________________
|
\
Lબ
I
જ
a
3
છે
b
!
=
H
I
d
- =
=
| ધ
5 =
CE
=
A : SARED
• તe:
Salt
*
*****
કાળની બંડ્યાએ...
(તંત્રી લેખ)
.,
એ
છે
*િ
ખરી મંઝિલની કોઈ રોકતા ન હતી. ચેકસ હતી, ક્ષેત્રને અનુરૂપ દષ્ટિ હતી. પણ, કયાં છે એની ખબર ન હતી, કેવી છે એને કે વ્યવહાર નહત, અનુશવના આંક અમને આવડતા ચિતાર હત. ૧ી શું હશે, એની વાટમાં શું ન હતા. આવશે એની કોઈ જાણ ન હતી. બસ એક
અને કલમની કેડીએ “બુદ્ધિપ્રભાતું બાપુ જ ખ્યાલ હ. એ મંઝિલ છે તે અમારે જવું છે.
* લખી અમે સફર શરૂ કરી. સફરમાં વિતે ન કહેવાય છે જવાની ગાંડી છે. શૈશવ નાદાન આવે તે એ સફર શાની ? અમારી તે છે. પણ એની ગાંડ માં ઉસાહ છે, એવી જીવનની આ પહેલી જ સફર હતી. આ ક્ષેત્રને નાદાનીમાં આગ છે. ફરક માત્ર એટલે જ છે. તડકે અમે પહેલી જ વાર લેતા હતા. આ એના ઉત્સાહમાં ઊર્મિઓને ઉન્માદ છે, લાગણી પ્રવાસમાં અને ઘણું ઘણું જોયું. સરકારી માથાદ. ને નશે છે. જયારે નાનીમાં પવિત્ર છાળે છે, જોઈ. જુદા જુદા માણસના વિચિત્ર અનુભવ કર્યા, ઉ છે. અને તત્ત્વ પ્રત્યેનું તેમાં અજબ યંત્રની પરવશતા અનુભવી, નવા વવટની રમુજ
પણ જોઈ અને ઠચૂક ઠચૂક કરતા આજ બાર
માસને પ્રવાસ કર્યો. પ્રવાસ હજુ પણ ચાલુ જ છે, શ્રીમદ્ બુદ્ધિસાગરજીને અપૂર્વ કવનને ઘરે ઘરે પહેમતુ કરવું એ એક મંઝિલ હતી. અને એ અને પ્રવાસી અમે સૌ એક નૌકાના” એ મલે પોચવાને અમને આ. ભ. શ્રી નિકાગ’ ન્યારે અમારા સહવાસીઓને અમે અમારા બીન અને આ શ હતા, મંઝિલ નકકી થઈ ગઈ. વાટ અનુભવ ને આ ક્ષેત્રના અવ્યવહારુપણાને લીધે પકડી લીધી. ચાલવું શરૂ ક
અગવડમાં પણ મૂક્યા. પરંતુ તેમની સૌજન્યતાના
ભાઠા સંભારણું અને કેમ ભૂલી શકી......... નો પ્રદેશ હો, અણજાણ પય હો. નવું જોવાની, જો ને નવું બનાવવાની ઉમ્મીદ હતી. , તંત્રીનું કામ તે માત્ર આવેલા લેખોનું ઉમંગે હતા, આવેગ હતા, પણ અતૃભવ નહો, આગજન કરવાનું હોય છે. બહુ થાય તે એ હટી બની. નાદાન હતા. પહચી જવું, જલદી
જવાભદાર લેખ લખતા હોય છે. અને પત્રની નીતિ પહોંચી જવું એ ઉતાવળ હતી, શરૂ કરવું, જાળવતા હોય છે. ખરુ કામ તે એમની સાથેના આજેજ શરૂ કરવું એવી એક ધૂન હતી.
કાર્યકરો કરતા હોય છે પોના જવાબ
આ પવા, લેવા વાંચવા, સુધારવ, કુફ વાચવું, અને “દ્ધિકક્ષાનું પુનઃ સંસરણ થયું. સુધરવું, સર્જનને અનુરૂપ બ્લેક બનાવવા, કાગળે અમે વેપારી સાથે મંત્રીઓ બન્યા. જ્ઞાનની મુડી
(અનુસંધાન પાન છે ઉપર)
