Jain Dharm Prakash 1966 Pustak 082 Ank 09

Author(s): Jain Dharm Prasarak Sabha
Publisher: Jain Dharm Prasarak Sabha

Page 4

*99*****
શ્રી વન્દ્વ માન–મહાવીર મણકા ૨ જો :: લેખાંક : ૧૯
લેખક : સ્વ. મેાતીચંદ્ર ગિરધરલાલ કાપડિયા (મૌક્તિક)
ત્રિશલામાતાને તે। આ હકીકતથી ખૂબ આનંદ થયા અને તેમણે તે હકીકત પતિને જણાવી.
ત્રિશલા- અગાઉ તા વમાન પરણવાની ના હા કરતા હતા, પણ હવે તે એ ઠેકાણે આવી ગયા છે.'
સિદ્ધાર્થ એ તે બરાબર છે, અને અત્યારે સમરવીરની પુત્રી યશેાદા પણ અત્રે આવી ગઇ છે અને તે બધી રીતે યેાગ્ય છે. તે રૂપમાં ગુણમાં બધી રીતે યાગ્ય છે અને ચેાસડે કળાએ શીખાને આવેલી છે અને બધી રીતે આપણા મહાવીરને યેાગ્ય છે, તે દીકરી હાલમાં જ અન્ને આવી છે અને મેં તે તેની સાથે લગ્ન નક્કી કર્યા છે અને શહેરમાં તેની તૈયારીઓ પણ ચાલી રહી છે '
ત્રિશલા–આટલી બધી વાત વધી ગઇ, તે પહેલાં તમારે તે પુત્રની શી ઇચ્છા છે તે જાણી લેવું હતુ. આપણે સર્વ તૈયારી કરીએ અને દીકરા ના પાડે તેા આપણુ તે એક ફારસ જ થઇ જાય.
સિદ્ધાર્થ – આવી બાબતમાં તે બાળકે શું સમજે, એ તે માબાપને યાગ્ય લાગે તે કરે અને મે તે સવ ધડે બેસી જશે એમ ધારી જ લીધુ છે'
ત્રિશલા- એ તે બધાં સારાં વાનાં થયાં અને પુત્રની પણ હવે તે મરજી થઈ ગઈ છે અને તેના લગ્નની આપ તૈયારી કરી છે તે વાત પણ તેણે જાણી છે.
સિદ્ધાર્થ-‘તે તે ધણું સારૂં થયું. મારે પણ તસ્દી લેવી નહિ પડે, આટલું ક્રાંમ તે ઠીક પતાવી આપ્યુ...! લગ્નદિવસ પણ નજીકમાં જ છે. ’
ત્રિશલા–આમ ઠીક કર્યું, પણ જરા પુત્ર કે મને વાત તેા કરવી હતી ?'
સિદ્ધાર્થ – ગઇ કાલે જ તમને વાત કરવાને હતા, પણ રાજકાર્યમાં પડી જવાથી રાતે તો થાકીને સૂક્ષ્મ ગયા અને સૂતા સાથે જ લૈંધ આવી ગઈ. આજે તમને કહેવાના જ હતા.'
ત્રિશલા-‘પણ લગ્નકામાં તે અમારે વડી કરવાની હોય, પાપડ કરવાના હોય, સાંસ 'ધીને મોલાવવાં હોય, અમને વખતસર ખબર તેા આપવી જોઇએ. તમારે તે દરેક વાતની ધમાધમ અને ઉતાવળ. અમે લેાકા ધ્રુવી રીતે પહાંચી શકીએ ?’
સિદ્ધાર્થ –‘લગ્નના વરધેડા તા ભારે ચઢાવવાનો છે? એમાં વડી-પાપડની વાત લાવીને તુ જે કરવું હેાય તે કર. એક દિવસમાં બધું ઊભું થાય. એમાં તે શી વાત છે?'
ત્રિશલા-એ તેા કરે। તો ખબર પડે, મેઢેથી ઓલ્યા એટલે થઈ ગયું. તમને અમારાં કામની શી કિંમત છે?
સિદ્ધાર્થ અહા!! આવા સારા લગ્ન મે ગાવી આપ્યા, અને તુ તા વડી પાપડ ને સેવમાં ગૂંચવાઇ ગઇ ! '
ત્રિશલા–તે તમે કર્યું. એ પણ કામ છે, પણ અમારૂ એ સમાં-સબંધીએનુ કામ છે એટલુ તા આપ જાણો.’
સિદ્ધા- અમે તે અમારૂં કામ સમજી કે અને બૈરાનું કામ બૈરી જાણે.’
આવી આનબૅર કરતાં સમય પસાર થયા. લગ્નના દિવસ આવી ગયા અને વડી પાપડ સેવા અને મીઠાઇ બની ગયા અને લગ્નને દિવસ સુંદર કારીગિરીવાળા મંડપ બની ગયા અને આખા રાજમંદિરમાં મેટા મહાત્સવ થઈ ગયા, નગરજનાએ
(૭૪ )