________________
[ રૂપ
તા. ૧૦-૧૨–૧૯૬૪] જેન ડાયજેસ્ટ રાજમહાલય તરફ મંગલ પ્રસ્થાન કરે ધર્માધ્યક્ષોને એ ગ્રંથ ભેટ પુસ્તક તરીકે છે. મુખ પરની અચલ શાંતિ અને મોકલવામાં આવે છે તેમજ કાશ્મીર, સાધુ સુલભ નમ્રતાથી વધુ વંદનીય નેપાળ, સિંહલદ્વીપ અને ઇરાન જેવા લાગતા, આજુબાજુ પંડિત અને દૂરના પ્રદેશમાં તેની પ્રત મોકલી પ્રતિષ્ઠિતોથી વીંટળાયલા આચાર્યશ્રી સિદ્ધરાજ અને શ્રી હેમચંદ્રસૂરિ હિંદુહેમચંદ્રસૂરિ સરધસની મધ્યમાં તેજ સ્તાનની બહારના દેશમાં પણ ગણનારાશિ જેવા શોભે છે. તેમની પાછળ પાત્ર બની રહે છે. બહુવિધ રંગ સામગ્રીથી શેભ બનેલે, પહેરાવેલી પુછપમાળાઓના પમરાટથી વાતાવરણને ભરી દેતો, અને જાણે આ એ પછી કેટલાંય વર્ષ વહી જાય મહાગ્રંથને નિજ મસ્તકે ધારણ કરવાના છે. સિદ્ધરાજ જયસિંહ પરલેક પામે મહા ભાગ્યથી પિતાને કૃતકૃત્ય સમજતો છે અને તે પછી દેશ પર અતિશય, હોય તેવો રાજગજશાળાને મુખય પ્રતાપી અને ધારાધિપ બલ્લાલ તથા. માતંગ ગર્વિષ્ઠ ડગલાંથી પ્રતાપ પાડતે જગલ ભૂપરૂપી હાથીઓને મસ્તક ચાલે છે અને તેની પાછળ ચાલતી ઉપર તરાપ મારવામાં સિંહ શાભનવસના પર અંગનાઓના સર જેવા કુમારપાળનું રાજશાસન પ્રવ સ્વતી ગીતોથી સમગ્ર વાતાવરણ છે-આચાર્ય શ્રી હેમચંદ્રસૂરિએ તેના ઉલ્લાસ અને ઉત્સાહની પરિસીમાએ પર જે ઉપકાર કર્યા છે તેના પરિણામે પહેચે છે.
કૃતજ્ઞ કુમારપાળ તેમનો ખૂબ આદર. રાજમહાલયના મુખ્ય પ્રવેશ દ્વાર
સતકાર કરી તેમને ગુરુપદે સ્થાપી. આગળ જઈ સિદ્ધરાજ પિતાના દર
પિતાનું રાજ સમસ્ત તેમને ચરણે ધરે બારીઓ અને અન્ય ગુહસ્થા સાથે
છે. આમ રાજા અને મૂરિ વચ્ચે મૈત્રી જઈ સામૈયું કરે છે અને એ મહા
( સંબંધ જામે છે. ગ્રંથને હાથીની પીઠ પરથી અત્યંત ગામમાં પડહ વાગે છે, “મહારાજ માનપૂર્વક ઉતારી રાજદરબારમાં લાવ- કુમારપાળ સોમનાથ, ગિરનાર અને વામાં આવે છે. આચાર્ય શ્રી હેમચંદ્ર
શત્રુંજયની યાત્રાએ પધારે છે. જે સરિના વ્યાકરણ-સારસ્વત સત્રને એ કઇ પ્રજજનેને જોડાવું હોય તેમણે મંગળ દિવસ બની રહે છે.
વાટ ખરચીની રકમ અને જેનાં એ પછી એ ગ્રંથની નકલ કરવા સાધને સાથે રાખવાં.” નિયત શુભ માટે ત્રણસો લહીયાઓને રોકવામાં મુદ્દતે અણહિલવાડ પાટણના રાજઆવે છે. જુદા જુદા પંડિતે અને માર્ગેથી રાજાને વિશાળ યાત્રા સંધ
