Jain Dharm Prakash 1959 Pustak 075 Ank 06

Author(s): Jain Dharm Prasarak Sabha
Publisher: Jain Dharm Prasarak Sabha

Page 7

શ્રી વહમાન-મહાવીર
અલ્પગ્રીવનો નવો હુકમ
સંખપુરમાં ખેતરનાં રક્ષા માટે દર વર્ષે એક પણ અશ્વગ્રીવ પ્રચંડ શાસનવાળા હતા. એને રાજાને મોકલવામાં આવતો હતો એ વાત યાદ કરી નિમરિયાનું ભવિષ્યકથન યાદ હતું. જે માણસ
મહારાજા અશ્વશ્રી દતદ્વારા હુકમ પાઠવ્યો કે આ ચંડ વેગ દૂતનું અપમાન કરે તે તેનો હણનાર થવાને
આ વર્ષે શાલીના ખેતરનું રક્ષણ રાજા પ્રજાપતિ કરે.
છે હતો, એ વાત મહારાજા અશ્વગ્રીવ કઈ રીતે ભૂલી
આ હુકમ કરવામાં નિમિત્તિકાના ભવિષ્ય કથનને
બીજો ભાગ ચકાસી જોવાની પણ મહારાજાની શકે નહિ. પણ એને મનમાં શંકા પડી ગઈ કે
ઇચ્છા હતી. પ્રજાપતિ રાજ ધરડે થવાં આવ્યો પિતાને મારનાર મગધદેશના પિોતનપુરમાંથી શોધો પડશે. એને રાજા પ્રજાપતિ માટે માન ઉપન્ન થયું,
હતો અને મહારાજા અશ્વગ્રીવ આવું ખેતરોમાં એણે દતની વાત સંદેહ પડતી પણ માની, પણ .
ચાર છ માસ ગાળવાનું અને પહેરે ભરવાનું કામ દૂતનું અપમાન કરનાર છોકરે જરા પગુ નરમ પડયો
- પિતાને સેપે એમાં એને જરા તેડાઈ લાગી, પણ હેય કે એણે માફી માગી હોય એવું વાતમાં
અશ્વગ્રીવના હુકમો પ્રચંડ જે નીકળતા અને એના કાંઈ નીકળ્યું નહિ. પ્રેમાળ પિતાએ છોકરાનો
હુકમોની ફેર તપાસણી કરવા તેની પાસે જવાનો નાદાનીયત બતાવી એ એક વાત છે, પણ છોકરો
કેઈની હિંમત ચાલતી નહિ. પ્રજાપતિ રાજ પાસે તે મક્કમ અને અડીખમ રહ્યો છે, અશુનમ અને
અશ્વગ્રોવને દૂત આવ્યો અને મહારાજાએ આ વર્ષે અડ રહ્યો છે એ નોંધવા જેવી બીજી વાત છે..
* શંખપુના શાલિ ખેતરોનું રક્ષણ કરવાનું કામ રાજા ચંડ વેગને નાગો કર્યા પછી પ્રજાપતિએ ગમે તેટલી
પ્રજાપતિને સોંપ્યું છે તે હુકમ સંભળાવ્યો.
જ સુશીલતા, નમ્રતા અને સહાનુભૂતિ બતાવી પણ 1. પ્રજાપતિ વિષયી હતા, પણ કાબેલ હતે. તાજે ઠાકર ત્રિપૃષ્ટ તે એવો ને એવો જ રહ્યો, એટલે તરમાં શંખપુરમાં જવાના હુકમની પાછળ પિતાના વાતને વધારે ચકાસી જોવાની જરૂરીઆત પ્રજાપતિને , પુત્ર ત્રિપૃષ્ણે ચંડવેગ દૂધના કરેલ અપમાનની ગંધ લાગી. એને એમ થયું કે કઈ રીતે રાજા પ્રજાપતિને એણે જોઈ લીધી, પણ ચંડ વેગને એશે એટલે ભારે ગુન્હામાં લાવી ખેદાનમેદાન કરવો જોઇએ અને તે સત્કાર કર્યો હતો કે ચંડ વેગ આવી રીતે પિતાની રીતે તેના દીકરા ત્રિપુટનો કોટ વચ્ચેથી કાઢી ના- વિર કાંઈ વાતો કરે તે વાત પ્રજાપતિને બેઠી ખો જોઇએ. એને પ્રજપતિ રાજાના કરતાં પિતાની નહિ. ગમે તેમ હોય, પણ મહારાજાને હુકમ માન્ય પડી હતી, એ નિમિતિયાને મજાકમાં ઉડાવી દીધો કર્યા સિવાય બીજો રસ્તો તેને ન દેખાશે. પિતાનું હતા, પણ એરો ભાખેલ ભવિષ્ય એના મન પર પોતનપુર મગધદેશમાં હતું. શંખપુર, પણ મગધ તે અસર કરી ગયું હતું, એટલે અશ્વગ્રીને પિતાના સામ્રાજ્યમાં જ હતું અને તું મગિરિ પર્વત રાજગૃહીમનમાં ઘાટ ઘડવા માંડયા અને કોઈ બહાને પ્રજા- ની બાજુમાં જ હતા, ભયંકર સિંહ એ તુંગગિરિ પતિને મુશ્કેલીમાં નાખી એને ખેદાનમેદાન કરવાની ” પર વસવાટ કરી રહ્યો હતો, અને આજુબાજુમાં કે અને તે દ્વારા ત્રિપૂટને ઉડાવવાની વિચારણા ગોઠ- ભારે ત્રાસ વર્તાવી રહ્યો હતો. પણ શંખપુર અને વવા માંડી. પોતે બહાદુર હોવાથી ગમે તેવા હુકમ રાજગૃહીને અંતર હતું એટલે ખાસ ભયનું કારણ કરવાની વિરુદ્ધ હતા અને રાજ્યનીતિને અંગે પેટી નહેતું, છતાં ખાસ રક્ષણ વગર શેખપુરમાં ખેડૂત વાત કરી નામ બગાડવા ઈચ્છતે નહતો. પિતનપુર શાલિ વાવતા નહોતા. " એમને ભય રહેતો કે જે મગધ દેશમાં હતું અને તુંગગિરિ પર સિંહ અનેક; બરાબર રક્ષણના સાધને ન હોય" તો કઈ પણ રીતે રંજાડ કરતો હતો અને રાજાને ખાવાના સાથી- વખતે પશુગજ સિંહને શંખપુરના પાદરમાં આવે(ચોખા)ની ઉત્પત્તિ ત્યાં શંખપુરમાં થતી હતી અને વાને ભય તે ખરે જ, એટલે દર વરસે કઈ કઈ