________________
જન સુગર
તા. ૧-૭-૩પ
જૈન યુગ.
ધારિત શિષવા મુકીfથ નાથ ! રથ આ તે શાસન રસિકતા ? न च तासु भवान् प्रदृश्यते, प्रविभक्तासुसरित्सवादघेः ॥ ' અર્થ–સાગરમાં જેમ સર્વ સરિતાએ સમાય છે
શાસન પ્રેમી બંધુઓએ ત્રીજું અધિવેશન ભરી
ધમની કે સમાજની કેટલી સેવા બજાવી એ તો કોઈ તેમ હે નાથ! તારામાં સર્વ દષ્ટિએ સમાય છે, પણ
તટસ્થ અવકનકાર કહી શકે છતાં કોન્ફરન્સ પર ઉભરો જેમ પૃથક પૃથક સરિતાઓમાં સાગર નથી દેખાતે તેમ
કહાડવામાં કચાશ નથી રાખી એ છાપાને વાંચનાર પૃથક્ પૃથક્ દષ્ટિમાં તારું દર્શન થતું નથી.
જાણેજ છે. એથી કેન્ફરન્સની મહત્તા ને ગોરવ વધુ તેજોમય શ્રી સિદ્ધસેન વિવાદ
બન્યા છે. એક વેળા એ સંસ્થાનું તેરમુ કરનાર વર્ગ જ્યારે આજે એને સંભારે, પ્રમુખથી માંડી વિવેચન કરનારા સર્વે વિષયની બહાર જઈને પણ એને યાદ કરવાનું ન ચૂકે ત્યારે
ખસુસ એમ કહેવું જ પડે કે એ સંસ્થા જીવંત છે એટલુંજ
મ નહિં પણ એની છાપ સમાજના મોટા ભાગ પર હજુ પણ તા. ૧-૭-૩૫
સેમવાર. મન છે. અને એને ભૂસી નાંખો સાર આ ધર્મના કહેવાતા
ફિરસ્તાઓને ૫શુ ઈશું ને કરવા પડે છે. ગજરાજને શ્વાનના
ભસવાની કેટલી ચિંતા હોય? કોન્ફરન્સને પિતા પ્રત્યે આજકાલના મેળાવડાઓ.
ફેંકાતા, અધર્મી, નાસ્તિક, ધમાહી આદિ શ કે જે સોસાયટીના કાર્યકર્તાઓએ હવે બહુરૂ૫ ધારણ
ધર્મના ઇજારદારની આ યુદ્ધશાળામાંથી બહાર આવે છે અને કરવા માંડયા છે. જનતાને ભ્રમમાં નાંખવા સોસાયટી જે ફેંકવાનું કાર્ય એક ધંધારૂપ બની ગયું છે ! તેની વધુ સંમેલન ઉપરાંત જનની મહાસભા એવું નવું નામ ફિકર ન હોય. પિતાને જ બાંધનું વારેકવાર ધમને સ્વાંગ ધારણ કર્યું છે. જે એમ લખવા માત્રથી મહાસભા થઈ
સજી આવા પ્રકારનું તાંડવ નૃત્ય નિહાળી. હાસ્ય ઉદ્ભવે છે, શકતી હોય તે ભાગ્યે જ કોઈ બંધારણ અને પ્રતિનિધિ કેમકે કેવળ એ કરણીમાં અજ્ઞાનતા અને બાલિશતાનાંજ આદિની જંજાળમાં પાવાનું પસંદ કરે ! ચાર આના ભરવા
દર્શન થાય છે ! એ વેળા આનંદધનજી મહારાજનું વચન માત્રથી ડેલીગેટ જ્યાં બની જવાય ત્યાંના બંધારણ પર સ્મૃતિપટમાં તાજુ થાય છે કેબીજું શું કહેવાપણું હોય? જેમાં પ્રતિનિધિત્વ જેવી વસ્તુજ
ધરમ ધરમ કરતો જગ સહુ ફિરે, ધરમ ન જાણે છે નથી, જ્યાં જુદા જુદા પ્રાંતનું પ્રમાણસર પ્રતિનિધિત્વ કરવા મર્મ, જિનેશ્વર. નિયમો નથી, પંજાબ, મારવાડ કે મહારાષ્ટ્ર અને બંગાળ
શાસન રસિકતા જરૂર પ્રશંસનીય છે પણ તે વીર આદિમાંથી જવલેજ એકાદ રાયખડયાની હાજરી હોય. એ પરમામાના શાસનની હાલ તેજ. માધવબાગના પ્રેમી શું બતાવે છે કે માત્ર આ અધિવેશન, એ અમુક જાતના -
(અનુસંધાન ૫, ૭). વિચારવાળાની મંડળીના જલસા સિવાય અન્ય કંઈજ નથી. મનુબેના સંમેલનરૂપ છે. તેથીજ પુનઃ એક વાર કહેવું એને મહાસભાનું નામ આપવામાં મુખમના પ્રદર્શન સિવાય પડે છે કે એ ઉભયની સરખામણી કરનારા અંધાર કે બેટા અંબર વિના બીજું છે શું? એ તે નામ પાડે અથડાય છે. એવી જાતની સરખામણીમાં ઉતરવાનું સુરજી જસુ ને તે આંખે નહિં દેખે કશું જેવું હાસ્યજનક! કાર્ય બાપ સાથે દિકરાની તુલના કરવા જેવું બેહુદું છે. એની સરખામણી કોન્ફરન્સની સહ સંભવી શંકજ નહિં. જયાં ઉભયના ક્ષેત્ર અને ઉદ્દેશ જ જુદા ત્યાં તુલના ઘટી જ કેનરન્સ એ તે જૈન સમાજના જુદા નાદા પ્રાંતમાં વસનાર કેમ શકે ? સિંહનું ચામડું ચઢવા માત્રથી જે શિયાળ સિંહ બની બંધુઓનું યોગ્ય પ્રતિનિધિત્વ ધરાવતી સંસ્થા છે. એના જ હોય તે, ભાગ્યેજ શિયાળવાની વસ્તી નજરે ચઢત ! એને આંગણામાં પંજાબી, મારવાડી કે મહારાષ્ટ્રિય વા ગુજરાતી સિંહ તે સિંહ અને શિયાળ તે શિયાળ. જૈન સમાજ આજે પિત છે. . જૈન છે એટલો હક્ક માત્રથી વિના રોકટોક નામ માત્રથી ભુલાવામાં પડી જાય એ અશક્ય છે અને એ વાતની પ્રત કરી શકે છે...આમ છતાં ડેલીગેટ થવા સારૂ કયાં તે પ્રતિતી સેસાયટીના બંધુઓને ગત અધિવેશનથી થઈ ચુકી સંધ કે સંસ્થાનું પીઠબળ જોઈએ. જે આવ્યા તે ડેલીગેટ હશે. બળે તેઓ બળ અને હાજરી માટે પ્રગતિના બણગા જેવી પલંપલ નજ નભી શકે. આ પ્રકારનું વિશિષ્ટ અને કે ૫ણ ઉધાડી આંખે જેનાર તે જોઈ શકે છે કે અસ્તનો કેysણુ કમજ ધરાવનાર વ્યકિત પ્રમાણિકપણે ભૂલ ન પડીયા વાગી રહ્યાં છે ! સુરતી પાઘડીઓ એમાંથી મોટા કહી શકે તેવું બંધારણુજ એ મહાન સંસ્થાની મહત્ત- પ્રમાણમાં ખસી ગઈ છે ! સાગર-વિજ્યના મતભેદ વિસ્તાર પ્રતિભા પુરવાર કરવા બસ છે. એના વિશાળ અંકમાં પામતા જાય છે! સોસાયટી, યુવક સંધ, દેશવિરતિ, અવિરતિ કે સામાન્ય જન દૂર જવાની શું જરૂર છે ! કાર્યવાહીને હેવાળજ પુરસ્થાન પ્રાપ્ત કરી શકે છે. સોસાયટીનું સંમેલન કે યુવક વાર કરે છે કે વડોદરાના ઠરાવ પ્રત્યે રોદના રડવા સિવાય પરિષદનું અધિવેશન એ તે એક મોટા પ્રાસાદના જેમ જુદા એક પણ સંગીન કાર્ય કરી શકાયું નથી. આમ છતાં મહાજુદા હાથ ખંડ અથવા તે એકીદા વડવૃક્ષની જેમ જુદી જુદી સભાને સ્વાંગ સજવાની લાલસા છેડી શકાતી નથી એજ શાખાઓ હોય એમ અમુક જતનું માનસ ધરાવનાર આશ્ચર્ય !
આ અધિની હાજરીમાં જમાન
