Jain Dharm Prakash 1916 Pustak 032 Ank 04

Author(s): Jain Dharm Prasarak Sabha
Publisher: Jain Dharm Prasarak Sabha

Page 8

જે ધર્મ પ્રકાશ. વાતનું અન્વેષણ કરવું ઉચિત છે. ૧૩ર
જે આચરણથી લોકોમાં ઉલટા અપ્રિય થવાય તેવાં આચરણ સાધુએ સાવધાનપણે તજી દેવાં એમ ગ્રંથકાર જણાવે છે.
दोरोणानुपकारी भवति परो येन येन गिविष्टः ।
स्वयमपि तदोपपदं सदा प्रयत्नेन परिहार्यम् ।। १३३ ॥ ભાવાર્થ-જે જે દાપથી અન્યજન અનુપકારી અને અત્યંત ખિન્ન થાય તે તે દોષના સ્થાન સદા તેિજ પ્રયત્નથી પરિહરવાં. ૧૩૩
વિક–જે જે કાર્ય કરવાથી લોકો કુપિત થાય અને ઉલટા સામા થઈ જાય તે તે દોષસ્થાનનો સાધુએ પોતે પ્રમાદ રહિતપણે ત્યાગ કરી દેવો. અર્થાત્ જે કારને લહીને લોકોને અપ્રિયકારી થતો કોઈ અન્ય જોવામાં આવે એટલે તે જાણીને એવું પ્રિય કાર્ય જાતેજ વિચારી સાધુએ રાવધાનપણે તજી દેવું ઉચિત છે. ૧૩૩
જેમ આ રીતે દેવસ્થાન તજી દેવાં જરૂરનાં છે તેમ આગળ જણાવેલી હિતશિક્ષા પણ ખ્યાલમાં રાખવાની છે એમ શાસ્ત્રકાર કહે છે.
पिण्पणानिरुक्तः कल्प्याकल्पयस्य यो विधिः मुत्रे ।
ग्रहणोपभोगनियतस्य तेन नेवागयययं स्यात् ।। १३४ ।। ભાવા–પિંડનિયુક્તિ સૂત્રમાં આહારાદિ ગષણ સંબંધી જે વિધિ કહ્યો છે તે મુજબ નિયમસર આહારાદિ ગ્રહણ અને ઉપભેગ કરનાર સાધુને કદાપિ રોગનો ભય રહેતો નથી. ૧૩૪
વિ૦-ડિપણ અધ્યયનમાં ઉગમ ઉત્પાદન અને એષણાના દેષરહિત આહાર ગ્રહણ કરવા સંબંધી અને કલ્પનીય અકલ્પનીય સંબંધી જે વિધિનિશ્ચયથી જણાવ્યો છે તે પરાણે આહાર ગ્રહણ કરવામાં જે નિયમિતપણું સાચવે છે, અર્થાતુછે :રૂર જેટલો પરિચિત આહાર લેરી લાવે છે તો તે પરઠવી દેવો પડતો નથી.
ને લાવેલો આહાર વાપરવામાં પણ પરિમિતા-નિયમિતપણું સાચવે છે-ઉણાદી કરે છે તો તે કદાપિ અજીર્ણજનિત વ્યાધિને ભય રહેતો નથી. એ રીતે વતાં મંદવાડાદિ ન ચડાવવાથી વાળ અપવાદ રવવા પડતા નથી અને
એ અનુશનમાં પણ અંતરાય શક નથી. મતલબ કે અકય આહાર તજીને પરિતિ જ આડાર લાવવાનું અને વાપરવાનું છે ત્યા રાખવામાં આવે છે તે ડાઇને કશો વાંધો આવતો નથી. ૩૪
ઉપર જાઓ : ૮ : રટ કરી બતાવવાં છતાં શાકાર કરે છે.
I દવારા
જ
! શરૂ !