________________
આ નું નામ મા નવતા - વિ જય . અલી સવિતા ? તું તે રાજરમણી હેય “પખાલીના દોષે પાડાને ડામ' એ ન્યાયે તેણે તેમ દિન-પ્રતિદિન કેટલી બેદરકાર બનતી સવિતાને ઉધડી લીધી. જાય છે? તે શું કરવા ધાર્યું છે ? શું સવિતા કુલીન અને સુશીલ સ્ત્રી હતી. પડેશમાંથી અમને પરદેશ મોકલવા ઈચ્છે છે ? પરપુરુષની સાથે અને તેમાં પણ ઝગડો થાય હવે તે તારા છોકરાની ઉદ્ધતાઈ સહન થાય તેવા શબ્દો નજ બેલાય, એમ તે સમજતી. તેમ નથી. રેજ બે રેજ મારે છેકરે કેટલે તેથી મૌન રહી. માર ખાય ?
પણ એથી તે ઉલટું ભૂખ્યો સિંહ ત્રાટકે આજે કુમુદચંદ્ર ગુસ્સામાં આવી ગયે તેમ કમદચંદ્ર ધુંવાપુંવા થઈ ગયે અને હતું. તેને માતૃમુખ ધીરૂ શેરીમાં બીજાના ગુસ્સે થયેલે કુંભાર ગધેડાના કાન મચડે તેમ છોકરાઓ સાથે રમતે અને વાત વાતમાં રડીને જવાબ ન મળવાથી પિતાના ધીરૂને કૂટવા માંડ રોજ ઘરભેગે થતું. ભેગ જેગે આજે સવિતાના નાલાયક !ના કહેવા છતાં શા માટે એ પાપણીના વિનોદની સાથે રમતા તે પડી ગયે અને છોકરા ભેગે રમવા જાય છે? વિને મને ધક્કો મારી પાડી નાખ્યો, એમ ગએ થયેલે બાપ ધીરનો કટ કરી નાખશે રડતા-રડતે ઘેર ગયે.
એમ સમજી ધીરૂની બાએ ધીરૂને પિતાની છીંડે ચઢયે ચાર એ ન્યાયે બહાર વિને- પાસે ખેંચી લીધે. દને જોઈને કુમુદને પિત્તો ઉછળી પડયે અને
પણ એ તે બળતામાં તેલ હેમવા જેવું ડું પણ કરી બતાવવું એ વધારે કીંમતી છે. થયું. કુમુદને તે સવિતાને ખંખેરવી હતી, તે માટે જ કહ્યું છે કે
તક ચાલી જતી જોઈને તેણે વચ્ચે આવેલી કથની કથે સો કેઈ,
ધીરૂની બા ઉપર વચનબાણોને મારે શરૂ કર્યો. રહેણ અતિ દુર્લભ હોય.
સવિતાથી એ ન ખમાયું અને છેકરાની
વઢવાડ મેટાની વઢવાડ થઈ જાય, તે ઠીક નહિ. અવસરે કામ લાગે તેજ વસ્તુ કામની
એમ સમજી બહાર આવી. કુમુદભાઈ ! આ શું
કરે છે? કરો તે છોકરાં, એ તે લડે पुस्तकस्था तु या विद्या
અને રડે, એથી કંઈ મોટાંથી છેકરા ન થવાય! દુરસ્તે જતં ધન, |
જોઇ તને, તું મેટી પંડિતા છે તે જાણું कार्यकाले समुत्पन्ने,
છું, મારે તારે ઉપદેશ નથી સાંભળ, સંભન ના વિદ્યા ના તદ્ ધનમ્ | ળાવજે તારા ધણીને. મારા છોકરાને તારે પુસ્તકમાં રહેલી વિદ્યા અને પારકાના વિનેદ શા માટે મારે ? કુમુદ બે. હાથમાં રહેલું ધન કામ આવી પડે તે સમયે સવિતા વિનયથી બેલીઃ ઉપદેશ તે જ્ઞાનીઓ કામ લાગતું નથી. માટે તે વિદ્યા એ વિદ્યા આપે, આપણું કામ નહિ. પણ આમ હું નથી અને તે ધન એ ધન નથી.
તમારી સાથે બોલું તે તમારી શેભા વધશે? અને એ રીતે આપણે પોશ સારે બનશે?
