________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
સમાજ-સ્વનની આગાહી મેળવવી જોઇએ અને અનેક બાબતોને અભ્યાસ ત્યાગ અને બીજા એવા ધર્મનાં મૂળભૂત તો અને અને નિર્ણય “તુલનાત્મક રીતે અને સમન્વયની નિયમનું સમજપૂર્વક પાલન કરતે થાય. મુનિમહાદષ્ટિથી કરવો જોઈએ. “મારું તે સાચું અને રાજાઓ અને વિદ્વાનોના સંપર્કમાં આવતે જાય,
મારે તે સારું એ દષ્ટિ સંકુચિતતા વા પૂર્વ જૈનદર્શનના અભ્યાસમાં તેને અભિરુચિ અને ગ્રહપણું સૂચવે છે. આને લઈને તે ઠેર ઠેર વાદવિવાદ, આકર્ષણ થાય તો પણ જીવનમાં ધર્મને પાયે ચર્ચાઓ, ચર્ચાપત્રો અને પરિણામે અનેક ભાગલાઓ મજબૂત થશે. અને સમય જતાં જેમ જેમ તે તપ, પડ્યા છે અને પડે છે, શક્તિ, સમય અને સંપત્તિને અનુષ્ઠાન અને ક્રિયાઓના હેતુ અને રહસ્ય અનુભવથી દવ્યય થાય છે અને વેરઝેરનું વાતાવરણ સર્જાય છે. સમજતે થશે તેમ તેમ શ્રદ્ધાની માત્રા તેનામાં વધતી આથી વધુ દુર્ભાગ્ય છે ત્યારે થાય છે કે જ્યારે જશે. એટલે ખાસ જરૂરનું એ છે કે શિક્ષિતવર્ગ
બીજા બધાનું ખરેખ અને એ માન્યતા માટે તેઓને અનુરૂપ વિશિષ્ટ પ્રકારના ધાર્મિક ને પ્રચાર અને ઉપદેશ થાય છે. આથી અભિમાન શિક્ષણ અને ધર્મોપદેશનો પ્રબંધ કરવો જોઇએ, અને ઈર્ષ્યા બને દુર્ગણો ઠેર ઠેર વ્યાપક બન્યા છે અને માટે કાયમી કામચલાઉ અભ્યાસના અને બને છે, જ્યાં આ સ્થિતિ પ્રવર્તતી હોય ત્યાં વર્ગો, સ કે શિબિરે જવા જોઈએ, ધાર્મિક સાચા જેન કે જૈનવને અભાવ છે એમ કહી શકાય. અભ્યાસની માત્ર પરીક્ષાઓ કે પારિતોષિકે જવાથી આમાં જે કોઈ નિમિત્ત બને તે ધમ ન જ ગણાય. અર્થ નહિ સરે.
૮. આજે ધર્મક્રિયા, ધર્મોપદેશ, ધર્મશ્રવણ, ધર્મ ૯. જેમ જેમ સાંપ્રદાયિકતા અને સંકુચિતતા ભક્તિ, ધર્મશિક્ષણ, ધર્મસ્થાને, ધાર્મિક સાહિત્ય વગેરે વધે તેમ તેમ સહિષ્ણુતા અને ઉદારતા ઘટે; અને પ્રમાણમાં વધ્યા હશે પરંતુ તેનું પરિણામ જે રીતે પરિણામે સંઘર્ષણ, હુમલા, લૂંટફાટ, આક્ષેપ અને અને જેટલા પ્રમાણમાં જીવનમાં કે રહેણીકરણીમાં પ્રતિઆક્ષેપ વૃદ્ધિ પામે. આજે તીર્થસ્થળોમાં, જૈન આવવું જોઈએ તેટલું પ્રત્યક્ષ અનુભવમાં જોવામાં વસ્તી વિનાના ગામોના જિનમંદિરોમાં કે ધાર્મિક આવતું નથી. આજનો શિક્ષિત યુવાવર્ગ ધર્મથી વધુ સ્થાનમાં જે આશાતના, અવલેહના કે અધિકારના દૂર જઈ રહ્યો છે એમ સૌ કોઇની ફરિયાદ છે, પરંતુ અનેક પ્રકારના ઝઘડાઓ ઊભા થાય છે અને થઈ તેમ થવાનાં શું કારણે છે અને તેઓને ધર્મ માં રહ્યા છે તે પ્રશ્ન અતિ મહત્ત્વનો છે. કેમકે તેમાં પ્રશ્ન જોડવા માટે શું ઉપાય જવા તેને ગંભીરપણે અસ્તિ-નાસ્તિને છે. જેમ વ્યક્તિ પોતાની મિલકતનું વિચાર કરવાની જરૂર છે. આજને શિક્ષિત યુવક રક્ષણ કરે છે તેમ સમાજે પણ પિતાની મિલકતનું કાર્યકારણની પદ્ધતિમાં અને બુદ્ધિગમ્ય વસ્તુઓમાં રક્ષણ પોતે કરવું જોઈએ. જે સમાજમાં સહકાર, માનવાવાળે છે. તેને જેટલી વસ્તુ કે વસ્તુની જેટલી સંગઠન, એકવાયતા અને ધર્મપ્રેમ હોય તે જ તે ઉપગિતા સમજાશે તેટલી તે સ્વીકારશે અને માન્ય સ્વરક્ષણ કરી શકે, પણ આજે સમાજમાં કે વ્યક્તિમાં કરશે. એટલે પ્રથમ તેને ધર્મ પ્રત્યે આકર્ષવાની અને બળ, બુદ્ધિ, શક્તિ, કળ કે કુનેહ જણાતા નથી અને તેને ધર્મના નિયમો, ક્રિયાઓ, તો, સિદ્ધાંત વૈજ્ઞાનિક તે કદાચ હોય તે એવું સંગઠન નથી કે આપણે પદ્ધતિએ સમજાવવાની જરૂર છે. જે બાબત તેની માનપૂર્વક આ પણ સમૃદ્ધિ સાચવી શકીએ. આપણે નજરમાં ઉતરશે તે તે જરૂર ગ્રહણ કરશે, તેથી તેને માત્ર વિરોધના ઠરાવો કે ભાણે કરી અને તાર કે ધર્મ પ્રત્યે આકર્ષણ, પ્રેમ અને શ્રદ્ધા થશે તે પછી ટપાલ દ્વારા રાજ્યસત્તાને તે ઠરાવો મેક્લી આપી તે પાછા નહિ હઠે પણ ક્રમે ક્રમે આગળ પ્રગતિ કરશે. સંતોષ અનુભવીએ છીએ. આટલાથી આપણો હેતુ તપ, અનુષ્ઠાન અને ક્રિયાઓમાં કદાચ તે બહુ રસ સધાતું નથી. સમાજમાં એવી ઘણું વ્યક્તિઓ આજે લેતા નહિ થાય પરંતુ સત્ય, અહિંસા, દયા, સંયમ, પણ નીકળે કે જેઓ શક્તિશાળી, હિંમતવાન, નિડર
For Private And Personal Use Only
