Jain Dharm Prakash 1959 Pustak 075 Ank 06

Author(s): Jain Dharm Prasarak Sabha
Publisher: Jain Dharm Prasarak Sabha

Page 8

(૭૨ ),
-શ્રી જૈન ધર્મ પ્રકાશ
[ચિત્ર
નાની મોટી ટકડી શંખપુર મોકલવાને રવ પડી રાજસભ્યતા ન મજે તે તે તેની સાન બરાબર ગયો હતો, પણ અત્યાર સુધી ત્યાં નાના ગરાસદારે ઠેકાણે લાવવી જોઈએ એટલે જ તેનો આશય તે, અને પટાર્વતને મોકલવામાં આવતા હતા. પચાસેક પણ એમાં કોઈ અંગત સવાલ નડતો. પિતાના માણસે તીર-કામઠાં લઇને જાય અને ત્યાં એ માસા- પિતા નર મ છે, ભલા છે, બેટી રીતે મોટા માસને કાળ અને પછીના બે માસ કાઢ અને શાળી ની શેહમાં દબાઈ જાય છે તે તેને ગમતું નડતું, 'લણી લેવાય ત્યારે ધરલેન થઈ જાય. આવી ફરજ બાકી એને અંગત ઝેર નહેતું. એને આજે રાજા
જેને માથે આવે તેને વેઠ તરીકે એનો અમલ કર પ્રજાપતિ પિતે શંખપુર જાય છે અને ત્યાં અશ્વપડતા, પણ અત્યાર સુધીમાં એવો હુકમ નાની ગ્રીવના કઈ હુકમને કારણે જવાનું થાય છે એવી જમીનદાર પર જ નીકળત. રાજા પ્રજાપતિ તા: ખબર પડતાં પોતે અને વડીલભાઈ અયળ પિતા પ્રમાણમાં મોટે રાજા ગાય, એની ગણુતરી મુગટ... પ્રજાપતિ પામે આવ્યા. : બદ્ધ ગુજાઓમાં થતી, એનાં રાજ્યમાં બસે ઉપરાંત
પિતાજી! અત્યારે શેની તૈયારી ચાલી રહી ગામ હતા. એવા મેટા રાજા પાસે આવું પસાયતા- ૨
- છે?’ આ પ્રશ્ન ત્રિપુઠે પ્રથમ પિતાને પૂગ્યો. નું કામ કરાવવાનો હુકમ નીકળે એ જરા વિચિત્ર
' પ્રજાપતિ રાજાને પુત્ર પર અગાધ પ્રેમ હતું. એ વાત હતી અને તે સમયની પ્રવૃત્તિને અનુરૂપ ન હતી. ,
બંને પુત્રથી પિતાની નતને ધન્યવાન માનતા હતા અને t‘પણ ગમે તે ગાંડો કે સમજણુ વગરના પુત્રોને લાડ લડાવવામાં એણે કાંઈ કમીને રાખી
હુકમ હોય પણ તે મહારાધિરાજ રાજરાજેશ્વર નહોતી. એના લાડના પ્રમાણમાં તે છોકરાઓ તદ્દન . અગ્રીવને હુકમ હૉ, એની આણુ અફર હતી, ઊધળી જાય, કટી જાય અને માથુકમથી નય
એનું શાસન અપ્રવિહત હતું, એનું વચન અનુવંધ્ય તેવી સ્થિતિ થવી જોઈતી હતી, કારણ કે ઘણા હતું. રાજ મનપતિને હુકમ માનવા સિવાય બીજો લાડને કારણે છે. કરાઓને પિતાના મન પર કાબૂ " માગ નહે. પિતાની હદના અન્ય રાજાઓને આવતા નથી અને માગે તે મળે અને ભાવે તે : આવા પ્રકારને હુકમ અગાઉ થયે નહેતો અને હાજર થાય તે આખું ચારિત્ર-ભધારણું ધણીવાર
ઇરતે પોતાને વારે આવા કાર્ય માટે આવા શીવિશ થઈ જય છે. છતાં અચળ અને નિષ્પક નહતો એ જાણવા છતાં પ્રજાપતિએ શંખપુર જવાની જરા પણ બગડી ગયા હતા. બંનેની પિતૃમતિ તૈયારી કરવા માંડી. તે મહારાજાને હુકમ માન્ય અનન્ય હતી અને બંનેને અસ પરસ એટલો
બધે એ હતો કે અચળ વગર ત્રિપૃષ્ઠને ન ચાલે અને દ્વિપૂર્ણ અને સિંહ
ત્રિપૃ૪ વગર અચળને ન ચાલે. અને બહુ દુર હતા, * * * પિતા પ્રજાપતિ શંખપુર ક્યા માટે તૈયારી કરી રારીરે .બળવાન હતા અને સગા ભાઈની જેમ ખૂલ * રહ્યા હતા અને તેને માટે ડા, રથ અને નાના પાયા નેહથી વર્તતા હતા. તે , ' , ''પર લશરને ઉબેધન કરવામાં આવતું હતું, ત્યાં રજ પ્રજાપતિએ ટુંકામાં રાજ રાજેશ્વર અશ્વ- 'ત્રિપષ' આ વાતની જાણ થઈ. ત્રિપૃષ્ઠ અત્યારે ગ્રીવને હુકમ કહી સંભળાવ્યો અને પોતે શંખપુર ' યુવાવસ્થાને એ વારે આવી પહોંચ્યા હતા. એનામાં જઈ આજ્ઞા પ્રમાણે શાલીનું રક્ષણ કરશે એમ જળ્યા' શો ધમધમી રહ્યું હતું અને છતાં એ ન્યાયી, ધીર, ગ્યું, પણ એ વાત જણાવતાં જાણે પોતાન હીનું પ ' ધીર' અને ખરબહાદર હતું. એણે એડવેગને સજા લાગતી હતી એ એના જવાબમાં ધ્વનિ બને. ''કહી, તાવ્યો. ધમકા અને નાગે કે, તેમાં બંને પુત્રએ (અચળ અને ત્રિyડે) એક સાથે કર્યું. એના સ્વમાનને વિષય હતો. એક દૂત જે માણસ “પિતાજી ! આવા કામ માટે અપની આધેડ વયે