Pratima Shatak Granth

Author(s): Pratapvijay,
Publisher: Muktikamal Jain Mohan Mala

Page 257

प्रतिमा
॥२३३॥
"
वक्तुं कुत इत्याह-अविनिश्वयात् प्रमाणाभावादित्यर्थः न चैवमिह जिनभवनादौ श्रूयते एषा प्रवचन इति गाथार्थः ॥ १४७ ॥ " परिणामियं सुहं नो तेर्सि इच्छिज्ज णय सुपि । मंदावत्थक्रय समं ता तमुवष्णास मित्तं तु " ॥ १४८ ॥ परिणामसुखं च न शतकम्. तेषां जिनभवनादौ हिंस्यमानानामिष्यते तन्निमित्तं जनैर्नच सुखमपि मन्दापथ्यकृतसमं विपाकदारूण मिष्यते यस्मादेवं तस्मातदुपन्यासमात्रमेव ॥ १४८ ।। " इय दिट्ठविरुद्धं जं वयणं एरिसापवत्तस्स । मिच्छाइभाव तुल्लो सुहभावो हंदि विष्णे ओ" ॥१४९॥ 'इ' एवं दृष्टेष्टविरुद्धं यद्वचनं इदृशात् प्रवृत्तस्य सतः म्लेच्छादि भावतुल्यः शुभभावो हंदि विज्ञेयो मोहादिति गाथार्थः ॥ १४९ ॥ एगेंदिया अहत' इत्यादि यदुक्तं तत्परिहारार्थमाह - " एगिंदियाइमेओ वित्थ नणु पावभेयउत्ति | इट्ठो तएव समए, तहसुद्द दियाइभेएणं ” ॥ १५० ॥ एकेन्द्रियादिभेदोऽप्यत्र व्यतिकरे ननु पापभेदहेतुरित्येवं इष्टस्तवापि स्वमते तथा तेन प्रकारेण शूद्रद्वि जादि भेदेनेति गाथार्थः ।। १५० ।। एतदेवाह - " मुद्दाण सहस्सेणावे ण बंभहच्चेह घाइएणांम । जह तह अप्पबहुत्तं एत्थवि गुणदोस चिंताए " १५१ ॥ शूद्राणां सहस्रेणापि न ब्रह्महत्येहघातितेनेति यथाभवता तथाल्पबहुत्वमत्रापि गुणदोषचिन्तायां ज्ञेयमिति गाथार्थः ॥ १५१ ॥ " अप्पा च होइ एसा एत्थं जयणाइ वट्टमाणस्स । जयणाउ धम्मसारो विनेया सव्त्रकज्जेस " ।। १५२ ॥ अल्पाच भवत्येषा हिंसात्र यतनया प्रवर्त्तमानस्य जिनभवनादौ यतना च धर्मसारो विज्ञेया सर्वकार्येषु ग्लानादिषु यतनाभावशुद्धिभ्यां हेत्वनुबन्धहिंसाभावे स्वरूपतः पर्यवसाननेवालयत्वं न चाल्योऽपि ततो बन्धो “ इट्ठा एसावि मोरकफल " शि प्रागेवोक्तत्वादिति प्रामाणिका: “ अणुमित्तोपि न कस्सर बंधो वरत्रत्युग्चया भणियो " चि सैद्धान्तिकाः १५२ “ जयनेह धम्मजणणी जयणा धम्मस्स पाळणीचेव । तब्बुड्डिकरी जयणा एवंत सुहावहा जयणा " ।। १५३ ।। यतना इह धर्मजऩनी ॥ २३३॥
स्वोपज्ञ दृतिः
श्लो. ६७