________________
: કરયાણું: સ
મ્મર : ૧૯૫૬ : કહ૩ :
પૂજન ન કરવાનું કહેવા આશય નથી, પરંતુ વાપરી શકાય જ નહિ. જેટલી પ્રતિમાઓને પૂજન કરે તે દરેકનું (૬) પ્રભુપૂજા કરતી વખતે પુરૂષએ ભગપૂજન શાંતિથી અને વિવેકપૂર્વક થાય તેમ વાનની જમણી બાજુએ ઉભા રહેવું જોઈએ કહેવાને આશય છે.
(પિતાના ડાબા હાથ તરફ) બહેને એ ડાબી ૪ પૂજા કરતી વખતે પુરૂએ પિતાના
બાજુ ઉભા રહીને પૂજા કરવી જોઈએ. (પિતાના
જમણા હાથ તરફ) વચ્ચે ઉભા રહીને પૂજા બેસના એક છેડાને આઠ પડવાળ કરી મુખ
કરવાથી દર્શન કરનારાઓને અંતરાય થાય અને નાક ઉપર બાંધવે જરૂરી છે. કેટલાક
છે, તેને ખાસ ખ્યાલ રાખવું જરૂરી છે. ભાઈબહેને નાક ખુલ્લું રાખે છે, તેથી નાકને ઉચ્છવાસ પ્રતિમાને લાગે છે. અને તેથી
(૭) પૂજા કરતી વખતે દૂહા વગેરે અવાજ
કાઢી જેસથી બલવા નહિ, કારણ કે થુંક આશાતના થાય છે. તેથી નાક ખુલ્લું રાખવું
વગેરે કપડાને લાગવાથી આશાતના થવાની જરા પણ ગ્ય નથી. બહેને એ રૂમાલને
સંભાવના છે, તેથી દવા વગેરેનું મનમાં આઠપડવાળે મુખકેશ બાંધવે જોઈએ.
સ્મરણ કરવું જોઈએ. (૫) પ્રભુપૂજાના ઉપયોગમાં લેવાના પુલને (૮) ઘરેથી નાહીને આવનાર ભાઈબહેનોએ લેવાની જરૂર નથી. કારણ કે લેવાથી પુલના રસ્તામાં કઈને સ્પર્શ ન થાય તેની ખાસ જીવને દુઃખ થાય છે, તેમજ અંદર રહેલા કાળજી રાખવી જોઇએ, તથા પગ ધોઈને બીજા ત્રસ (હાલતા-ચાલતા) જીવોની હિંસા દેરાસરજીમાં દાખલ થવું જરૂરી છે, થવાનો ભય રહે છે. તેથી પુલ ધેવાની જરૂર ઉપરની સૂચનાઓને અમલ કરવાથી નથી. અશુદ્ધ પુલે હેય તે તેને પૂજામાં આપણે ઘણી આશાતનાથી બચી શકીશું.
એક વાર અમદાવાદમાં કઈ પિળના ભાવિકજનેએ પ્રસિદ્ધ સંગીતકાર ઓંકારનાથને પિતાની પિળમાં સંગીતમય ભજન ગાવા નિમંગ્યા, પંડિતજી તે ઘણાજ ભક્તિમય હેઈ ગાતે ગાતે “રઘુપતિ રાઘવ રાજારામની ધૂન પર ચડી ગયા તે છેક પરેઢ થયું, ત્યારે તન્મયતામાંથી આંખ ઉઘાડી જોયું તે એક સિવાય બધા શ્રોતાજને કંટાળીને ચાલ્યા ગયેલા.
આથી તેમને ભક્તિમય એવા એકજ શ્રેતા માટે ઘણું માન થયું ને તેને પગે પડયા ને કહ્યું કે “તું સંગીતને ખરે પૂજારી છે. છેવટ સુધી કંટાળે લાવ્યા વિના બેસી રહ્યો. ધન્ય છે તને!
- ત્યાં તે લશ્કરકા ભેદ પાયા, આગુસે ગધ્ધા આયા” એ પ્રમાણે આ અદ્વિતીય શ્રોતાએ ફેડ પા.
બાપજી, હું ઊડીને જ કયાં? આ પિળમાં જ મારું ઘર છે, ને આપ જે શેતરંજી પર બેઠેલા છો તે શેતરંજી મારી છે, તમે ઉઠો તેની જ હું રાહ જોઈ બેઠો છું,!'
