________________
૫૮૪ઃ મહામંગલ શ્રી નવકાર શ્રી અરિહંત ભગવંત સદા શરણભૂત હે! શ્રી સધાવણ
શ્રી અરિહંત ભગવંતનું ભવભવ મને અરિહંત ભગવંતનું શરણ એ ભવ્ય આંગણામાં શરણ હે! પ્રભુ? ભવસાગરમાં ડુબતી મારી પ્રવેશ કર્યા વિના રહે? ન રહે. નીકાને પાર ઉતારશે! અને અનંત અખંડ વંદન હો અનંતીવાર અરિહંત પરમાઅક્ષય સુખને અપવા મારા પર કૃપાદષ્ટિ કરે! ત્માને! નમસ્કાર હે સિદ્ધ ભગવંતોને કે જેના
અરિહંત ભગવંતને નમસ્કાર તે અભવ્યના નમસ્કાર માત્રથી જ મારું ભવભ્રમણ નાશ આત્માઓ પણ કરે છે, પરંતુ સર્વમંગલમાં પામે, અને અંતે તેના જ ચરણનાં શરણને આ પ્રથમ મંગલ છે. એવી શ્રદ્ધા અભવ્યના હું ઉપાસક બનું! અને હોતી નથી માટે એ શ્રદ્ધાપૂર્વક તપને દીપાવનાર ક્ષમા છે. અને ક્ષમા અરિહંતના શરણને પ્રાપ્ત કરી શકતી નથી. એ આત્માનો ગુણ છે. તે ગુણને મેળવવા
રિપુઓને એટલે શત્રુઓને સામને માત્ર અરિહંતનું શરણુ જ બસ છે. કરવો હોય તે કેધાદિ અંતરંગ શત્રુઓને સર્વ પ્રકારની રિદ્ધિસિદ્ધિથી ભરપૂર એવા સામને કરજે કે જેથી અરિહંતના શરણને ચકવતીઓ પણ જ્યારે અરિહંતનાં શરણને પ્રાપ્ત કરી શકાય.
હૃદયમાં ધારણ કરે છે, ત્યારે જ તેઓ સ્વર્ગ હમેશા મન વચન કાયાની શુદ્ધિપૂર્વક કે અપવર્ગના સુખને મેળવે છે. નહિંતર મહામંગલ નમસ્કારનું ત્રિકાળ મરણ જે હૈયામાં નિયમા નરકના મહેમાન બને. પેસી જાય તે આત્માને નિકટમાં જ અરિહંત દાન જેમ લક્ષ્મી નામની ડાકણને છેડવા શરણભૂત બને છે.
માટે છે, તેમ અરિહંતનું શરણ સંસારરૂપી તત્વની દષ્ટિ આપણામાં હેય તે સત્ય કેદખાનાને તેડવા માટે છે. આવે, શ્રદ્ધા હોય તે સમ્યગદર્શન આવે, શમસુખ, સંવેગ, સુપાત્રદાન, સત્સંગ, અને સમ્યગદર્શન હોય તે જ આપણા માટે અને સલ્કિયા આ પાંચ સકાર આત્મામાં શ્રી અરિહંત પરમાત્માનું શરણુ દૂર નથી. ત્યારે જ પ્રગટ થાય કે આત્મા જ્યારે અરિ- ભવભવ અનાદિકાળથી ભટકતે આત્મા હેતની શરણાગતિ સ્વીકારે! જે એક અરિહંતભગવંતના શરણે આવી જાય રગેરગમાં વસી ગયેલી સુપાત્રદાનની ભક્તિ તે તેની સંસારશેરી શું સાંકડી ન થાય? જેમ આત્માને છેક ગુણોની શ્રેણી પર પહોંચાડે અવશ્ય થાય.
_ છે, તેમ રગેરગમાં વસી ગયેલું અરિહંતનું ગર્વને ત્યાગ કરી, નમ્રતાને દિલ ધરી, શરણ પણ આત્માને છેક મુક્તિના મિનારે આત્મ આંગણીયે આત્મા, ભાવસંયમની રંગોળી પહોંચાડે છે. પૂરે તે આત્મગનું કેવું ભાયમાન બને! | શબ્દમાં અચિંત્ય શક્તિ રહેલી છે, અને એ આંગણું ભાયમાન બને એટલે નવકારમંત્રને પ્રથમ અક્ષર “ન છે, એ “ન
