________________
તેને અમલ કરાવવાની સત્તા ન હતી તેવી દલ કીટીંજની સુચના વિષે મી. કેન્ડી નીચે મુજબ કહે છે –
મને લાગે છે કે તે વખતે ગેહલવાડ સંયુકત રાષ્ટ્ર મોગગલેના સીદ્ધા કાબુમાં હતો અને દિલ્હીના બાદશાહને અથવા અમદાવાદના તેના સુબાને ફરમાન બક્ષવાની અને તેવા ફરમાન કબુલ રખાવવાની સત્તા હતી.
મિ. કેન્ડીએ દરેક સનંદના પુરાવા બહુજ વિગતથી ચર્ચા વિચારેલ છે, અને શત્રુંજય સંબંધીનું મી. બસનું પુસ્તક કે જેમાં મેગલ બાદશાહની સનદ અને બક્ષીસાને નોંધ થયેલ છે તેમાં જણાવેલ ડુંગરા ઉપરના શીલાલેખ બાબત કહેલ છે. પિલીટીકલ એજન્ટ મી. પિલે મી. કેન્ડી સાથે સંમત થઈ કહ્યું કે –
દિલ્હી બાદશાહના ફરમાનથી પહેલાં આ પવિત્ર ડુંગર શ્રાવકેના કબજામાં હતો. જે તે જમીન ત્યારબાદ કાયમસનંદદારના કબજામાં અવિચ્છિન્ન રહેલ હેય તે આ ફરમાને તેના હકના ખરા પુરાવારૂપ દસ્તાવેજો ગણી શકાય મુંબઈ સરકારના ૧૮૭૭ના હુકમો ડુંગર સંબંધીમાં દરબારની સત્તા રાજ્યના બીજાના સંબંધમાં
હાય તેવી નહીં. ૨૦.મી. કેન્ડીના રીપોર્ટ ઉપરથી હુકમો કરતાં ના. મુંબઈ સરકાર વસ્તુસ્થીતિને અંગે કહે છે કે –
“ઠાકરે પાલીતાણામાં પોતાની રાજધાની સ્થાપી તે અગાઉ સૈકાઓથી શ્રાવકે એટલે જૈનધર્મના અનુયાયીઓનાં દેવાલય હતા, તેમના જાત્રાઓના સ્થળેમાં શત્રુજયગિરિ એક ઘણું જ પવિત્ર સ્થળ હતું. અને તે જગ માટે તેઓનું અત્યંત માન હતું તેમ ઈતિહાસ બતાવે છે.”
ત્યારબાદ તેઓએ જણાવ્યું કે-“ડુંગરના સંબંધમાં પાલીતાણા દરબારને પિતાની જાગીરના બીજા ભાગે માટે જેવી રીતે દખલગીરી કરે તેવી રીતે અહીં કરવાનો અધિકાર ન હતો.” તેઓ આગળ જણાવે છે કે –અત્યારે જે હકો હાલના ઠાકોરે ૨જુ કયા છે તે તેના કેઈ પણ પૂર્વાધિકારીએ કરેલ નહોતા”
( ૮ )
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
