________________
સેનામાં સુગંધ
....... પદ્મા ફડિયા
સંધ્યા સૂર્યદેવને ચરણે ઢળતી “એમ કાંઈ દૂર રહેવાથી ઉપાધિ હતી. આકાશના રંગે આથમતા હતા. ટેળવાની છે અને તારે વળી પશુપંખીઓ ને માન નિજસ્થાને ઉપાધિ શી ?” આનંદથી પાછાં વળતાં હતાં. ઊંચેથી “નહિ સમજાય તમને, સાસુવહુના પડતા ધોધના ફીણનાં ફેર જે ઝઘડા કે નણંદભોજાઈને કલેશ સમજી વરસાદ વરસી રહ્યો હતો. ત્યાર પુનિતા શકાય. પણ માને દીકરી સાથે ન બને, ધીમે પગલે મારા ઉંબર પર આવીને ભાઈને બહેન સાથે મેળ ન જામે, ઊભી રહી.
બહેન બહેન વરચે ઇર્ષા જાગે. આ ઓહ, પુનિતા! આવ, આવ.” વાતને કેણ સમજી શકે?
કાલે જાઉં છું, બહેન. એટલે “મને તે લાગે છે કે ત્રીજી વિશ્વ આજે મળવા આવી.'
યુદ્ધ તારે જ ઘેર આવવાનું છે !” મેં
હસતાં હસતાં કહ્યું. કેમ, કયાં જાય છે?” પ્રશ્ન પૂછતા હું વિચારમાં પડી ગઈ. પુનિ- “જગતમાં બે વિશ્વયુદ્ધો થયાં એ તાનાં લગ્ન થયાં ન હતાં.
તે સ્વતંત્રતાને નામે સત્તા લેવા માટે,
આ ત્રીજું યુદ્ધ તે ઘરઘરનું થવાનું બા પાસે ગામડે. મારે બીજે કયાં
છે. કૌરવ-પાંડવોનું યુદ્ધ તે ધર્મયુગ જવાનું હેય બહેન !'
ગણાતું. રજપૂત-મુસલમાનનું યુદ્ધ પણ તને અહીં શું દુ:ખ પડ્યું ?
ધર્મ અને આઝાદીનું યુદ્ધ ગણાતું. દાદી છે, ભાઈ છે. નાની બહેન છે.”
ગાંધીજીની લડાઈ અહિંસાની લડાઈ હું હસી.
મનાતી. ત્યાં તો અહિંસાને મહામંત્ર છે તે બધાંય, પણ હું ભણી મંગલાષ કરતે હતો. આજે ઘરઘરને નથી એ જ મોટું દુઃખ છે. રોજરોજ આંગણે જે યુદ્ધ થઈ રહ્યું છે, ઘેરઘેર લેહી ઉકાળા કરવા એના કરતાં બા જે કંકાસની હોળી સળગી રહી છે, પાસે રહું તે બધી ઉપાધિ ટળી જાય.એને આર્તનાદ કેણ સાંભળે છે?
