________________
( ૨૪ )
"चिन्तितं तदिह दूरतरं प्रयाति यच्चेतसा न गणितं तदिहाभ्युपैति । प्रातर्भवामि वसुधाधिपचक्रवर्ती
सोऽहं व्रजामि विपिने जटिलस्तपस्वी ॥ હે દેવ ! રામચ દ્રજીએ ડીકજ કહ્યું હતુ. કે—જે વાત મનમાં વિચારે તે દૂર ચાલી જાય છે, અને હેનું મનમાં જરા પણ ધ્યાન નહેતું તે આગળ આવીને ઉભું` રહે છે. હું પ્રાત:કાલમાં આખી પૃથ્વીનેા ચક્રવર્તી રાજા ઈશ, એ પ્રમાણે એકજ દિવસ પહેલાં વિચાર કરી રહ્યા હતા, તેજ હું જટા ધારણ કરીને તપસ્વીની માફક જ ગલમાં જઈ રહ્યા છું. હે દેવ ! આ ભવમાં કર્મજ પ્રધાન છે. મેળો પહના પતિઃ' કર્મની ચાલ સમજવી બહુજ કિઠન છે, ”
આટલુ` કહી સુલસાએ સહર્ષ ચિત્તથી દેવની તરફ દેખ્યુ અને પાછી કહેવા લાગી:—
“ હે ઇલાકના વાસી દેવ ! હું તે વાતને શાક પણ નથી કરતી. કેમકે‘ યુન્ટ્રિ ધર્માનુસારની ' જહેલુ થવાનુ હાય છે, હેવી બુદ્ધિ પણ થઈ જાય છે; તેજ સનાતનના નિયમ છે, અત એવ જે થયુ' તે ખરૂ, હવે મ્હને તે સંબધી કઈ ચિન્તા નથી. યદિ હમારા અનુગ્રહથી મ્હારી પીડા કમ થઈ જાય તેા શ્રેષ્ઠ છે, નહિ તે હું તે મ્હારાં કરેલાં કર્મનું ફળ ભોગવવાને માટે તૈયારજ છુ, ”
સુલસાની આટલી વાત સાંભળી નેગમેષી ટ્રુવે ઈન્દ્ર લાક તરફ પ્રયાણ કર્યું.
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
