Jain Dharm Prakash 1937 Pustak 053 Ank 05

Author(s): Jain Dharm Prasarak Sabha
Publisher: Jain Dharm Prasarak Sabha

Page 9

અંક ૫ મે. ]
આત્મા સબંધી વિચાર અને ભિક્ષુના આચાર
943
૪. ભિક્ષુષે ગૃહસ્થના ઘરને બંધ કરેલા દરવાતે તેની રક્ત વગર તથા દવજંતુ જોયા-તપાસ્યા વગર ઉઘાડવા નહીં કે અંદર દાખલ થવું નહીં, પ્રથમ તેની ન ક ને તથા બ્લેઇ-તપાસીને, સાવધાનતાથી ઉઘાડીને અંદર દાખલ થવુ કે બહાર નીકળવું,
૫. ભિક્ષા માગવા જતી વખતે ગૃહસ્થને ઘેર બ્રાહ્મણ વિગેરે યાચકાને પોતાની અગાઉ દાખલ થયેલા તે, તેમને વટાવીને અંદર જવું કે માગવું નહીં. ત્યાંસુધી એકાન્ત સ્થળમાં કાઇની નજરે ન પડાય તેમ ઊભા રહેવુ. જ્યારે જણાય કે તે સહુ આહાર લઇને કે લીધા વગર પાછા ચાલ્યા ગયા છે ત્યારે સાવધાનતાથી અંદર જવું અને વહેરવુ'. ૬. ત્યાં પણ ભિક્ષા માગતી વખતે કાંઈ શકિત સ્થાન સામે જોયા કરવું નહીં. ૭. સાવધાનતાથી મર્યાદાસર ઊભા રહી ભિક્ષા માગવી. જો શુદ્ધ પ્રેમભાવ ભિક્ષા આપે તે તે ગ્રહણ કરી ચાલ્યા જવુ, તેમજ કદાચ ન આપે તેા પણ ત્યાં કાષ્ઠને કહેાર વચન કહેવું નહીં. મર્યાદાસર રહીને જ ભિક્ષા માગવી.
૮. કોઇ ગામમાં વૃદ્ધાવસ્થાને કારણે સ્થિરવાસ કરનારા કે મહિને મહિને રહેનારા ભિક્ષુકા ગામેગામ ફરતા સાધુને એમ કહું કે ‘ આ ગામ બહુ નાનું છે અથવા સૂતક આદિને કારણે ઘણાં ઘર ભિક્ષા માટે બંધ છે; માટે આપ બીજા ગામે પધારે ' તા ભિક્ષુએ સાંભળી તે ગામમાં ભિક્ષા માટે ન જતાં બીજા ગામે ચાલ્યા જવું અને ત્યાંથી ભિક્ષા મેળવી લેવી.
૯. ભિક્ષુએ અમુક ઠેકાણે જમણવાર છે એમ નણી તેની આશાએ ભિક્ષા માટે ન જવું, પરંતુ બીજી બાજુ નિર્દોષ ભિક્ષા માટે ચાલ્યા જવું; પણ નિગ્રંથ સંયમી મુનિએ જમણવારામાં ભિક્ષાર્થે સદોષ ઋણીને ન જવુ.
૧૦. જમણવારમાં વધારે પડતુ કે ધૃષ્ટ ભોજન ખાઈ-પીને બરાબર પચી ન રાકવાથી ઝાડા, ઉલટી કે ળાદિક રાગે। પણ પેદા થાય.
૧૧. વળી જ્ઞાનધ્યાનમાં વ્યાધાત–અંતરાય પડે તેમ પણ ન કરવુ.
૧૨. આમ ભગવાને જમણવારમાં ભિક્ષાર્થે જતાં અનેક દોષો બતાવ્યા છે તેથી ભિક્ષુએ જમણવારમાં ભિક્ષા માગવા ન જવુ, પરંતુ થોડા થોડા નિર્દોષ આહાર અનેક ધરેથી માંગીને ( નિઃસ્પૃહભાવે ) વાપરવા.
૧૩. સારે કે નરસા પણ પ્રાસુક ( અચેત ) અને નિર્દોષ આહાર મળી આવે તે વખાણ્યા કે કવખાણ્યા વગર્-રાગદ્વેષ કર્યા વિના સમભાવે વાપરવા.
૧૪. પ્રાસુક તે નિર્દોષ આહાર પણ કાઇને બાધા-પીડા-અંતરાય કર્યા સિવાય મેળવી. અન્ય સાધુ–સ તેને તેમાંથી લેવા પ્રાથના કરી અને તે સાથે જ વાપરવા.
૧પ. વિષય-રસાસક્તિ જ અન`કારી છે એમ જાણી તેમાં થતી આસક્તિ તજવી. ૧૬. વૃદ્ધ-ખાળ-ગ્લાન–તપસ્વી સાધુ સંતાની યેાગ્ય સેવા-ભક્તિ કરવા પૂરતું લક્ષ રાખવુ. ૧૭. એની ચેગ્ય કરણી અભિમાન રહિત કેવળ સેવાભાવે આત્મલક્ષથી કરવી.
સગ્રાહક સૌ ક, વિ.