Jain Dharm Prakash 1909 Pustak 025 Ank 03

Author(s): Jain Dharm Prasarak Sabha
Publisher: Jain Dharm Prasarak Sabha

Page 3

શ્રી જ્ઞાન રાત્ર વિવષ્ણુ,
૬૯
થયેલી શુભ સામત્રો પણ કેવળ નિષ્ફળજ સમજવી. એજ વાત ઉપાધ્યાયજી મ
હારાજે નીચેના પદમાં પ્રદર્શિત કરી છે.
પદ-રાગ ધનાશ્રી.
ચેતન જ્ઞાનકી દૃષ્ટિ નિહાલે,
ચેતન
ચેતન૧
ચેતનવર્
ચેતન૩
ચેતન૪
માહ ર્દષ્ટ દેખે સ મારી, હાત મહા મતવાલે, મેષ્ટિ અતિ ચપલ કરતહે, ભવ વન વાનર ચાળે; ચેગ વિયેગ દાવાનળ લાગત, પાવત નહિ વિચાલે, માહ ષ્ટિ કાયર નર હરપે, કરે અકારન ટાળે; રન મેદાન લરે નહિ અરિશું, સુર લરે જ્યું પાળે. મેહ દિક્ષુ જન જનકે પરવા, દીન અનાથ દુઃખાળા; માગે ભીખ ફરે ઘર ઘરણું, કહે સુઝને કાઉ પાળા મેષ્ટિ સ મિરા માતી, તાકા હાત ઉછાળે; પરઅવગુન રાચેરા અહનિશ, કાગ અશુચિ જ્યાં કાળા, ચેતનપ જ્ઞાન ષ્ટિમાં દોષ ન એતે, કરે જ્ઞાન અનુઆલા; ચિદાન દ ઘનસુજસ વચનરસ, સજજન હૃદય પખાલા. ચેતન૦૬ જ્યાંસુધી જીવ મેહગ્રસ્ત થઇ મદમત્તની પેરે ફછે, ત્યાં સુધી તેની વિપરીત ચેષ્ઠાયેગે ભારે ખૂવારી થાય છે. જ્યાંસુધી મેાડુનુ' જોર વિશેષ હાય છે, ત્યાં સુ ધી જીવને ગુણરૂચિ અથવા શુદ્ધ ધર્મરૂચિ થતી નથી. પણ ઉલટા જેમ કાગડો અ શુચિ ઉપર જઇને બેસે છે, તેમ તેને અવગુણુજ પ્રિય લાગે છે, પરના અવગુણુજ શેષતા ફરે છે, પરના અવગુણુ ગાય છે, અને પાતે અવગુણ સેવતા જાય છે, જ્યારે જીવને કવિચત્ ભાગ્યયેાગે સદ્ગુરૂની કૃપાથી જ્ઞાનÉિજાગે છે, ત્યારે તેને સ્વભાવિક રીતે સદૂગુરૂચિ, પરશુગ્રુહ્મણ, સ્વદેોષશેાધન અને સ્વદોષના ત્યાગ કરવા સહુજ આત્મપ્રેરણા થાય છે, ત્યારેજ જીવની ખરી ભાગ્યરેખા જાગીસમજવી કે જ્યા ૨ે તે આત્મપ્રેરણાથીજ મિથ્યાભિમાન—અર્હતા અને મમતા તજીને, નમ્રવૃત્તિ ધારી સ્વહિત સાધવા સન્મુખ થાય. ‘ હું અને મારૂં' એવા મેાહુના મહામત્રથી સ વ કેાઇ વિડમ્બના પામ્યા છે. તેથી મચી જાય તેજ ખરે! ભાગ્યશાળી છે. મેાડુથી અચવાના ખરે ઉપાય શાસ્ત્રકાર સ્પષ્ટ રીતે મતાવે છે.
शुष्वात्मस्व्यमेवाहं, शुद्धज्ञानं गुणो मम ।
नान्योऽहं न ममान्ये चे-त्यदो मोहास्त्रमुत्वणं ॥ २ ॥
ભાવા અને વિવરણ શુદ્ધ આત્મ દ્રવ્ય એજ ‘હું ’ છુ અને શુદ્ધ જ્ઞાન ગુણુ એજ ‘ મારૂ ’ છે. શુદ્ધ આત્મ દ્રવ્યથી જૂદો કઇ ‘ હું નથી’ અને શુદ્ધ
'