેલા ગોશાલક એક કારમી ચીસ પાડી ઉઠયા.... આંખામાં આંસુએનાં પૂર ઉમટયાં....
‘શું થયું પ્રભુ? શું થયું દેવ?.... ભક્તોનાં હૈયાં ફફડી ઉઠવ્યાં....ગોશાલકનાં મસ્તક પર સેંકડો કામળ હાથ ફરી રહ્યાં....
‘શું કહું મારા અંતરતમની વેદના ? - ગોશાલકના કંઠે ગગનૢ મની ગયા, હૈયું વેદનાના ભારથી ભગ્ન બની રહ્યું.
એ કંઇ ખેલી શકતા નથી....છતાં બધું જ સમજી રહ્યો છે. સારાયે જીવનમાં આજે જ એને સાચુ જ્ઞાન લાધ્યું છે....ગાઢ અંધકારમાં આજે જ દિવા સળગી ઉઠયા છે....પણ ત્યારે એ દિવાના પ્રકાશ એના માટે આંસુ પાડવા સિવાય બીજા કાઈ જ ઉપયાગના નથી રહ્યો.
ભક્તો કંઇ જ સમજી શકતા નથી....અને એ જ એમના માટે અકથનીય વેદના ખની ગઈ. પરંતુ થાડીક ક્ષણેાની નીરવ શાંતિ બાદ ગોશાલકે ભીંતના ટેકે બેસવા પ્રયત્ન કર્યો....
‘હું મહાપાપી છું....' આંસુની ધારા સાથે ગેાશાલક ધ્રુસકાં લેતા રડી પડયા.
“ પ્રભુ ! આપ મહાપાપી ? આપે તે અમારા જેવા લાખાને તાર્યા છે...' શ્રાવસ્તિના અન્ય પૂલ શ્રાવકે કહ્યું.
· ના ના....મેં તમને તાર્યા નથી શ્રાવકે ....!
