________________
દિન પ્રબુદ્ધ જીવન
જ નાશ પાછા આવી
ની તા. ૧૬ ડિસેમ્બર ૨૦૦૭ માં ઇસ્લામ અને અહિંસા
2 ડૉ. મહેબૂબ દેસાઇ (નવેમ્બર '૦૭ અંકથી આગળ)
જોઈ દુઃખી થયા, અને જરા કડક સ્વરમાં ફરમાવ્યું, ૫. હઝરત મહંમદ પયગમ્બર અને અહિંસા
હમણાં ને હમણાં જઈને બચ્ચાં અને તેની માને તેના માળામાં હઝરત મહંમદ પયગમ્બર (સ.અ.વ.)નું સમગ્ર જીવન શાંતિ પાછા મૂકી આવ.” અને અહિંસાના પાયા પર રચાયેલું હતું. ઇસ્લામના પ્રચાર- એકવાર એક વ્યક્તિ આવી જ રીતે પંખીના માળામાંથી ઈંડા પ્રસારમાં પણ અનેક યાતનાઓ, કષ્ટો, અપમાનો સહેવા છતાં લઇને આવ્યો, અને મહંમદ સાહેબને ભેટ આપ્યા. ત્યારે પણ મહંમદ સાહેબે ક્યારેય સબ્ર, સંયમ અને ઈબાદતને ત્યાગ્યા ન મહંમદ સાહેબ (સ.અ.વ.) ફરમાવ્યું હતું. હતા. કુરાને શરીફના ‘લા ઇકરા ફિદિન” અર્થાત્ ધર્મની બાબતમાં “ઈંડા તૂરત માળામાં પાછા મૂકી આવ.” બળજબરી ન કરીશ, ‘લા તુ ફસીઅર્થાત્ “ઝગડો ફસાદ ન મહંમદ સાહેબ (સ.અ.વ.)ને ડુંગળી અને લસણ પ્રત્યે પણ કરીશ” જેવા અનેક આદેશોને સમગ્ર જીવનમાં સાદગી, સંયમ અણગમો હતો. ડુંગળી લસણ નાંખેલો ખોરાક તેઓ આરોગતા અને ઇબાદત દ્વારા સાકાર કર્યા હતા. હઝરત મહંમદ સાહેબ નહિ. તેમની આજ્ઞા હતી કે મસ્જિદમાં ખુદાની ઇબાદત માટે ડુંગળી (સ.અ.વ.)ની તલવારની મુઠ પર કોતરેલા શબ્દો તેની સાક્ષી પૂરે લસણ ખાઈને કોઇએ આવવું નહિ.
હઝરત અબૂ અયુબ (રદિ.) જણાવે છે, જે તને અન્યાય કરે, તેને તું ક્ષમા આપ. જે તને પોતાનાથી “એક દિવસ અમે ડુંગળી અને લસણ નાંખીને ભોજન બનાવ્યું વિખુટો કરે, તેની સાથે મેળ કર. જે તારા પ્રત્યે બૂરાઈ કરે, તેના અને મહંમદ સાહેબની સેવામાં મોકલ્યું. ભોજન આપે આરોગ્યા પ્રત્યે તું ભલાઈ કર, અને હંમેશા સત્ય બોલ, પછી ભલે તે તારી વિના પરત કર્યું. હું ગભરાઈ ગયો. તૂરત મહંમદ સાહેબની સેવામાં વિરૂદ્ધ જતું હોય.” (૧૦).
પહોંચી ગયો અને પૂછ્યું, એક સહાબી (અનુયાયી)એ મહંમદ સાહેબને પૂછયું,
યા રસુલિલ્લાહ, આપે ભોજન લીધા વગર કેમ પરત કર્યું ?' ઇસ્લામની સૌથી મોટી ઓળખ કઈ ?'
મહંમદ સાહેબ (સ.અ.વ.)એ ફરમાવ્યું, મહંમદ સાહેબ (સ.અ.વ.)એ ફરમાવ્યું,
ભો જનમાં ડુંગળી અને લસણની વાસ આવતી હતી. ભૂખ્યાને ભોજન આપવું અને જાણીતા કે અજાણ્યા સૌનું અલ્લાહના ફરિતા રાત-દિવસ મારી પાસે આવતા રહે છે. હું ભલું ઇચ્છવું.”
તેઓની સાથે વાતો કરું છું. ફરિશ્તાઓને ડુંગળી અને લસણની પાડોશી ધર્મની સમજ આપતા એકવાર મહંમદ સાહેબ વાસ પસંદ નથી. જેથી મેં ભોજન પરત મોકલી દીધું. પણ તમે (સ.અ.વ.)એ પોતાના અનુયાયીઓને ફરમાવ્યું હતું, ખુશીથી તે ખાઈ શકો છો.'
પોતાનો પાડોશી પાસે જ ભૂખ્યો પડ્યો હોય, ત્યારે પણ સાદગી, સમર્પણ અને બંદગીના પુરસ્કર્તા પયગમ્બર સાહેબ જે માણસ પોતે પેટ ભરીને જમે તે મુસલમાન નથી.' (સ.અ.વ.)એ પોતાનાં સમગ્ર જીવનકાળ દરમ્યાન ક્યારેય રેશમી કોઇકે મહંમદ સાહેબ (સ.અ.વ.)ને પૂછયું,
વસ્ત્રો પહેર્યા નથી. ભવ્ય ભોજન લીધું નથી. સામાન્ય રીતે એક મુસ્લિમની ઓળખ શી?'
સફેદ ચાદર શરીર ઉપર લપેટી રાખતા. મહંમદ સાહેબ (સ.અ.વ.) મહંમદ સાહેબ (સ.અ.વ.)એ ફરમાવ્યું,
સ સાથે સમાન વ્યવહાર રાખતા. પ્રેમ અને કરૂણા તેમના કહ્યું કે સચો મુસલમાન તે છે જેના હાથમાં જાન-માલ સોંપી સો રોમેરોમમાં પ્રસરેલા હતા. એક નાનકડા કબીલામાંથી ઇસ્લામી નિશ્ચિત થઈ જાય.'
સામ્રાજ્યના બાદશાહ બનવા છતાં મહંમદ સાહેબ (સ.અ.વ.) એકવાર એક વ્યક્તિ મહંમદ સાહેબ (સ.અ.વ.) પાસે આવ્યો. ક્યારેય મહેલોમાં રહ્યા નથી કે ક્યારેય સિંહાસન પર બેઠા નથી. તેના હાથમાં એક પક્ષી અને તેના બે-ત્રણ બચ્ચાઓ હતા. મહંમદ નારીયેળના પાંદડાની બનેલી છત અને માટીથી ઉભી કરેલી સાહેબ (સ.અ.વ.) સામે તે ધરતાં બોલ્યો,
દિવાલોવાળી ઝૂંપડીમાં જ તેઓ જીવનભર રહ્યા હતા. આમ જંગલમાંથી આવતો હતો ત્યારે મેં આ બચ્ચાઓને માળામાં લોકોની મહેફીલ એ જ તેમનો દરબાર હતો. બાળકો પર તેમને ચીંચી કરતા સાંભળ્યા. એટલે ઝાડ પર ચડી તેને પકડી લીધા. વિશેષ પ્રીતિ હતી. રસ્તે ચાલતા ચાલતા ઉભા રહીને ગલીમાં ત્યાંજ તેની મા આવી, તેને પણ મેં પકડી લીધી. આપને માટે તે બાળકો સાથે રમવા માંડવું, એ એમને માટે રોજની વાત હતી. લાવ્યો છું.”
માંદાને જોવા જવું, મુસલમાન કે બિનમુસલમાન કોઇનો પણ મહંમદ સાહેબ (સ.અ.વ.) ભયભીત બચ્ચાંઓ અને તેની માને જનાજો જતો હોય તો ઊઠીને થોડે સુધી તેની સાથે ચાલવું. અને
પર લોકસંપર્કથી દૂર એકા1 =પવિત્ર સ્થાનમાં રહેવાથી મનુષ્ય ઉચ્ચ વલણમાં પ્રાપ્ત કરે
