________________
તા. ૧૦-૪–૧૯૬૫]
જૈન ડાયજેસ્ટ
[૧૧૩
કોઈ મદદે આ મદદે આવો” ની નેપિશાચે તે પિલા નિર્દોષ બાળકના બૂ પાડતાં હતાં. લેહીની ની વહી શરીર પરનું માદળિયું અને કંદરે જતી ધરતીમાં સમાઈ ગઈ! કાટમાળ ઊતારી લીધાં! એક નરરાક્ષસે તે એથી નીચે દટાઈ ગયેલા મૃત દેહોને બહાર ય આગળ વધીને મિંઢળ બાંધેલી એક કાઢવાનું કામ તે મદદ આવ્યા સિવાય યુવાન તરુણીના હાથમાં ખડક અને થઈ શકે એમ નહોતું.
વીંટી ખેંચી લીધાં શરૂઆતની પાંચહાહાકાર મચી ગઈ! દોડમદોડ; સાત મિનિટનો લાભ આવા દાનવોએ રોકકળ અને ચીસાચીસથી વાતાવરણ
લઇ લીધે. મૃત દેહ ઉપરથી આમ ગાજી ઊઠયું. કેટલાક હેબતાઈ ગયા તે વસ્તુઓ ઉતારી લેવા કરતાં બીજી વધુ કેટલાકની બુદ્ધિ બહેર મારી ગઈ હોય
દાનવતા કઈ હોઈ શકે? એમ સુનમુન થઈ ગયા. કેટલાક મુકે. એક મરેલા કુતરા પાસે જે બીજુ લીમાં મૂકાયેલાઓને મદદ કરવા લાગી કૂતરું અચાનક આવી ચઢે તે તે તેના ગયો. ઇજા પામેલાઓને કાઈ પંખે દેહને સુંધશે, તેને જેટલું ચુંબન આપશે. નાખતું હતું તો કોઈ પાણી પાતુ હતું અને તેની પરકમ્મા કરેશે. બીજું કઈ તે કોઈ વળી હાથ ફેરવીને મૌન આધા- પાસે આવેને એ મૃત દેહને ખચી ન સન આપતું હતું.
જાય તેની તકેદારી રાખશે. પણ અહી" કોઈએ ભાઈ ગુમાવ્યા હતા. કેઇએ તે માનવી, પશુ કરતાં પણ અધમ બેન ગુમાવી હતી તો કોઈએ એકને બન્યા હતા. ત્યાં પશુ માનવ બને છે, એક પિતાને લાડકવાયા ગુમાવ્યો હતો. અહીં માનવ પશુ બને છે ! પિલી નંદવાયેલી બંગડીએ તેમને પંથ છેલ્લી પાંચ-સાત મિનિટિમાં તે નંદવી નાખ્યો અને એ નવવધુ અને આખું વાતાવરણ જ જાણે પલટાઈ તેને પતિ સાથે જ રવર્ગ સંચર્યા ! ગયું. આ અકસ્માતમાં એન સહી. એમના જીવન કરતાં વધુ ભવ્ય એમનું સલામત રીતે પાટા પરથી પસાર થઈ મયુ હતુ
ગયું હતું, પણું પાછળના ડબ્બાઓ માનવ–પ્રવાસીઓની સાથે ચેડાક ઉથલી પડયા હતા. જાતજાતની વાત દાનવ-પ્રવાસીઓ પણ હતા. આ તકને વહેતી થઇ. કેઈ ડ્રાઇવરને, કેાઈ સાંધાલાભ લઈને તેઓ જેટલું મળે તેટલું વાળાને તે કોઈ સ્ટેશન માસ્તરનો વાંક મેળવવામાં લાગી ગયા. મૃત શરીરે કાઢતું. કઈ વળી કહેતું : “ડ્રાઈવર હાં પરથી તેમણે કાંડા ઘડિયાળે ઊતાર! યાર. એણે સમયસુચકતાથી ‘બ્રેક મારી લીધી! કોઈએ સોનાનાં બટન કહી ન હોત તો હજી મોટી ખુવારી થત.” લીધાં તે કોઈએ પેન સરકાવી ! એક ડ્રાઇવરે તો એજનને ઊભુ રખા
