________________
દભ ત્યાજ્ય દુર્લભ છે, વતી વ્હેરવા કહેવાથી તેણે પાતાને જોઇતી વસ્તુ જ્હારી લીધી. પછી તેને નમ્રપણે શ્રાવિકાએ પૂછ્યું કે આપની પહેલાં એક સાધુજી આહાર નિમિત્તે આવ્યા હતા તેમને મેં આ વસ્તુ ન્હ રવા બહુ આગ્રહ કર્યા છતાં તે બ્હાયા વિંના ચાલ્યા ગયા. તેનું શું પ્રયેાજન હશે?” તેણે જણાવ્યુ કે “મ્હેન ! તે સાધુજી બહુ આત્માર્થી-ભવભીરૂ હાવાથી નિર્દોષ આહારની ગવેષણા કરે એવા છે તેથીજ સરસ આહારમાં મૂôા નહિ પામતાં અન્યત્ર નિર્દોષ આહારની ગવેષણા કરવા ગયા. હું તેવા આત્માર્થી નહિ હોવાથી કેવળ વેષધારીજ છુ. તે મહાત્માનેજ ધન્ય છે કે જૈના દર્શન માત્રથી પણ પાપ પ્રલય જાય. ” એમ પ્રશસીને તે સાધુ પોતાને સ્થાને ગયા. થાડી વારમાં એક એર સાધુ આન્યા તેને પણ આહાર તેની ઇચ્છા મુજબ હૈારાવ્યા બાદ શ્રાવિકાએ પૂર્વલા અને સાધુ સંબંધી વાત પૂછી તે તેણે કહ્યુ હું “ પ્રથમ વ્હાયા વિના જે સાધુ પાછા વળ્યો તે તેા કેવળ દ ભી-ઢગજ છે અને તેની પ્રશ'સા કરનાર બીજો સાધુ પણ લેક રંજન કરવા મીઠુ એટલીને ઠગાઈજ કરનારો છે. અમે પણ ૫હેલાં એવી કેટલીક ઠગાઈ કરતા હતા પણ તેથી કટાળી હવે તેમ નહિં કરવા અમે નિશ્ચય કરી આનદ્મથી વિચરિયે છિયે.” તે સાધુની વાત સાંભળી ચતુર શ્રાવિકાએ નિશ્ચય કર્યેા કે પ્રથમ આવેલા સાધુ કેવળ નિઃસ્પૃહ હોવાથી ઉત્તમાત્તમ છે અને બીજો સાધુ પણ ગુણુ પક્ષપાતી-ગુણુરાગી હોવાથી ઉત્તમજ છે. પણ તે ઉભયની નિદા કરી આપબડાઇ કરનાર આ ત્રીજે સાધુ તેા કેવળ અધમજ છે. આ કથા ઉપરથી ઉત્તમ સમ્ર એ લેવાના છે કે૧ સૂર્ય ઉગે છેતે ક ઇ છામડે ઢાંકયા રહેતા નથી, તે જેમ સ્વતઃ પ્રકાશે છે તેમ ઉત્તમાત્તમ ગુણધારક મહા પુરૂપે પણ સ્વતઃ સ્ત્રગુણાવડે જગતમાં પ્રકાશ પામે છે. ૨ પાતામાં તેવા ઉત્તમાત્તમ ગુણીના આવીભાવ (દેખાવ) થયા ન હોય તેવા પણ તેવાજ સદ્ગુણ્ણાના ખપી જનાએ નિર'તર સદ્ગુણુવત મહાપુરૂષાની સેવા-સ્તુતિ-પ્રશસા કર્યા કરવી એ પણ ઉત્તમતા પામવાના સરલમાં સરલ ઉપાય છે. કેમકે ત્રાંબું પણ વેધક
''
+
