________________
૪.
આચાય અને ઉપાધ્યાયના અવિનય કરવાથી જ્ઞાનાવરણીય ક્રમ બ ધાય છે, તેથી બુદ્ધિ નષ્ટ થાય છે, બહુ અભ્યાસ કરઅવિનયથી જ્ઞાના વાથી પણ જ્ઞાન પ્રાપ્ત થતુ નથી. ભણીને જીવ ભૂલી વરણીય કર્મ અંજાય છે, આચાયૅ અને ઉપાધ્યાયના વિનય કરવાથી નીચયુનિમાં પરિભ્રમણુ કરવુ પડે છે, સ્વછંદચારી જીવે અજ્ઞાન વાત. સ્વાર્થની સિદ્ધિ
થાય છે.
થતાં આચાર્ય અને ઉપાધ્યાયનાં દુષ્ણેા વદવા કટીબદ્ધ થાય છે, તેવા જીવા કાંધા કાનની કૃતરીની સેં રીતે ઇંઞતા નથી, આચાર્ય અને ઉપાધ્યા યના વિનય કરતાં પરમાત્માના પશુ અવિનય કર્યાં એમ સિદ્ધ થાય છે, આચાર્યની દીર્ધ દૃષ્ટિ તથા ગંભીરતા તથા સાપેક્ષ બુદ્ધિ નિ સમજનારા લોકો ભલે મસ્જીનાં આવે તેમ નિંદા તુલના કરે પણ સમજી પુષ્કા નિં ૬ હેલના કરતા નથી, આચાર્ય અને ઉપાધ્યાયને સ મુદ્ર, મંત્ર, મેરૂપર્વત, પૃથ્વી, સૂર્ય, ચદ્ર વગેરેની માટીમાટી ઉપમાએ આપવામાં આવે છે, આચાર્ય અને ઉપાધ્યાયમાં લેા કહાડવાના કરતાં તેમનામાં જ્ઞાનાદિ સગુણા હોય તેની પ્રાપ્તિ કરવી એન્દ્ર આર્ય જ્રનાનુ કર્તવ્ય છે, આચાર્ય અને ઉપાધ્યાયને બાહ્યને આચાર કરતાં તેમનું હૃદય વિશેષત. નિમક્ષ ાય છે આચાર્યોએ તથ! ઉપાધ્યાયે એ સદ્ગુણે મેળવવા નૈઇએ, ઉચ્ચ પદવીને માટે ઉચ્ચ ગુણાની જરૂર છે, આચાર્ય તથા ઉપાધ્યાય અન્ત મુનિવરોના વિનય દેવદર્શનની પેં અમાધ ફળ આપનારે થાય છે. સદ્ગુણ દૃષ્ટિથી વિનયનું સેવન યથા યોગ્ય જ્યાં ત્યાં કરવુ ોઇએ.
દ
જે જે પુશ્યામ સદ્ગુણી દ્વાય તે તે ના મેળવવા હેાય તે ત્રથમ તેમના વિનય કરવા જોઇએ, પુલધન આપવાથી
જ્યાં ત્યાંથી સ વા સત્તાના તારથી જે વિદ્યાએ મળતી નથી તે વિનયદા મેળવવા થી મળે છે, સન્ત પુત્રે સગુણા આપવા તૈયાર છે હાય તાવિત અનેક પ્રકારની ચમત્કારી વિદ્યાએ આપવા તૈયાર છે યર્ન શેવા પણ તમેં તમારા આત્માને વિનયથી યાગ્ય કરો તા તમને સર્વ વિદ્યાએ મહાત્મા ( મુનિવરે ) આપi, દેવતાનું આરાધન કરવામાં આવે છે કિંતુ વિનય હાય છે તે મંત્ર ગણુતાં દેવતા ફળ આપે છે, જ્યાં ત્યાં તમે અનુભવરોતા વિનયથી જે મળે છે ત બીજા કશાથી મળતું નથી, આ વિષય ઉપર એક મહાત્મા પુરૂષનું દૃષ્ટાંત આપવામાં આવે છે તે ની મુબ
