Jain Dharm Prakash 1911 Pustak 027 Ank 08

Author(s): Jain Dharm Prasarak Sabha
Publisher: Jain Dharm Prasarak Sabha

Page 3

તને શાધૃત મોક્ષસુખ પણ સ્વાધીન છે.મતલબ કે સમ્યગ્ દર્શન જ્ઞાન અને ચારિ ત્ર રૂપ રત્નત્રયીની પ્રાપ્તિ એજ શાશ્વત સુખની ખરી 'ચી છે. સ્વરૂપ પ્રાપ્તિ રૂપ અદ્દભુત ઐશ્વર્ય જે મહાનુભાવ મુનિને પ્રાપ્ત થાય છે તે ખરેખર નિસ્પૃહસકળ સ્પૃહા રહિત બને છે. એવા નિઃસ્પૃહી મુનિરાજને રાગાદિક દોષના લેપ કેમ લાગે ? નજ લાગે, તે નિર્લેપ નિશ્ચય સકળ સસાર ધનને તૈટી શ્વેતનેતામાં પરમાત્મપદને પ્રાપ્ત થાય છે.તેથીજ ખરી નિઃસ્પૃષ્ઠતા અત્યંત લાભકારક અને પ્રશ’સનીય છે. એવી નિ:સ્પૃહતા આદરી કેણુ શકે છે ? કેવળ આત્મારામી નિગ્રંથ સુનિ પશુ બીજા પુદ્ગલાનઢી કે ભવાભિન'ન્રી જીવામાં એવી નિઃસ્પૃહ્રતા હોવી ઘટતી જ નથી. એવા પુદ્ગલાન’દી જીવના શા હાલ થાય છે? તેમની વર્તમાન ભદ્રમાં તેમજ આગામી ભવમાં કેવી દશા થાય છે? તે શાસ્ત્રકાર આગળ અર્ધો ફ્લેકથી જણાવે છે संयोजित करैः के के, प्रार्थ्यते न स्पृहावहैः ॥ मात्र ज्ञानपात्रस्य, निस्पृहस्य तृष्णां जगत् ।। ५ ।।
1 ભાવાર્થ--પરસ્પૃહાવંત પ્રાણીએ હાથ જોડી જોડીને કી કાની પ્રાથના કરત નથી ? સરપૃહી સ કોઇના દાસ છે અને અપાર જ્ઞાનવાન પ્રિડીને તા. જગત માં કાઇની પરવા નથી. પુદૂગલાનંદી પ્રાણી પેાતાના સ્વાર્થ માટે ગમે તેવાની પણું પ્રાના કરવા ચુકતા નથી, અને જ્ઞાનાનંદી નિ:સ્પૃહીને ક્રેઇની કશી પરવા હિ હાવાથી તે તેા સદા આનંદમાં સ્વાધીનપણે વર્તે છે. ૨
વિવેચન–સારી રીતે બે હ્રાથ જોડી દથે નખ એકઠા કરી પરસ્પૃહાવંત પ્રાણીએ કાની કાની પાસે પ્રાર્થના કરતા નથી? પરપુગલિક આશાના દાસ થયેલા જીવેા સહુ કાઇ પાસે અતિ દીનતા દાખવતા દેખાય છે. કહ્યું છે કે “ જે આશાના દાસ છે તે આખી દુનીઆના દાસ છે. ” એટલે પૃRsાવ'તને જગત માત્રની એશીખળી ભગવવી પડે છે. એવી દીન દુઃખી દશા ભેળવતાં શ્રૃહાવત પાતાની આખી જીંદગી પૂરી કરે છે અને પવિત્ર ધર્મની ઉપેક્ષા કરવાથી અથવા ધર્મ વિરૂદ્ધ વર્તનથી આગામી ભવમાં પણ પરાધીનતા પ્રમુખ દુ:ખદાયી સ્થિતિ ભેાગવવી પડે છે, એટલુજ નહિ પરંતુ વડ-બીજ ન્યાયે તેની દુઃખ-પર પરાના અંત આવતા નથી, હવે જે નિઃસ્પૃહી મહાત્મા છે. તેમની સ્થિતિનું વર્ણન કરે છે. અનહુદ-અનુપમ જ્ઞાનામૃતનું પાન કરી અખંડ આત્માન૬માં મસ્ત રહેનાર મહામુનિને પરની કશી પરવા રહેતી નથી. તેના અને દુનિખાના માર્ગ નુઢ્ઢો હાવાથી નિઃસ્પૃહ મહાત્મા દુનિના પ્રવાહુમાં તણાતા નથી. એટલે ખરેખરા નિઃસ્પૃહી નિગ્રંથ મુનિજનેને દુનિઞાની કે દુનિઆદારીની દરકાર રાખવાની જરૂર રહેતી નથી. તેતે સ્વ સ્વરૂપ આનંદમાં નિમગ્ન રહે છે. તેથી આ ભવમાં જ પ્રગટ અનુપમ આત્મિક સુખન