________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
અંક ૬ ]
સંપત્તિ મેળવો પણ કેવી ?
(૭૩)
wa
armee
એ મનુષ્ય દ્રવ્ય અને બહુમાન અનાયાસે મેળવી: પણ નથી. મતભેદ હોય એ સમજી શકાય તેમ છે. શકશે. પોતાની બુદ્ધિના પ્રવાહથી એ પોતાની કીતિ પણ રાનીએ મતભેદને મનભેદનું તેમજ સત્ય ત્યાં પણ ફેલાવી શકે છે. એવી આ જ્ઞાનની વસ્તુના આગ્રહને દુરાગ્રહ કે હઠાગ્રહનું રૂપ કોઈ સંપત્તિ જેટલી બને તેટલી ક્ષણશઃ અને કાશઃ દિવસ આ પતા જ નથી. તેઓ સારી પેઠે જાણે મેળવવાથી આમાની શક્તિ અને સામર્થ્ય વધવાનું જ છે કે, તેઓ ભલે નાની હોય પણ પિતાને મત એ નક્કી છે. આવી સંપત્તિ મેળવવા માટે રાતદિવસ બીજા ઉપર ઠોકી બેસાડવાને એમને અધિકાર - પ્રયત્ન કરવાથી આપણને કઈ લેભી કહી શકશે નથી પિતાને મત બીજાઓને ચે નહીં ત્યારે તેઓ
. કારણ પૈસા કમાવા માટે માણસ લક્ષ્મી પાછો પોતાની જ નબળાઈ ગણી આગ્રહ મૂકી પોતાનું ગાંડાતુર થઈ રાતદિવસ રખડ્યા કરે છે અને મનનું સાધુપણું સિદ્ધ કરી બતાવે છે. આવી હોય છે
સ્વા ગુમાવી બેસે છે, તેવી સ્થિતિ જ્ઞાનની સાચી સંપત્તિની ખુમારી. સંપત્તિની નથી. દ્રવ્ય વધુ કમાનારને તે લાકે જ્ઞાન મેળવી, એને હેતુ સમજી પોતાના અંત-. લેબીએ કડી નિદે છે. અને તેને પોતાના જીવન માં કંગની શુદ્ધિ પહેલા કરવી જોઇએ. એમાંના નાના સમાધાન મળતું નથી તેવી સ્થિતિ જ્ઞાનની સંપત્તિ નાના જણાતા દે વીણી વીણીને કાઢી નાંખવા મેળવનારની થતી નથી. એ તે પોતાની વધતી કમા- જેરુએ. અને પોતાની વાણીથી અને આચરથી ણીથી સાચે જ માટે બને છે. અને એનું સુખ અને બીજા એને દુઃખ તે થતું નથી ને ! એની તકેદારી આને ૬ વધતાં જ રહે છે. એ આનંદ દ્રવ્યની રાખવો જોઈએ. પિતાને જ્ઞાન માની અને તરછ પાછળ દેડનારના સ્વપ્નમાં પણુ આવવાનો ગણે એ શાની નહીં પણ સાચે અજ્ઞાની જ હોય સંભવ નથી. એટલું જ નહીં પણ કેવળ આર્થિક છે. કારણ અહંભાવ એ સાચા જ્ઞાનને કદર શત્ર સંપત્તિ ધારણ કરનારને જ્ઞાની એની સલાહ કે માગ હોય છે. પિતાને બીજાઓને સંભળાવવાને જે દર્શન શોધવું પડે છે. અને દ્રવ્ય પતિ ધારે કે હું અધિકાર હોય છે તે જ અધિકાર બીજાઓને કઈ પણ જ્ઞાનાને પિતાના કયથી ખરીદી શકીશ તે એ પણું હોય છે, એ સારી પેઠે સમજી રાખવું જોઈએ. તેની માન્યતા તદ્દન નિષ્ફળ થએલી જોવામાં આવે છે. એટલી મનની ઉદારતા મનને આવી જાય છે ત્યારે
જ જ્ઞાન , દીપ નીકળે છે. ગર્વિષ્ટ અને હલકી સાચા જ્ઞાનનું ફળ વિરતિ હોય છે. તેથી સાચા
ભાષા માટેથી બેલનારમાં હજુ સાધુતા પ્રગટી જ જ્ઞાનીને દ્રયને મોક પણુ અ૯૫ હોય છે. અને
નથી એ સમજી રાખવું જોઈએ. જ્ઞાનીની ભાષા તે એ પોતાના જ્ઞાનાનંદ આગળ જગતના બધા ભપકા
* પ્રેમ, સમાધાન અને મનને પ્રમોદ પ્રગટાવનારી હોય. અને ચમકારાને વિજળીના ક્ષગુમગુર ચળકાટ જેવું અને એ સાંભળતા સાંભળનારના રોમેરોમમાં આનંદમાને છે કે ના દાખલાઓ જગતમાં ઘણુ જોવા ની મિઓ પ્રમટી નીકળે એ છે સાચી સંપત્તિનો મળે છે, અને જ્ઞાનીઓ તે દ્રથને ઉપાધી જ ગણે છે. - પ્રભાવ એ અનુભવ થતો નહીં હોય તે નક્કી
એ માટે જ જગતમાં જ્ઞાનાનંદ મેળવી તે ભેગ- સમજી રાખવું જોઈએ કે, એનામાં જ્ઞાનની સાચી વવા માટે જગતનો ત્યાગ કરી સુખલાલુપતાને તેઓ સંપત્તિ પરિમી નથી. પણ એમાં જ્ઞાનની ખુમારી ઠાકર મારે છે. સાધુ કે સંન્યાસી બનવું એટલે વેષ નહીં પણ જ્ઞાનને એ અપગે છે. એ સંપત્તિ સાચી પરાવર્તન કર એટલી જ તુછ કપના સાધુત્વમાં નથી, પણ વિપત્તને આમંત્રી એ વ્યાધિ છે. સમાએલી હતી - નથી. સરળતા, ઉદારતા અને સાંધાના ઝાડ નીચે કાઈ જઈ બેસે તે ઋતુ પાકો પ્રામાણૂિકતા સજજનતાના ગુણે તેમનામાં નિરપવાદપણે ન હોય તે ફળો નહીં મળે પણ શીતળ છાયા હોવા જ જોઈએ. સાચા જ્ઞાનીઓને અહંકાર સ્પર્શતે તો જરૂર મળે છે જ. એવી હોય છે જ્ઞાનસંપત્તિની.
For Private And Personal Use Only
