________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
માં પ્રકા
વાપરી લેવુ જોઇએ, જેમ વાંસવાહિક વડે લાતું-કારાતુ કાઇ દ્વેષ કરતું નથી અને પુષ્પાદિકવડે પૂજાતુ હતુ રાગ કરતુ નથી, તે જેમ અચેતન હતું. રાગ દ્વેષ રહિત છે તેમ સાધુ ચૈતનાવાન્ છતાં પણ પેાતાને કહ્યું જ્યાં નિર્દોષ અન્નપાન ગમે તેવાં સારાં કે નરસાં મળે તે લગારે રાગ દ્વેષ કર્યા વગર ( કાષ્ટની પેરે નિર્વિ કારણે ) અરાલ રાખીને વાપરી ય છે. ૧૨૯
તેવું ભાજન પણ તે દ્રવ્ય ક્ષેત્રાદિક લક્ષમાં રાખી સ્વગત વિચારીને વાપર વામાં આવે તે તેથી અજીર્ણાદિક દેષ થવા ન પામે એમ શાસકાર દર્શાવે છે-कार्ल क्षेत्रं मात्र सात्म्यं द्रव्यगुरुलाघवं स्ववलम् । ज्ञात्वा यो कि मेवस्तस्य ॥ १३७ ॥ ભાવાર્થ-કાળ, ક્ષેત્ર, પ્રમાણ, પથ્ય, દ્રવ્યનું ભારે હલકાપણુ, અને આત્મ ગળ જોઇને જે મુનિ આહાર વાપરે છે તેને આષય બેષજની શી જરૂર ? ૧૩૭ વિ॰~~~~èાજન કરનારે રૂતુકાળ કર્યો છે તે ખ્યાલમાં રાખી ને ગ્રીષ્મ કાળ હોય તે પાણી વધારે અને અન્ન એન્ડ્રુ વાપરવુ, વર્ષાકાળ હાય તા કાડાને છઠ્ઠા ભાગ ઊણા રહે તેમ અન્નપાન સમાન વાપરવાં, અને શિશિર કાળ હોય તો અન્ન કરતાં જળ અલ્પ વાપરવું. ક્ષેત્ર કેવું છે. તે લક્ષમાં રાખી સારડ દેશ જેવુ રૂક્ષ ક્ષેત્ર હાય તે વધારે લોજન કરવું, બહુ જળવાળુ સ્નિગ્ધ ક્ષેત્ર હાય તા સુષે જરી શકે તેટલા પૂરતુજ વાપરવુ, અને કાશ્મીર જેવું ઠંડુ ક્ષેત્ર હાય તે ત્યાં સુખે જરે તેવું અને તેટલું વાપરવું. વળી પાતાની જઠરાગ્નિના પ્રમાણમાંજ સુખે પચે તેજ ને તેટલેજ ખારાક લેવા પણ વધારે નહિ. તેમજ પોતાની પ્રકૃતિને માફક આવે એવા સ્નિગ્ધ, રૂક્ષ કે મધ્યમસર આહાર ગ્રણ કરવા. વળી ખાવાપીવાની ચીજ કેવી હુલકી કે ભારે છે ? અને સ્વારીરાગી છે કે નીરોગી છે અનિષ્ટ છે કે નિળ છે ? તે બધુ ટામાં રાખીને અનાદિ વાપરવામાં આવે તે પછી આષધ ભેષજ લેવાતું કશુ પ્રત્યેાજન રહેતુંજ નથી. ૧૬છ
जुहार शब्दको अर्थ.
જીહાર લુહાર વિણક કહે, ન જાણે જુહારકા બેદ; ભેદ જાણ ધીન રહત હય, આડે પ્રહર મૃત્યુ ખેદ {જાએ નુર્ગાદેશ હા, રામે દૃષ્ટિ સાર; રામે સ નામ હૈ, વાકે નામ જુદા.
For Private And Personal Use Only
1
દફતરી ન દલાલ વનેચ દ-મામી.
