Jain_Satyaprakash 1945 06

Author(s): Jaindharm Satyaprakash Samiti - Ahmedabad
Publisher: Jaindharm Satyaprakash Samiti Ahmedabad

Page 22

૧૪ ] શ્રી જૈન સત્ય પ્રકાશ
[ વર્ષ ૧૮. (२) गत्यां महाभक्त्या पंडित मानदेवेन विनायकस्य देव
मूर्तिरभुता कारापिता ॥ मंगलमस्तु सु० महिपाल भा. लालु सुत अजउउटा पितृव्य नरपाल उटानिमितं (तं) पित्रो [: ] એણે શ્રીશક્તિનાથવિચૈ શ્રીદારી છે. શ્રીમદ્દેશ્યામિ ,
(લીંબડીના મેટા મંદિરની ધાતુપ્રતિમાને લેખ) હારીજગચ્છીય શ્રી મહેશ્વરસૂરિજીના બીજા પણ ત્રણ લેખો સં. ૧૫૦૧, ૧૫૧૧ અને ૧૫૨૮ના છે. ૧૫૦૧, અને ૧૫૧૧ના લેખમાં તેમનું નામ મહેસાસરિભિ આપ્યું છે. પરંતુ હારીજ ગચ્છ નામ તે સ્પષ્ટ છે. ૧૫૦૧ અને ૧૫૧૧ના લેખે જામનગરમાં શ્રી આદિનાથજીના દેરાસરજીમાં ધાતુમૂર્તિઓ ઉપર છે. અને ૧૫૨૮ને લેખ રાધનપુરના શ્રી શાંતિનાથજીના મંદિરમાંની ધાતુમતિ ઉપર છે.
(પ્રાચીન લેખસંગ્રહ ભાગ ૧ સ્વ. આ. શ્રી વિજયધર્મસૂરિજીસંગૃહીત.) सं. १५७७ वर्षे श्रीवासुपूज्यबिंबं का. प्र. श्री हारीजगच्छे भट्टारक श्री शीलभद्रसूरिभिः આ જ બીજો લેખ પણ છે. માત્ર
શ્રીનાથજીવ આટલો જ ફરક છે. આ જ આચાર્ય, આ જ ગચ્છ, આ જ સંવત્ એમાં છે.' (કડીને લે. જૈન ધાતુ પ્રતિમા લેખસંગ્રહ ભાગ ૧. સં. સ્વ. આ. શ્રી બુદ્ધિસાગરસૂરિજી)
सं. १३८३ वर्षे माघ शु० ९ रवौ श्रीश्रीमालशा० पितृ वीकम मात वील्हणदे श्रेयसे सु० वयरसीहेन श्रीपार्श्वनाथबिवं का० प्र० हारोज ( ? ) गच्छे श्री મહેંદ્રવૃત્તિમઃ ! (જેન ધાતુપ્રતિમાલેખસંગ્રહ ભાગ બીજે, વડોદરાના લેખે. પૃ. ૭)
सं. १५१७ वर्षे मार्गशिर ७ गुरौश्रीश्रीमालक्षातोय घेष्ठिमांडण भार्या माल्हणदे सुत मणोरसी भार्या मांजू सुत नागाकेन पित्रो श्रेयसे श्रीश्रेयांसनाथबिंबं का०प्र० श्रीहारीजगच्छे श्री महेसरसरिभिः सापषडावास्तव्यः
( જૈન ધાતુપ્રતિમાલેખસંગ્રહ ભાગ બીજે, માતરના લેખ પૃ. ૮૮ ) આ શ્રીમહેશ્વરસૂરિરાજના ૧૪૯૪, ૧૫૦૧, ૧૫૧૧ અને ૧૫૨૮ના જે લેખો આગળ ઉપર આપ્યા છે તે જ આ લાગે છે માત્ર અહીં સાપષડાવાસ્તવ્ય આ વિશેષણ નવું છે.
આ બધા લેખો જોતાં તેરમી સદીના પ્રારંભથી હારીજગની શરૂઆત થઈ હશે અને ઠેઠ સોળમી સદી સુધી આ ગછનું નામ મલે છે એટલે લગભગ ત્રણ વર્ષથી વધુ સમય સુધી આ ગચ્છનું અસ્તિત્વ રહ્યું હશે એ અનુમાન વધુ પડતું નથી લાગતું. લગભગ ચાર સૈકા ગણીએ તો પણ ચાલે,
આ સિવાય પ્રાચીન જૈન લેખસંગ્રહમાં સં. ૧૩૩૦નો હારીજ ગચ્છીય આચાર્ય શ્રી શીલભદ્રસૂરિને લેખ છે. લેખાંક ૪૯૧. એ જ શીલભદ્રસૂરિજીનો ૧૩૪૩ને લેખ છે જેમાં હારીજગછનો ઉલ્લેખ છે. (લેખાંક ૪૮૯). આ જ શીલભદ્રસૂરિજીને સં. ૧૩૩૩ ને લેખ છે (લેખાંક ૪૮૫) પરંતુ તેમાં હારીજગચ્છનું નામ નથી. નીચેનો લેખ જરૂરી ધારી આખો ઉતારું છું—
સં. શરૂ૫ રે વૈરાણ વરિદારના છે ઘટ્ટીવાસાતીર એ ગાતા શ્રેયા કુત્ત...થરમૉ વારિત ક. આમિર
(પ્રાચીન જૈન લેખસંગ્રહ શ્રી જિનવિજયજી સંપાદિ) આ લેખમાં પ્રતિષ્ઠાપક આચાર્ય હારીજગછના છે, જ્યારે શ્રાવક પલીવાલ જ્ઞાતીય છે.