________________
શ્રધ્ધા અને સંયમનો ચમત્કારઃ
શ્રી રાજેશ જૈનશાસનમાં ધર્મધુરંધર પ્રાભાવિક જૈનાચાર્યોએ પિતાના તપ તથા ત્યાગ, શ્રદ્ધા, ધર્મનિષ્ઠા તથા નિસ્પૃ. હતા ઇત્યાદિ ઉજજવલ ગુણેથી જે શકવતી ઇતિહાસ સર્જ્યો છે, જે મહાન શાસનપ્રભાવના કરી છે, ને જે ચમત્કારોની પરંપરા રચી છે, તે અદ્દભુત તથા અનન્ય છે. એવા જ એક મહાન અને સમર્થ શાસનપ્રભાવક જૈનાચાર્યની શાસન પ્રભાવના તથા રાજા ભોજની સભામાં તેઓશ્રીનાં વરદહસ્તે
થયેલ ચમત્કારની ઘટના અહિં આલેખાયેલ છે.
દીન વદને બેસી રહ્યો છે તેની છેલ્લી કડી લાજ રાજાની મહાસભામાં બાણુ અને દામપિ તે ga! #દિન” બેલે છે. વહેલી મયુર કવિની ખૂબજ બોલબાલા હતી. એ જ્યારે સવારે શૌચ ગયેલા મયુરે આ પદો સાંભળ્યા, કાબે લલકારે ત્યારે જાણે સરસ્વતી શતમુખે સાંભળતાંની સાથે જ જમાઈને સંધી બોલ્યા તેમનામાં વાસ કરતી હોય તેવું લાગે. તેમના જમાઈરાજ! સુન્ન પદ પ્રગ ન કરે પરંતુ કવિત્વની અજબ કુશલભરી છટાથી રાજાને પણ તે જગ્યાએ ચડિ શબ્દને ઉપગ કરે. આટલે તે ખૂબજ માનીતા થઈ પડયા, પ્રતિભા તે સુધી હેરાન કરનાર સુભ્ર ન ગણાય. એમની. ઓજસ તે એમનું જ. જ્યારે એમના ઘરમાં રહેલી બાણની પત્ની પિતાના હૃદયમાંથી કવિતાનાં નીર છૂટે ત્યારે પાષાણુ સાદને પારખી ગઈ. હૃદય પણ પીગળી જાય ભલભલા કવિઓ પણ અરે! પિતાના સંતાનની પ્રણયકથા એમનાથી દૂર ભાગી જાય.
સાંભળનાર બાપ કે અધમ ગણાય? સતીને મયૂર અને બાણ બને સસરે-જમાઈ ક્રોધ ભભૂકી ઉઠશે. એના અંગેઅંગમાં અગન એક વખત બાણને પોતાની સ્ત્રી સાથે પ્રણય- લાગી ગઈ. હોઠ ફફડવા માંડયા. કલહ થયે. કલહમાં રાત્રિ લગભગ પૂરી થવા પોતાના સંતાનની ક્રુર મશ્કરી કરનાર આવી. બાણુ માન મૂકી સ્ત્રીને મનાવી રહ્યો અધમ પિતા! તમારા આખા શરીરે કે છે. પગે પડી વારંવાર કાકલુદીભરી વિનતિ નીકળશે? સતીએ શ્રાપ આપે. કરી રહ્યો છે. પણ આ તે સ્ત્રીહઠ.
કવિ મયૂરના અંગેઅંગમાં કેદ્ર વ્યાપી ઈંદ્રને પણ ઈંદ્રાણીના પગની પ્રસાદી ચાખવા ગયે. લેકે પંડિતરાજની ઠેકડી કરવા માંડયા મળી જાય તે બિચારા બાણની શી વિશાયત? રાજસભામાંથી પણ પંડિતજીને ધૂત્કારી કાઢયા. પગની પ્રસાદીને આસ્વાદ લેતે વધુ ને વધુ ઘેર અપમાનને સહન કરતા પંડિતજી નમ્ર બની રહ્યો છે બાણ છેવટે કંટાળી એક સૂર્યના મંદિરમાં આવ્યા. આર્તસ્વરે કવિતા બાજુ ઉભો રહી ગત પ્રાયા રાત્રિઃ આદિ બ્લેક આરંભી. બસ. એજ કાવ્યને ગંગાપ્રવાહ ફરીને
