Atmanand Prakash Pustak 074 Ank 08

Author(s): Jain Atmanand Sabha Bhavnagar
Publisher: Jain Atmanand Sabha Bhavnagar

Page 7

હતું કે એમના વ્યવહાર-વર્તનમાં કયારેય વિરલ આંતરિક ગુણસંપત્તિને કારણે જ મનકડવાશ, ક્રોધ કે કલેશ દ્વેષની વૃત્તિ જોવા મળતી ભાવ પ્રત્યે આવી રુચિ કેળવીને તે તેઓએ ન હતી; અને એમના પરિચયમાં આવનારના મન પિતાના જન્મની મૌન એકાદશીની પર્વ તિથિને ઉપર એમને આત્મા હુકમ, અાકષાયી, જાણે સાર્થક કરી બતાવી હતી ! સરળ, ભદ્રપરિણમી અને નિખાલસ હોવાની રાજસ્થાનનું પાલી શહેર તેઓની જન્મ છાપ પડ્યા વગર ન રહેતી એમના જીવનનું આ ભૂમિ. પિતાનું નામ શોભાચંદ્રજી. માતાનું જ સાચુ આંતરિક બળ હતું અને પિતાની આવી નામ ધારિણીદેવી જ્ઞાતિ વિસા ઓસવાળ. વિ. ગુણીયલતાને લીધે તેઓ તીર્થંકર ભગવાનની સ. ૧૯૪૮ના માગશર શુદિ ૧૧ના મૌન એકા“જીવમાત્ર સાથે મૈત્રી ભાવ સાધવાની અને કઈ દશીના પર્વ દિને, તા. ૧૧-૧૨ ૧૮૯૧ના રોજ પણ જીવ પ્રત્યે વૈર-વિરોધને ભાવ ન રાખ. એમનો જન્મ. નામ સુખરાજજી, બારેક વર્ષની વાની ” આજ્ઞાનું સારા પ્રમાણમાં પાલન કરી ઉમરે માતા પિતાની છત્રછાયા હરાઈ ગઈ શક્યા હતા અને પિતાની જીવનસાધનાને અને અંતરમાં વૈરાગ્યને જાગ્રત કરે એ શુષ્કતાથી મુક્ત રાખીને, પ્રસન્ન મધુર વૈરાગ્યથી આઘાત લાગ્યો. સુખરાજજીને માતા-પિતા અને વિશેષ અહિંસા કરુણા-વાત્સલ્યમય બનાવી
કુટુંબમાંથી મળેલા ધર્મ સંસ્કારો વધુ ખીલી શક્યા હતા.
નીકળ્યા. એમનું મન ત્યાગ-વૈરાગ્ય-સંયમના એમની આવી વાત્સલ્યસભર સાધુતાને માર્ગને ઝંખી રહ્યું. પ્રભાવ એમના અનુરાગીઓ ઉપર તથા વિ સં. ૧૯૬૭માં, ૧૯-૨૦ વર્ષની યૌવએમનાથી અપરિચિત જૈન-જૈનેતર વ્યાપક નના બારણે પગ મૂકતી ઊછરતી ઉંમરે એમણે જનસમૂડ ઉપર તે પડતે જ; ઉપરાંત એમના આચાર્ય શ્રી વિજયવલ્લભસૂરીશ્વરજી (તે વખતે પ્રત્યે વિરોધનો ભાવ ધરાવનાર વ્યક્તિનું મન મુનિરાજ શ્રી વલ્લભવિજયજી) મહારાજના હસ્તે પણ એથી શાંત થઈ જતું અને એની ઉગ્રતા દીક્ષા ગ્રહણ કરી. એમને પોતાના શિષ્ય શમી જતી. નાના -મેટા, પરિચિત-અપરિચિત ઉપાધ્યાય (તે વખતે મુનિરાજ) શ્રી સેહનસૌ કોઈને માટે એમના મુખમાંથી નીકળતું વિજયજીના શિષ્ય બનાવવામાં આવ્યા અને ભાગ્યશાલી ઓ !”નું સંબોધન અને એની એમનું નામ મુનિશ્રા સમુદ્રવિજયજી રાખપાછળ રહેલી આત્મિયતાની હતપ્રીતની વામાં આવ્યું. લાગણી ભૂલ્યા ભુલાય એમ નથી. વળી પિતાની મુનિ સમુદ્રવિજયજી પિતાની સંયમયાત્રાને વાતને દઢતાપૂર્વક બીજાને સમજાવવાની એમની સફળ બનાવવા માટે જ્ઞાન-ચારિત્રની આરાધના સેમ છતાં સચોટ વાણી એમના તરફના અને ગુરુજનેની સેવા-ભક્તિમાં એકાગ્ર બની આદરમાં વધારો કરી અને વિરોધીના મનને ગયા તેમાંય વડીલેની તેમજ બીમાર-અશક્ત પણ વશ કરી લે એવી હતી.
લાન સાધુ મુનિરાજોની સેવા-ચાકરીનો ગુણ એક વક્તા તરીકે તેઓ સિદ્ધહસ્ત કે વધુ તે જાણે મુનિ સમુદ્રવિજયજીના અણુ અણુમાં પ્રભાવશાળી ન હોવા છતાં અને જરૂરત કરતાં એ વણાઈ ગયે હતા કે એ કરતાં તેઓ પણ ઓછું બોલવાની અને બને તેટલું મૌન પાળ- પિતાની જાતને અને પોતાની અગવડ-સગવડનેય વાની એમની ટેવ હોવા છતાં તેઓ જનસમૂડ વિસરી જતા. ગુરુજનેના અને વિશેષ કરીને ઉપર પ્રભાવ પાડી શકતા અને એની પાસે પોતાના દાદાગુરુ આચાર્ય શ્રી વિજયવલ્લભ અનેક સત્કાર્યો કરાવી શકતા, તે એમની આવી સૂરીશ્વરજીના એમના ઉપર અંતરના આશીર્વાદ
જુન, ૧૯૭૩