Bhagwatna Path Sathe Nemnathno Saloko ane Saras Gita

Author(s): Krushnaprasad Bhatt
Publisher: Mahadev Ramchandra Jagushte

Page 11

૧૦
દીનાનાથ, ભાન ભૂલી આવે ગેપી સાધ, ગેાપી તજીને ઘરભરથાર, વિપરીત પહેરે વસ્રશણુગાર. નયણે સિંદુર આંજ્યા ત્યાંય, કાજળની કરી છે રેખાય. પુનમ કેરી રૂડી રાત, રાસ રમ્યા ગેાપીએની સાથ. રાસ રમે. ગેપીએ. જ્યાંય, શખચૂડ આવ્યા છે ત્યાંય, ભગવાને ત્યાં લીલા કરી, રાક્ષસેાના પ્રાણ લીધા હરી. માર્યો અસુરે। અપાળ, ગણતાં તેના નાવે પાર. નારદ આવ્યા મથુરામાંય, હાથ જોડી ઊભા ક’સરાય. નારદે ઉપદેશ દીધા તે કાળ, કૃષ્ણને મારવા તત્કાળ. અરને મેલાવી ત્યાંય, તેમને કહેવા લાગ્ય ક’સરાય. રામકૃષ્ણને તેડી લાવે આંય, જેથી કામ અમારું થાય. ગ’ગાજળ ઘેાડા જોડયા સાર, અક્રુર ચાલ્યા છે નિરધાર. શમકૃષ્ણ પાસે જાઉ, દર્શન કરીને સુબીઓ ધાઉં સમી સાંજે અક્રુર આવીત્રા, નદજીને હ ભાવીભા. ઠં દન કર્યાં. રામકૃષ્ણનાં ત્યાંય, ચાલા તમે મથુરા માંય, માત તાતની ધેાસ'ભાળ, ચાલે મારી સાથે ગાપાળ, મથુરા જવા થયા તૈયાર, ગભરાઇ ઘણું ગોપીનાર. રથ પૂંઠે ગેપીએ જાય. નિર્દય થયા કેમ વ્રજરાય. ગેઓને વેણ કહે છે હિર, ઓધવ રૂપે મળીશું ફરી. આપી આશ્વાસન જાદવરાય, મથુરા પંથે આગળ ધાય. મધ્ય વેળા થઈ છે સાર, કીધી યમુના તેમણે પાર. બેઠા શીતળ દેખી છાંય, અક્રરજી જળમાં જાય, અરે જોયું અકળ સ્વરૂપ, ખની ગયા તે તદરૂપ. કરી સ્તુતિ માગે વરદાન, અમપર કરા ભગવાન. ગવાસનું ટાળી દુઃખ, આપે। સુખ.
કૃપા
પ્રભુજી અમને