________________
લોક કહેવામાં સુભાષિતો.
[ ૯૩ લકાનાવિલ ધર્મ, વિનોરામ તથા, પિતે પકડી રાખેલા અશુદ્ધધર્મને કા દૂત વૃષ્ટિવાનંહિ, વરિત થિ યથા. ૨૪ પુરૂષ મિથ્યાત્વ કે ખોર્ટ તરીકે કહે? દુષ્ટ
શ્રી જિનેશ્વરદેવે કહેલા દયા, દાન આદિને એવી પોતાની માતાને કેણુ ડાકણ કહે? ૨૭ અન્યતીથિકે પણ ધર્મ તરીકે જે કહે છે તે, રક્ષિત પાક્ષિત નીવનનો માસિક વરસાદ પડયાની વાતને દૂર રહેલા મુસાફરે
- નૈવ સમાજ, પણ કહી શકે તેના જેવું છે. ૨૪ જુમર ગુનો નરિક્ષાવૃતમ સારું યથા - gud ધર્મ, વિના પર્વ મરે; "
. न स्यात् २८ જટાઢાપાસ્ટિd, વિનૃત્યં કથા ૨૬ સારી રીતે રક્ષણ કરે અને સારી રીતે
કલા સમુહથી યુક્ત મારનું નૃત્ય જેમ શિક્ષણ આપેલે પણ નીચ પુરૂષ સન્માર્ગને શોભે છે, તેમ પરંપરાથી ચાલી આવતા શુદ્ધ પામતો નથી, જેમ સીધી રાખવા માટે નાળમાં ધર્મથી સઘળું શેભે છે, નહિતર નહિ. ૨૫' રાખેલી પણ કુતરાની પૂંછડી સરળ થતી નથી. ૨૮ क्रमागतं गणं मुक्तवा, मूढायान्ति गणान्तरम्; ज्ञानदर्शन चारित्रा-सातना बहुधाकृती, । पल्बलं दर्दुरा यद्वद्विहाय सरितांपतिम्. २६ मिथ्यादुष्कृतदाने, तत्समुद्रे सक्तुमुष्टिवत्. २९ પૂર્વક્રમથી ચાલી આવતા પિતાના શુદ્ધ કરી
જ્ઞાન, દર્શન અને ચારિત્રની આશાતના અને શાસ્ત્રીય ગણુ, ગચ્છ કે સંપ્રદાયને મૂકીને અજ્ઞાન આત્માઓ અન્ય અન્યગણેમાં ભટકી
* ઘણી વખત કરવા છતાં તેને મિથ્યાદુકૃતં દાન મરે છે, તે ખરેખર સરોવર કે સાગરને મૂકીને .
છે તે સમુદ્રમાં સક્તની મુઠી જેવું છે. ૨૯ : જેમ દેડકાઓ ખાબોચીયામાં રખડે છે. તેના પોરમાર પડ્યાદાવા, જેવું કહેવાય. ૨૬
स याति निधनं प्रायो, यत पापस्ततः क्षयः ३० स्वकीया शुद्धधर्मस्य, मिथ्यात्वं वक्तिको जनः?
૬, ' પરસ્ત્રીમાં આશક્ત અને પરદ્રવ્યને હરનાર, wા : નિશાવાળા: શાનિત્યં પ્રાય કરીને ધન વગરનો થાય છે, કારણકે જ્યાં
૨૭ પાપ છે ત્યાં નાશ છે. ૩૦
આધ્યાત્મિક વિજય શ્રી || હિતશિક્ષા: શ્રી નિરંજન મિતાહારી રહે નિત્યે દઢ ઈન્દ્રિયનિગ્રહે, આવ્યો પણ જાણે નહીં, મનખાતણે મર્મ વિકારી ચિત્તને છતી વધે અમરતા પથે! શેર લોટના કારણે, કેટી બાંધે કર્મ. ૧ શ્રેય–પ્રેય–વિવેકી થા, વિરાગી વિષયો પ્રતિ; ધર્મ કર્યો તે આપણે શું લઈ જવું છે સાથ કરી અન્તર્મુખી વૃત્તિ, સ્વાર્પણે રાખજે રતિ. નિક્ષે જવું પરલોકમાં, ખુલ્લા મૂકી હાથ. ૨ “અમત્ર્ય આત્મા છે, માની જીવ જે આત્મજીવન, ઈરછે જેવું અવરનું-તેવું આપણું થાય ચિરજીવનની પ્રાપ્તિ કરજે તું સનાતન! ન માને તે કરી જુઓ, જેથી તત જણાય. ૩ જન્મ ને મૃત્યુ કેરી નું મુક્ત થા ઘટમાળથી; દયા સુખની વેલડી, દયા સુખની ખાણ; આમજીવનને જીવી જામજે શાતિ શાશ્વતી! અનંત જીવો મેક્ષે ગયા, દયા તણા ફલ જાણ. ૪ વિકારે ચિત્તને હાવાં દમે લેશ નહિ; ભવ બાજી રમતાં કદી, હારે ભલે રમનાર; હવે તે સ્વ-સ્વરૂપે તું વિરામ શકશે ગ્રહી. છેલ્લી બાજી સુધારી લે, તો પણ બેડો પાર. ૫
